ΑΝΤΙΠΕΡΑ ΟΧΘΗ

Ομιλία του Ρούντι Ρινάλντι, στελέχους της ΚΟΕ - 15/12/2011

2011-12-17T09:49:00.000-08:00

Την Πέμπτη,15 Δεκέμβρη, πραγματοποιήθηκε στο Ρέθυμνο, εκδήλωση με τίτλο «Κάτω η νέα κατοχή, εμπρός για την μεταπολίτευση του λαού», την οποία διοργάνωσε η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας στα πλαίσια μιας σειράς εκδηλώσεων παρουσίασης της πολιτικής της πρότασης για την πολιτική, κοινωνική και οικονομική διέξοδο της χώρας.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν δεκάδες άτομα, γεγονός που έδωσε έναν ιδιαίτερα ζωντανό τόνο στη συζήτηση που ακολούθησε και άφησε ένα δυνατό στίγμα για τα δεδομένα της πόλης. Η εισήγηση, που έγινε από το στέλεχος της ΚΟΕ, Ρούντι Ρινάλντι, και η συζήτηση που ακολούθησε κινήθηκαν πάνω σε τέσσερις άξονες. Αρχικά, έγινε ανάλυση της νέας καθεστωτικής φάσης στην οποία έχει μπει η χώρα μετά την επιβολή του Mνημονίου και την απόβαση της τρόικα. Για εξελίξεις που σφραγίζουν τη μετάλλαξη της χώρας σε ένα σύγχρονο προτεκτοράτο. Το ζήτημα της δημοκρατίας χαρακτηρίστηκε ως το κεντρικό στοιχείο που θα απασχολήσει τις αντιστάσεις και τα κινήματα του 21ου αιώνα. Ο κοινωνικός ριζοσπαστισμός που αναπτύχθηκε το τελευταίο διάστημα στη χώρα, ήταν ένα ζήτημα το οποίο επίσης αναλύθηκε και συζητήθηκε σε βάθος. Τέλος, έγινε κριτική στη στάση που κράτησε η Αριστερά αυτά τα δύο χρόνια.
Η πόλη του Ρεθύμνου, με την πείρα από έναν πολύμορφο αγώνα που διεξάγει ενάντια στη νέα καθεστωτική φάση, δείχνει πως προβληματίζεται και συζητά κεντρικά πολιτικά ζητήματα, δείχνει πως η οργάνωση και η αλληλεγγύη στη γειτονιά ψηλαφούν δρόμους παρέμβασης και λύσης στα μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα αυτού του τόπου.

Προβολή της ταινίας Ματωμένη Κυριακή . Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 7:30 μ.μ.

2011-12-03T01:26:00.000-08:00

Bloody Sunday. Βρετανία/Ιρλανδία, 2002. Σκηνοθεσία-σενάριο: Πολ Γκρίνγκρας. Ηθοποιοί: Τζέιμς Νέσμπιτ, Νίκολας Φάρελ, Τιμ Πίγκοτ-Σμιθ, Αλαν Γκίλντι. 107 λεπτά.

Η εν ψυχρώ δολοφονία 13 διαδηλωτών στη Βόρεια Ιρλανδία στη διάρκεια μιας ειρηνικής διαδήλωσης, δοσμένη σε μια συγκλονιστική ταινία με ένα σχεδόν ντοκιμαντεριστικό στιλ, που κέρδισε τη Χρυσή Αρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου.

Σ'ένα αληθινό γεγονός στηρίζεται η ιστορία της ταινίας του Πολ Γκρίνγκρας: το βάψιμο στο αίμα από τους Βρετανούς αλεξιπτωτιστές των κατοχικών βρετανικών στρατευμάτων της ειρηνικής διαδήλωσης για τα πολιτικά δικαιώματα των άοπλων πολιτών του Ντέρι της Βόρειας Ιρλανδίας, που έγινε την Κυριακή 30 Ιανουαρίου 1972, καταλήγοντας σε 13 νεκρούς και 14 τραυματίες. Διαδήλωση που σηματοδότησε την αρχή του εμφύλιου πολέμου στη Βόρεια Ιρλανδία.

Οι βρετανικές στρατιωτικές αρχές στην Ιρλανδία προσπάθησαν να καλύψουν τους αλεξιπτωτιστές τους και το απάνθρωπο αυτό αιματοκύλισμα, υποστηρίζοντας στην ανακοίνωσή τους στα μίντια ότι οι διαδηλωτές ήταν οπλισμένοι (αντίθετα, στην ταινία βλέπουμε ένα Βρετανό αξιωματικό να τοποθετεί βόμβα στα χέρια ενός νεκρού διαδηλωτή για να τον ενοχοποιήσει), κάτι που μέχρι σήμερα εξακολουθούν να υποστηρίζουν.

Ο Γκρίνγκρας αναπαριστά το γεγονός με κάθε λεπτομέρεια, με τρόπο σχεδόν ντοκιμαντεριστικό, που θυμίζει εκείνο του «σινεμά-βεριτέ» (του κινηματογράφου-αλήθεια), καταφέρνοντας ταυτόχρονα να δημιουργεί και το σασπένς, δημιουργώντας τη σωστή αίσθηση του γεωγραφικού χώρου, ξεκινώντας από την προετοιμασία της διαδήλωσης, προχωρώντας στο ξεκίνημά της και καταγράφοντας με εκπληκτική πειστικότητα και δεξιοτεχνία την όλη εξέλιξή της, ενώ παράλληλα παρακολουθούμε και την όλη προετοιμασία αντιμετώπισής της τόσο από τα βρετανικά στρατεύματα και τους αλεξιπτωτιστές (που φαίνεται ν' ακολουθούν μια δική τους λογική «γερακιών») όσο κι από τις τοπικές αστυνομικές αρχές (με τις διαφορές και μικροσυγκρούσεις που δημιουργούνται μεταξύ τους), με τον Γκρίνγκρας να τελειώνει την ταινία του προφητικά, βάζοντας τον ήρωά του, τον ειρηνιστή βουλευτή Αϊβαν Κούπερ (Τζέιμς Νέσμπιτ), να λέει «θα θερίσετε τον άνεμο», ενώ νεαροί Ιρλανδοί μαζεύονται έξω από κάποιο αρχηγείο του IRA για να πάρουν όπλα.Μια ταινία-γροθιά στο στομάχι, που αξίζει και πρέπει να τη δει ο καθένας.

Ανακοίνωση της ΚΟΕ, 22/09/2011

2011-09-24T10:10:00.000-07:00

Ξεσηκωμός: Η μόνη λύση για την επιβίωση

Οι τελευταίες ανακοινώσεις της κυβερνητικής επιτροπής για τα μέτρα μόνο ένα μήνυμα στέλνουν: Αν δεν διώξουμε άμεσα αυτόν τον τραγικό θίασο που εμφανίζεται ως «κυβέρνηση», δεν έχει καμιά ελπίδα επιβίωσης η χώρα και ο λαός. Ομολογούν οι ίδιοι ότι διαλύουν τα πάντα για να δείξουν την υποταγή τους στην τρόικα. Ο ίδιος ο Βενιζέλος, το νέο λαμπρό αστέρι χατζηαβατισμού και ακραίας υποτέλειας, δηλώνει ότι η απόλυση δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων δεν έχει κυρίως οικονομικό αλλά «συμβολικό χαρακτήρα». Παραδέχονται ότι θυσιάζουν την κοινωνία για να αποδείξουν την υποταγή τους στους διεθνείς τοκογλύφους.
Κόβουν τις συντάξεις, φορολογούν μέχρι και τους άνεργους, απολύουν από το δημόσιο τομέα, ανανεώνοντας ένα πελατειακό κράτος με νέο φόβο και υποταγή, πουλάνε όσο-όσο τα πάντα. Αυτά τα μέτρα έρχονται να προστεθούν στα δύο απίστευτα, προκλητικά, παράνομα χαράτσια στο εισόδημα και την κατοικία. Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να σταματήσουν πουθενά, αν δεν τους σταματήσει ο λαός. Η ιστορία της χώρας μας έχει δείξει ότι οι κάθε φορά δοσίλογοι μπορούν να ξεπεράσουν σε κυνισμό και βαρβαρότητα ακόμα και τα αφεντικά τους προκειμένου να συνεχίσουν να παίζουν το ρόλο τους.
Σαν γνήσιοι υπηρέτες δύο αφεντάδων, από τη μια εγκαθιστούν στην Ελλάδα τη γερμανική Επιτροπεία-Κομαντατούρ του Ράιχ-ενμπαχ και από την άλλη εμπλέκουν ακόμα πιο άμεσα τη χώρα στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην περιοχή. Σε αυτά τα πλαίσια εντείνουν και τη συνεργασία με το τρομο-κράτος του Ισραήλ. Με την πολιτική της υποτέλειας απέναντι στις ΗΠΑ και την εμπλοκή στις συγκρούσεις των δύο μεγάλων χωροφυλάκων της περιοχής (Τουρκία – Ισραήλ) γεννιούνται νέοι μεγάλοι κίνδυνοι για τη χώρα και το λαό. Το ομολογημένο δόγμα μιας διπλής «περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας», από τη μια στην εσωτερική και οικονομική πολιτική, από την άλλη στην εξωτερική πολιτική και τη θέση της χώρας στην περιοχή, συσσωρεύει όλους τους όρους για μεγάλες περιπέτειες και ανεπανόρθωτες καταστροφές.
Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, είναι ανάγκη να συμβάλλουμε σε μια αναγκαία, διαφορετική διέξοδο της χώρας. Να αρνηθούμε και να μην πληρώσουμε τα χαράτσια τους, οργανώνοντας την αντίσταση σε κάθε γειτονιά. Να εμποδίσουμε με κάθε τρόπο τις απολύσεις και την εφεδρεία σε όλους τους οργανισμούς. Να ενωθούν όλοι οι κλάδοι, όλοι οι αγώνες ενάντια στην τρόικα και την κυβέρνηση. Να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας στους δρόμους, τις πλατείες, τους χώρους εργασίας, μετατρέποντάς τους σε κύτταρα δημοκρατίας, αλληλεγγύης και αντίστασης. Στα υπουργεία, στις εφορίες, στα καταστήματα της ΔΕΗ, στις γιάφκες της τρόικας, στη «Βουλή», παντού πρέπει να ακουστεί η φωνή ενός λαού που δεν αντέχει άλλο και πρέπει να επιβιώσει. Να τους περικυκλώσουμε και πάλι. Ακόμα πιο αποφασιστικά, πιο ενωτικά, πιο μαχητικά.
Η χώρα βρίσκεται ήδη στη δίνη της χρεοκοπίας και της καταστροφής. Μόνο ο λαός μπορεί να δώσει μια διαφορετική διέξοδο. Οικοδομώντας ένα νέο, ευρύχωρο, πρωτότυπο, ελπιδοφόρο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο. Διώχνοντας αυτή την κυβέρνηση, και μαζί ολόκληρο το σάπιο πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε εδώ. Ακυρώνοντας όλες τις συμφωνίες και τους νόμους του μνημονιακού καθεστώτος. Ανασυγκροτώντας σε νέες βάσεις την οικονομική ζωή και την παραγωγή της χώρας, σε ένα νέο περιβάλλον δικαιοσύνης και βαθιάς δημοκρατίας. Αναγεννώντας τις αξίες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ισότητας. Απορρίπτοντας αποφασιστικά και στην πράξη όλους τους εκβιασμούς που ασκούνται με βάση το χρέος και τη συμμετοχή στην ευρωζώνη. Υλοποιώντας μια νέα εσωτερική και εξωτερική πολιτική βασισμένη στην ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και τη ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ.

Για τη σωτηρία της χώρας και της κοινωνίας.
Για μια νέα και πραγματική μεταπολίτευση: τη μεταπολίτευση του λαού.

Δελτίο Τύπου για την έλευση του τοποτηρητή Χ. Ράιχενμπαχ, 14/09/2011

2011-09-24T10:09:00.000-07:00

Ανεπιθύμητος ο γκαουλάιτερ Ράιχενμπαχ και οι τοποτηρητές Στην χώρα μας βρίσκεται μαζί με την ομάδα του ο εκλεκτός του Βερολίνου, Χ. Ράιχενμπαχ, επικεφαλής της «task force» (Ομάδα Δράσης) της Κομισιόν, που θα «επιβλέπει» αν τηρούνται οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση Παπανδρέου – Βενιζέλου απέναντι στην τρόικα.
Η έλευση Ράιχενμπαχ και της ειδικής Ομάδας Δράσης είναι προφανές ότι πιστοποιεί με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Μια ομάδα Ευρωπαίων τεχνοκρατών αναλαμβάνει με κάθε… επισημότητα τον ρόλο του τοποτηρητή της ελληνικής κυβέρνησης. Αν και όπως υποστηρίζουν σκοπός τους είναι η παροχή τεχνικής βοήθειας, είναι αυτονόητο ότι θα ελέγχουν και θα ορίζουν σε πραγματικό χρόνο κάθε κυβερνητική δραστηριότητα και απόφαση, με στόχο την όσο το δυνατόν ταχύτερη ισοπέδωση της κοινωνίας.
Μάλιστα ο κ. Ράιχενμπαχ, ο οποίος θα έχει το δικαίωμα της τελικής έγκρισης κάθε κυβερνητικής απόφασης που αφορά στο Μεσοπρόθεσμο, θα αναφέρεται αποκλειστικά στους Μπαρόζο και Ρεν και η «Ομάδα Δράσης» θα έχει την δυνατότητα να διακόψει το δανεισμό αν θεωρεί ότι υπάρχει λόγος.
Ψεύδεται η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός όταν υποστηρίζουν ότι η «Ομάδα Δράσης» θα έχει στη δικαιοδοσία της μόνο την επιτάχυνση εκταμίευσης των κοινοτικών κονδυλίων. Με κάθε επισημότητα παραδίδουν και τυπικά τα κλειδιά της χώρας στους ξένους επιτηρητές και τοποτηρητές, θυμίζοντας σε απελπιστικό βαθμό τον κουΐσλινγκ Τσολάκογλου.

Μόνη λύση ο ξεσηκωμός
Δημοκρατία – Ανεξαρτησία – Χειραφέτηση
Να αγωνιστούμε για τη Μεταπολίτευση του Λαού

Συνέλευση επιτροπών Ακρίβεια-Στοπ Θεσσαλονίκης

2011-09-21T11:59:00.000-07:00

Οι επιτροπές Ακρίβεια-Στοπ Θεσσαλονίκης καλούν σε συνέλευση την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στις 19.30 στην Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Αντίπερα Όχθη (Ιουστινιανού 11 και Βενιζέλου ,2ος όροφος) για να συζητήσουμε τρόπους δράσης ενάντια στα νέα χαράτσια (ειδική εισφορά αλληλεγγύης, έκτακτη εισφορά στα ακίνητα, φόρο επιτηδεύματος).

Να φύγουν οι κλέφτες, οι ψεύτες και οι τοκογλύφοι.

Δεν πληρώνουμε.

Μultimedia documentary του Media Center της Πλατείας Συντάγματος.

2011-09-02T02:51:00.000-07:00

Ένα βήμα μπρος ή δυο βήματα πίσω;

2011-08-30T01:36:00.000-07:00

Η φοιτητική Αριστερά απέναντι στον Νόμο Διαμαντοπούλου. Του Στρατή Λαμπρίδη.

Το μέτωπο της Παιδείας δεν άνοιξε ξαφνικά με την ψήφιση του νόμου-πλαίσιο της Διαμαντοπούλου. Για την ακρίβεια δεν έχει κλείσει καθόλου την τελευταία πενταετία. Οι επιχειρούμενες αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση και ιδιαίτερα την τριτοβάθμια, ήταν διαρκώς ψηλά στην ατζέντα κάθε κυβέρνησης τα τελευταία χρόνια. Είναι κατεκτημένη μια συνέχεια από την πλευρά των δυνάμεων που επιδιώκουν τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης αλλά και από την πλευρά του φοιτητικού κινήματος και της πανεπιστημιακής κοινότητας που την υπερασπίζεται. Υπάρχουν όμως και τομές που διαφοροποιούν την ποιότητα της επίθεσης αλλά και της απάντησης. Βασικότερη όλων αποτελεί η ψήφιση του Μνημονίου, η παράδοση της χώρας στα χέρια της τρόικας και η είσοδός της σε μια νέα καθεστωτική φάση. Έτσι, στην εποχή του Μνημονίου, η εφαρμογή της Μπολόνια μετατρέπεται σε μια πρωτόγνωρη λεηλασία του δημόσιου πανεπιστημίου στα πλαίσια της καταλήστευσης του λαού και της χώρας. Δεν αποτελεί απλά την «αργοπορημένη» απάντηση των αστικών επιτελείων που βρήκαν ευκαιρία να πάρουν τη ρεβάνς από το φοιτητικό κίνημα για την καθυστέρηση που τους προκάλεσε τα τελευταία χρόνια. Ούτως ή άλλως, η πολιτική για την τριτοβάθμια εκπαίδευση που χαράχτηκε πανευρωπαϊκά (Λισσαβώνα, Μπολόνια κ.λπ.) ανταποκρινόταν στα σχέδια που απεργάζονταν τότε οι θιασώτες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης χωρίς να λάβουν υπόψη τους τις δονήσεις που θα προκαλούσε η κρίση του 2008, η οποία θέτει σε αμφισβήτηση ολόκληρη την αρχιτεκτονική του οικοδομήματος.

Όταν η Αριστερά υποτιμάει τον αντίπαλο

Ποια ήταν όμως η αλλαγή στη στάση του φοιτητικού κινήματος και των δυνάμεων της Αριστεράς μέσα στις σχολές; Ήδη από πέρσι το Σεπτέμβρη άρχισε να φουντώνει μια φημολογία για τον νέο νόμο-πλαίσιο που έρχεται να σαρώσει τα πάντα στα πανεπιστήμια, να γκρεμίσει ό,τι άφησε πίσω του ο νόμος Γιαννάκου κ.λπ. Κι όμως, η φοιτητική Αριστερά ούτε προετοίμασε, ούτε προετοιμάστηκε γι’ αυτή τη σφοδρή επίθεση όπου καλείται τώρα (με ψηφισμένο νόμο) να πρωτοστατήσει ώστε να ανατραπεί. Ουσιαστικά, η Αριστερά υποτίμησε τον αντίπαλο. Τον περιόρισε στο υπουργείο Παιδείας, ξεχνώντας πως κουμάντο κάνει η τρόικα. Συνηθισμένη σε μια αντιπαράθεση με νομοσχέδια, επέτρεψε στη Διαμαντοπούλου να παίξει το παιχνίδι με το καρότο για έναν νόμο που όλο ερχόταν αλλά τελικά ήρθε τέλη Αυγούστου. Ανέμενε καρτερικά την πρόκληση για να σηκώσει το γάντι, όμως ο αντίπαλος δεν της έκανε τη χάρη. Δεν αξιολόγησε σωστά ότι βασικός μοχλός της διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου θα ήταν ο οικονομικός στραγγαλισμός του, ο οποίος δεν απαιτεί κάποια συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση. Εγκλωβίστηκε σε μια συνδικαλιστικού τύπου παρέμβαση, την ίδια στιγμή που η κουβέντα μέσα στις σχολές αναβαθμιζόταν ραγδαία πολιτικά, χωρίς να μπορέσει να αντιστοιχηθεί στις απαιτήσεις των καιρών. Συμπερασματικά, η φοιτητική Αριστερά πήγε όπως «παλιά» σε μια εντελώς νέα κατάσταση.

Τα καθήκοντα της νέας χρονιάς
Ποια θα είναι όμως η στάση της φοιτητικής Αριστεράς τη νέα χρονιά που ξεκινάει με την πλάτη να βαραίνει από την ψήφιση του νόμου; Ο αέρας των πλατειών δεν φύσηξε μέσα στις σχολές είτε λόγω της περιόδου (εξεταστικές) είτε λόγω μιας φοβικότητας απέναντι σε ένα κίνημα που δεν ήταν προϊόν κάποιου σχεδίου της Αριστεράς ή των συνδικαλιστικών ηγεσιών. Το τι κατέγραψε αυτό το κίνημα στα μυαλά και τη συνείδηση της νεολαίας είναι νωρίς για να φανεί, αλλά η Αριστερά οφείλει να λάβει υπόψη της μια νέα κουλτούρα που πλέον κουβαλάει χιλιάδες κόσμου που συμμετείχε στις διαδικασίες των συνελεύσεων σε κάθε πλατεία της χώρας.

Πώς, δηλαδή, ετερόκλητος κόσμος μπορεί να συζητά, να αποφασίζει, να παράγει πολιτική, να λειτουργεί δημοκρατικά, να σέβεται την άλλη άποψη, να κατακτά και να επιβάλει την ισότητα χωρίς εξαιρέσεις, να είναι σε θέση να συμφωνεί και να καταγράφει αυτή τη συμφωνία του σε απλά, κατανοητά κείμενα, να στρατεύεται κάτω από αιτήματα που εκφράζουν την πηγαία διάθεσή του να αγωνιστεί και όχι να αντανακλούν την επιβεβαίωση κάποιας συγκεκριμένης ανάλυσης της Αριστεράς. Αυτά και χιλιάδες άλλα δείγματα για το πώς ο ίδιος ο κόσμος αναζητά και τελικά βρίσκει τους τρόπους να οργανωθεί και να παλέψει, θα πρέπει να αποτελέσουν σοβαρά στοιχεία αυτοκριτικής της φοιτητικής Αριστεράς που είχε «μάθει» στον πλατφορμισμό, στις πρωτοπορίες, στις πολύωρες και ανέξοδες διαδικασίες, στους μικροηγεμονισμούς, στην πολιτική για τους ειδικούς.

Ταυτόχρονα, η φοιτητική Αριστερά πρέπει να επανακαθορίσει το ρόλο της μέσα στις σχολές κύρια σαν πολιτική δύναμη και δευτερευόντως σαν συνδικαλιστικά σχήματα και παρατάξεις. Κάθε μικρός και μεγάλος αγώνας αυτή τη στιγμή διαπερνιέται από τη μεγάλη αντιπαράθεση με το πολιτικό σύστημα. Αυτό ανέδειξαν οι πλατείες με το σύνθημα «Δεν φεύγουμε αν δεν φύγετε», αυτή είναι η νικηφόρα προοπτική κάθε κινητοποίησης που θα ξεσπάσει. Ολοένα και αυξανόμενα κομμάτια κόσμου αντιλαμβάνονται πλέον πως δεν μπορεί να σωθεί κανείς από μόνος του, πως δεν μπορεί να υπάρξει κάποια κλαδική ή συνδικαλιστική διεκδίκηση που να κερδίσει, πως ο νέος νόμος-πλαίσιο δεν μπορεί να πέσει αν δεν πέσει το σύνολο του πολιτικού συστήματος που μας έφερε ως εδώ.

Αν αυτό κρύβει τον κίνδυνο της παραλυσίας μπροστά στο «θηρίο», φανερώνει και τη δυνατότητα για έναν μεγάλο πανεθνικό λαϊκό ξεσηκωμό με το φοιτητικό κίνημα πραγματικό μέρος του και όχι απλά αλληλέγγυο. Αν η ανατροπή της εκπαιδευτικής πολιτικής φαντάζει ακατόρθωτη σε αυτές της συνθήκες, η Αριστερά δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε μια τέτοια αντιπαράθεση αλλά να προτάξει με τόλμη τη ρήξη με αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα. Να διατηρήσει ανοιχτή την επικοινωνία της πλατείας με τα αμφιθέατρα, να μην εξαντληθεί στην πεπατημένη αλλά να αξιοποιήσει τον πλούτο των εργαλείων, των μορφών και της εμπειρίας που πάραξε το ίδιο το λαϊκό κίνημα το προηγούμενο διάστημα, να αποδείξει ότι έχει την ικανότητα να μαθαίνει.

*Ο Στρατής Λαμπρίδης είναι μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Σπουδαστών Ηλεκτρονικής ΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Η παγκόσμια κρίση είναι διαρκής

2011-08-30T01:33:00.000-07:00

Οι καλοκαιρινοί οικονομικοί κλυδωνισμοί αναδεικνύουν το συστεμικό αδιέξοδο. Του Γιώργου Τσίπρα.

Ο Αύγουστος επεφύλασσε ένα ακόμη διεθνές χρηματιστηριακό τσουνάμι. Από το 2008 όταν ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ έχουν περάσει τρία χρόνια. Αντί της επαναφοράς των αγορών σε μια κάποια αισιοδοξία, τρία χρόνια διαγράφονται περισσότεροι κίνδυνοι. Οι κλυδωνισμοί διεθνείς και εθνικοί σε χρηματιστήρια και οικονομίες συνεχίζονται και δεν περιορίζονται στις ΗΠΑ και την ευρωζώνη. Τον προηγούμενο μήνα «κάηκαν» περισσότερα από 6 τρις δολάρια στα χρηματιστήρια, που ισοδυναμούν με το 10% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Θα ξεπεραστεί η κρίση του 2008;
Σε μια εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ, τον Γενάρη του 2010, ένας από τους ομιλητές, γνωστός οικονομολόγος του ΣΥΝ, διαβεβαίωνε το ακροατήριο σχετικά με την τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση πως «θα ξεπεραστεί, όπως όλες οι καπιταλιστικές κρίσεις». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Ριζοσπάστης προσέγγιζε το ζήτημα ως μια από τις «τακτικές οικονομικές κρίσεις που έχουν περιοδικό χαρακτήρα», όπου με βεβαιότητα θα ακολουθήσει η ανοδική φάση του «οικονομικού κύκλου». Είτε πρόκειται για τον αγγλικό καπιταλισμό της εποχής του Μαρξ, δηλαδή των μέσων του 19ου αιώνα, είτε για τον παγκοσμιοποιημένο πλανητικό καπιταλισμό του 21ου αιώνα, θαρρείς πως δεν αλλάζει απολύτως τίποτα. Σε χώρους ιδιαίτερα της ευρωπαϊκής Αριστεράς αυτή η «νιρβάνα» απαντάται συχνά.
Τι είδους Αριστερά είναι αυτή, όμως, και ποιο μαρξισμό πρεσβεύει, όταν ακόμη και αστοί οικονομολόγοι, που υποστήριζαν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τον ίδιο τον καπιταλισμό, κάνουν λόγο για βαθύ, συστημικό πρόβλημα χωρίς ορατή διέξοδο; Μήπως αυτοί οι φίλοι στην Αριστερά γνωρίζουν κάτι που εμείς οι υπόλοιποι δεν γνωρίζουμε; Στηρίζονται στην εμπεριστατωμένη μελέτη των σύγχρονων εξελίξεων; Κατά ένα μέρος, στηρίζονται ακριβώς στο κλείσιμο των ματιών στις σύγχρονες εξελίξεις ή ακόμη και σε όλη τη νεότερη εποχή του ιμπεριαλισμού. Στηρίζονται σε μια θεωρητίστικη, απαρχαιωμένη προσέγγιση του καπιταλισμού με όρους 19ου αιώνα. Κατά ένα άλλο μέρος, η σπουδή να προβλεφτεί το τέλος της κρίσης πηγάζει από το άγχος διαχωρισμού απ' αυτό που θεωρείται «καταστροφολογία» της σοβιετικής εποχής και άγχος κάθαρσης –τάχα- της επιστήμης του μαρξισμού από ιδεολογικά στοιχεία. Μόνο που επιστήμη σημαίνει μελέτη του συγκεκριμένου. Έτσι πέφτουν οι ίδιοι στο λάθος που προσάπτουν αλλού, αρνούμενοι από ιδεολογικό «κόλλημα» να αναγνωρίσουν τη σύγχρονη πραγματικότητα μιας βαθιάς, παρατεταμένης -κοντά τέσσερις δεκαετίες τώρα- και κατά κύματα επιδεινούμενης κρίσης υπερσυσσώρευσης, που μαστίζει τουλάχιστον τα τρία «δυτικά» κέντρα του παγκόσμιου καπιταλισμού (Β. Αμερική, Δ. Ευρώπη, Ιαπωνία), που το βαθύτερο μέχρι σήμερα επεισόδιο διανύουμε από το 2008.

Η ανίατη αρρώστια του καπιταλισμού

Όταν ξεσπούσε η κρίση του 1929, κανείς γνωστός τότε μαρξιστής δεν είχε σπεύσει να διαγνώσει πως «η κρίση θα ξεπεραστεί». Κι όμως, δεν είχε προηγηθεί μέχρι τότε τίποτα τόσο βαθύ και παγκόσμιο. Στη δεκαετία του '20, είχαν μάλιστα εμφανιστεί απόψεις που υποστήριζαν τη δυνατότητα του νεότερου καπιταλισμού να αποφεύγει τις κρίσεις. Αντίθετα, η κρίση του 1929 ήταν κάτι παραπάνω από την πανηγυρική διάψευση των απόψεων αυτών. Έδειχνε να αποτελεί σύμπτωμα και επιβεβαίωση μιας γενικής κρίσης και αποσύνθεσης του καπιταλισμού και όχι πια ζήτημα μίας ακόμη περιοδικής κρίσης, μίας απλά φάσης ενός ακόμη οικονομικού κύκλου κ.λπ. Η αναιμική ανάκαμψη και η νέα πτώση που ακολούθησε στη δεκαετία του '30, η πρωτοφανής καταστροφή του πολέμου και η μεταμόρφωση του κόσμου ως «λύση» δεν διέψευσαν την προσέγγιση εκείνη.
Με σημείο εκκίνησης τη δεκαετία του '70 και τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις του '73 και '79, δεν είναι μόνο ότι ο δυτικός καπιταλισμός έχει αφήσει οριστικά πίσω του τη λεγόμενη μακρά περίοδο ανάπτυξης που ακολούθησε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (βλ. τους πίνακες των ετήσιων ρυθμών του ΑΕΠ). Όπως κι αν επιθυμεί να το ορίσει κανείς -κρίση ή αλλιώς-, ο καπιταλισμός, εδώ και πάνω από τρεις δεκαετίες, εκδηλώνει ένα βαθύ πρόβλημα αναπαραγωγής με πιο φανερό σύμπτωμα τον επιδεινούμενο «βήχα» μέχρι πνιγμού των ρυθμών ανάπτυξης. Το πιο ουσιώδες σύμπτωμα του προβλήματος είναι ο χωρίς προηγούμενο καταστροφισμός παραγωγικών δυνάμεων και ολόκληρων χωρών ή και περιοχών του πλανήτη ως διαρκής όρος αποτροπής της κατάρρευσης (καταστροφισμός, στον οποίο ο πόλεμος είναι μέχρι τώρα μόνο ένα δευτερεύον μέσο), ο παρασιτισμός και το σάπισμα (με πιο έκδηλο φαινόμενο την οικονομία-καζίνο).
Αν θεωρήσουμε τα μέσα του 19ου αιώνα ως απαρχή του παγκόσμιου καπιταλισμού, η περίοδος στην οποία αναφερόμαστε καλύπτει περίπου το τελευταίο τέταρτο της ιστορίας του. Δεν μπορεί, λοιπόν, να χαρακτηριστεί πρόσκαιρη, ενώ την ίδια στιγμή ανώμαλη είναι κι όλη η προηγούμενη πορεία, με την εξαίρεση της μεταπολεμικής εικοσαετίας: τον πρώτο σπασμό με το Μεγάλο Πόλεμο του '14-'18 ακολουθεί πολύ σύντομα η Μεγάλη Κρίση του '29, νέος μεγάλος σπασμός με το δεύτερο πόλεμο, ενώ το ένα τρίτο του πλανήτη αποσπάται σε αντιεξουσίες κ.λπ. Αν ένα συστατικό του μαρξισμού είναι η πολιτική οικονομία του καπιταλισμού, τότε μαρξισμός σήμερα σημαίνει την πολιτική οικονομία του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού σε κρίση ή την πολιτική οικονομία της Κρίσης. Γιατί όλες οι πολιτικές των τελευταίων δεκαετιών είναι πολιτικές αντιμετώπισης της κρίσης.
Ένα επίκαιρο παράδειγμα: Έχει ανοίξει μια συζήτηση σε χώρους κυρίως της σοσιαλδημοκρατίας και της ευρωπαϊκής Αριστεράς για μια ρύθμιση που θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της φανταστικής οικονομίας, που απειλεί να πνίξει την πραγματική. Ένα πρόβλημα εδώ είναι πως η προσφυγή στην άυλη κερδοσκοπία και η εκτίναξή της δεν προήλθε μόνο από την απληστία για περισσότερα και άμεσα κέρδη από μεγαθήρια, που δεν είχαν τη δυνατότητα προηγούμενα, αλλά κατά ένα μέρος απαντούσε ακριβώς στο πρόβλημα της ασφυξίας από την υπερσυσσώρευση στην πραγματική οικονομία. Η περιπέτεια του νόμου για τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ, το προηγούμενο καλοκαίρι, σε συνθήκες που η κρίση απαιτούσε περισσότερο κι όχι λιγότερο «αέρα», είναι ενδεικτική. Απλώς δεν έγινε καμιά ουσιώδης αλλαγή.

Η κρίση, το «άυλο» και η περιφέρεια

Οξυγόνο του καπιταλισμού είναι η υπεραξία και μόνον αυτή. Η παραγωγή και πραγματοποίηση (μέσω της πώλησης των προϊόντων) υπεραξίας, δηλαδή απλήρωτης εργασίας στην παραγωγή. Ιστορικά δύο ήταν οι βασικές συστημικές ανάσες του καπιταλισμού στον 20ό αιώνα που διεύρυναν ταυτόχρονα τη δυνατότητα παραγωγής και πραγματοποίησης υπεραξίας σε διεθνή κλίμακα. Πρώτο, η γενίκευση σε βιομηχανική κλίμακα της επιστημονικής οργάνωσης της εργασίας, που φτάνει μέχρι το λεγόμενο μετα-φορντικό μοντέλο στις μέρες μας. Δεύτερο, η διεύρυνση και ανάπτυξη ροών από την περιφέρεια προς τα κέντρα του δυτικού καπιταλισμού καθώς και το άνοιγμα στην πρώτη αγορών για τα προϊόντα των δεύτερων - διεύρυνση που εκτείνεται από το μεταπολεμικό νεοαποικισμό μέχρι τη σύγχρονη παγκοσμιοποίηση. Η μακρόχρονη κυματοειδής κρίση του σύγχρονου καπιταλισμού σηματοδοτεί την εξάντληση της προωθητικής δύναμης των δυο αυτών «επαναστάσεων», παρά το γεγονός ότι ιδιαίτερα η δεύτερη επιταχύνθηκε στο περιβάλλον της κρίσης με τις ιλιγγιώδεις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στις σχέσεις κέντρου-περιφέρειας κυρίως μετά την παράδοση του πρώην ανατολικού μπλοκ.
Το παγκόσμιο ΑΕΠ για το 2010 ανήλθε στα 62 τρισ. δολάρια. Τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους, η αξία μόνο των εκτός χρηματιστηρίων παραγώγων, των οποίων έχει γνώση η BIS (Bank for International Settlements), και μόνο για τις χώρες του G10 συν την Ελβετία ανερχόταν στα 601 τρισ. δολάρια, περίπου η δεκαπλάσια από το παγκόσμιο ΑΕΠ - στο οποίο συνυπολογίζεται και η δραστηριότητα της φανταστικής οικονομίας και άρα η αναλογία είναι χειρότερη. Αφού πρώτα η ασφάλιση κινδύνου επεκτάθηκε σε χρηματιστικά προϊόντα (το άυλο στο τετράγωνο), η απογείωση των παραγώγων ξεκίνησε μετά τα μέσα της δεκαετίας του '90 επί Κλίντον. Ωστόσο, η απογείωση προς το άυλο πλην παραγώγων, η εμπορευματοποίηση, η χρηματιστικοποίηση, η απελευθέρωση κάθε είδους αγορών, η υπερχρέωση -ιδιωτική και δημόσια- και η χρεομηχανή (στην οποία είχε εμπλακεί και το πρώην ανατολικό μπλοκ, αλλά εκτινάσσεται κι εδώ μετά το '90) είχε προηγηθεί και αποτελεί τη βάση της οικονομίας-καζίνο, με την οποία τα χρηματοπιστωτικά μεγαθήρια ανά τον κόσμο σωρεύουν πλούτο στο χώρο της οικονομίας των χαρτιών, αποστραγγίζοντας την πραγματική οικονομία και προς τα κέντρα αποστραγγίζοντας την περιφέρεια. Η ελληνική εμπειρία της «ληστείας του χρηματιστηρίου» όπως και η τωρινή διεθνής κρίσης χρέους είναι ενδεικτική. Ιδιωτικοποίηση των κερδών και κοινωνικοποίηση των ζημιών σε εθνικό επίπεδο, διεθνοποίηση των κερδών και εθνικοποίηση των ζημιών. Η αναφορά σε ραντιέρηδες, για τους οποίους ο Λένιν έκανε λόγο 100 χρόνια πριν, έγινε της μόδας, σε μια εποχή που τα μεγέθη και η κυρίαρχη θέση των ραντιέρηδων δεν επιδέχονται καμία σύγκριση με την εποχή εκείνη. Η κρίση δημόσιου χρέους, που οξύνθηκε τα τελευταία δυο χρόνια ως επίκεντρο της κρίσης, δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από τη συνολική εκτίναξη της οικονομίας των χαρτιών.
Ωστόσο, πριν από αυτό, και εδώ είναι το πιο σημαντικό, προηγείται η σχετική συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης μέσα στην ίδια τη λεγόμενη πραγματική οικονομία, έτσι που τα παράγωγα είναι τελικά η κορυφή του παγόβουνου. Για παράδειγμα, η Vodafone Ελλάδας με τζίρο για το προηγούμενο έτος 1,1 δισ. ευρώ και κέρδη 275 εκατομμύρια, καλύπτει την υλικοτεχνική συντήρηση και λειτουργία του δικτύου της με το 10% περίπου του τζίρου της, ενώ το τεχνικό της προσωπικό που απασχολείται σε αυτό είναι λιγότερο από το 10% των περίπου δυόμισι χιλιάδων υπαλλήλων της. Με άλλα λόγια, χωρίς να αλλάξουν οι εργασιακοί όροι, το ίδιο ακριβώς υφιστάμενο δίκτυο θα μπορούσε θεωρητικά με κάποιες αφαιρέσεις μη-υλικοτεχνικές (σε μάρκετινγκ, διαφήμιση κ.λπ.) να λειτουργήσει περίπου με το 10% του κόστους και προσωπικού. Επιπλέον, ενώ η Vodafone κατέχει σήμερα το ένα τρίτο της αγοράς, θα μπορούσε με μια αύξηση του τεχνικού της προσωπικού μόνο κατά 50% -δηλαδή συνολικά με λίγες εκατοντάδες εργαζόμενους- να εξασφαλίσει τη λειτουργία όλης της κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα, που σήμερα τζιράρει το 2% του ΑΕΠ και αποσπά πολλαπλάσιο ποσοστό από την τσέπη μιας λαϊκής οικογένειας. Το μεγαλύτερο μέρος των αποκαλούμενων τηλεπικοινωνιακών κολοσσών είναι απλώς «αέρας». Αυτή είναι μια όψη του σαπίσματος της σύγχρονης καπιταλιστικής οικονομίας, εσωτερική του «πραγματικού» της σκέλους, πριν ακόμη φτάσουμε στη χρηματιστικοποίηση, στα παράγωγα κ.λπ.
Για την κυρίαρχη οικονομική σκέψη δεν υπάρχει η έννοια του «αέρα», όπως και της «υπεραξίας», και δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα χρηματιστικά κέρδη ή τους τόκους και στα κέρδη μιας επιχείρησης που παράγει βιομηχανικά προϊόντα. Έτσι και οι κρίσεις είναι μοιραία «ουρανοκατέβατες» και οι μαθητές ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Κατ' αναλογία, άλλοι που αναφέρονται στην υπεραξία και στο μαρξισμό δεν κάνουν διάκριση ανάμεσα σε μια τράπεζα και μια βιομηχανία («οι τράπεζες παράγουν υπεραξία») ή βαφτίζουν συλλήβδην εργατική τάξη όλους τους μισθωτούς κ.λπ. Ωστόσο, η σχετική συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης, παρά τη σχετική μεγέθυνση του παγκόσμιου προλεταριάτου, την καπιταλιστικοποίηση της περιφέρειας και την εξέλιξη των τεχνολογικών μέσων, είναι ένα ζήτημα που αναζητά επίμονα την ερμηνεία του, αν δεν είναι η απόδειξη του συστημικού προβλήματος και της ασφυξίας που κατατρέχει το σύγχρονο καπιταλισμό στην πραγματική του οικονομία, στην παραγωγή και πραγματοποίηση υπεραξίας.
Υπάρχουν σήμερα στην περιφέρεια, ιδιαίτερα στη νότια και νοτιοανατολική Ασία αλλά και σε τμήματα της Λατινικής Αμερικής ή της Κίνας, στην Αίγυπτο κ.λπ., μερικές εκατοντάδες εκατομμυρίων ανειδίκευτων εργατών γης και μικρής ή μεγάλης βιομηχανίας, χαμηλής ή μηδενικής τεχνικής σύνθεσης, με άθλιες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης, που είναι σχεδόν «εξαφανισμένοι» ακόμη και ως εικόνα από το δημόσιο πολιτικό λόγο. Το γνωστό από παλιά παράδειγμα της Nike, όπου για κάθε 100 δολάρια παπουτσιών στις ΗΠΑ ο Ινδονήσιος εργάτης παίρνει περίπου 1 δολάριο, είναι μία από τις πολλές όψεις. Μαζί με μερικές ακόμη εκατοντάδες εκατομμυρίων των υπολοίπων εργατών στις ίδιες και άλλες χώρες της περιφέρειας και των κέντρων παράγουν το σύνολο του παγκόσμιου υλικού πλούτου, πάνω στον οποίο κανιβαλίζουν, διαχειρίζονται, απομυζούν, ληστεύουν, καταστρέφουν οι κορυφές της παγκόσμιας οικονομίας με προεξέχοντα τα χρηματοπιστωτικά μεγαθήρια. Οι εργαζόμενοι αυτοί ζουν κατά περίπτωση σε ωκεανούς διευρυνόμενης προλεταριοποίησης, εξαθλίωσης, μαζικής εξόδου από την ύπαιθρο προς τις παραγκουπόλεις, κοινωνικού αποκλεισμού.
Αν η καπιταλιστική αγορά σε παγκόσμια κλίμακα διευρύνθηκε λόγω της ανάπτυξης του καπιταλισμού στην περιφέρεια και διευρύνεται λόγω της εμπορευματοποίησης και της απελευθέρωσης, διευρύνεται ως «αγορά πλην δούλων» με ολοένα διευρυνόμενο το «πλην δούλων», και αυτό αφορά και τα κέντρα ως σύμπτωμα της κρίσης και μακροπρόθεσμα δημιουργεί όρους βαθέματος της κρίσης. Έτσι, το πλιάτσικο και η δημιουργία όρων καταρρέουσας Ανατολικής Ευρώπης για την Ελλάδα θα δημιουργήσει επίσης και μια Ελλάδα-μικρότερη αγορά, π.χ. για τα γερμανικά προϊόντα. Απ' την άλλη, το επιτυχές πείραμα της Ανατολικής Ευρώπης, δηλαδή της διαχείρισης σχετικά υψηλής μόρφωσης και ειδίκευσης εργατικής δύναμης με όρους περιφέρειας, θα πιέζει για αντίστοιχους πειραματισμούς όχι μόνο σε χώρες όπως η Ελλάδα αλλά και στα κέντρα.

Οι «αυταπάτες» της διεξόδου από την κρίση

Οι οικονομικοί κύκλοι της παγκόσμιας οικονομίας την τελευταία 35ετία είναι κύκλοι επιδείνωσης της κρίσης, όπου ο διαρκής καταστροφισμός κατά κύματα θυμίζει τις ανθρωποθυσίες των Ίνκας, ώστε να ευφραίνεται το τέρας της παγκόσμιας αγοράς. Οι αρχές και τα τέλη, δηλαδή τα γυρίσματα των δεκαετιών από το '73 μέχρι σήμερα, έλκουν τις μεγάλες διεθνείς υφέσεις και πτώσεις, αλλά αυτό δεν λέει πολλά κι ακόμη λιγότερα λένε οι πτώσεις του Dow Jones και το κάψιμο χαρτιών. Έτσι η Λατινική Αμερική ολόκληρη γνώρισε επίμονους αρνητικούς ρυθμούς από την αρχή της Κρίσης μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90, καθώς οι ΗΠΑ ξεφόρτωναν τη δική τους κρίση. Η Ανατολική Ευρώπη γνώρισε μια δραματική συρρίκνωση και απαξίωση των οικονομιών και του παραγωγικού της δυναμικού από το '88 μέχρι τα μέσα της επόμενης δεκαετίας, που στα τέλη της ήρθε η σειρά για τις τίγρεις και τους δράκοντες της Νοτιοανατολικής Ασίας, και μένει να δούμε αν στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του αιώνα χτύπησε η καμπάνα για την περιφέρεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ποιον άλλον ακόμη. Αυτά είναι απλώς τα πιο «μαζικά» γεγονότα, χωρίς να ξεχνάμε τις πιο μεμονωμένες καταρρεύσεις χωρών, και κυρίως τις πιο εντοπισμένες σε ζώνες περιπτώσεις πιο αργής αποβιομηχάνισης, υπερχρέωσης κ.λπ. Για παράδειγμα, η δεκαετία του ευρώ για τη χώρα μας καταγράφεται τυπικά ως δεκαετία ανάπτυξης... Η δεκαετία αυτή, όμως, ήταν και διεθνώς μια δεκαετία που πολλοί ξεγελάστηκαν και πολλά μυαλά πήραν αέρα, καθώς δούλεψε στο φουλ το τρομπάρισμα της παγκόσμιας οικονομίας με αέρα, και βέβαια το νέο επεισόδιο της Κρίσης ήταν ήδη και θα είναι πιο παταγώδες και μακρόχρονο.
Η παρατεταμένη και κατά κύματα επιδεινούμενη και καταστροφική οικονομική κρίση, για την οποία δεν προκύπτει κάποια χειροπιαστή διέξοδος για το σύγχρονο καπιταλισμό, δεν είναι ένα ιδεολογικό στοιχείο αλλά ένα αναγνωρίσιμο στοιχείο της πραγματικότητας, που έχει άμεση πολιτική σημασία. Έτσι, για την Ελλάδα, το στοιχείο της παγκόσμιας κρίσης, ιδιαίτερα με τη σφοδρότητα που χτυπά την Ευρωζώνη, περιορίζει ακόμη περισσότερο τις ρεαλιστικές επιλογές για τη χώρα, στον αντίποδα των επιλογών που κυριαρχούν, αλλά αυτό δεν εκφράζεται στον πολιτικό λόγο τουλάχιστον των δυο μεγάλων κομμάτων της Αριστεράς. Βέβαια, πριν απ' αυτό υπήρξαν άλλες παρανοήσεις, π.χ. για τον ελληνικό καπιταλισμό και την Ε.Ε., που παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στη στάση που κρατήθηκε και κρατιέται από την Αριστερά.
Το ΔΝΤ σε έκθεσή του το 2006 κάνει την πρόβλεψη ανάπτυξης για τα χρόνια μέχρι το 2011 που φαίνεται στο σχετικό πίνακα. Το πρόβλημα δεν είναι η μη πρόβλεψη του νέου υφεσιακού επεισοδίου, αλλά η φανερή απογείωση από την πραγματικότητα και η «νιρβάνα» που είναι μόνιμος κάτοικος της κυρίαρχης οικονομικής σκέψης.
Στην Αριστερά;

Συντηρητικό μέτωπο εκποίησης της χώρας και πολιτικής ερήμωσης

2011-08-30T01:27:00.000-07:00

Του Ρούντι Ρινάλντι.Το τελευταίο διάστημα είχαμε δύο τηλεφωνικές επικοινωνίες (από αυτές που γίνανε γνωστές) ανάμεσα στον Γ. Παπανδρέου και τον Α. Σαμαρά. Η πρώτη έγινε την 15η Ιουνίου, όταν ουσιαστικά είχε παραιτηθεί για μερικές ώρες ο πρωθυπουργός, αλλά το συνοικέσιο δεν προχώρησε. Πριν λίγες μέρες, τα πράγματα πήγαν καλύτερα, και ένα ευρύ φάσμα πολιτικών δυνάμεων, μετά τη συμφωνία των δύο, υπερψήφισε το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ.

Και τι δεν ειπώθηκε για αυτήν την υπερψήφιση. Πανηγυρισμοί, ύμνοι, ιαχές, χαρά. «Υπάρχουν και ευτυχισμένες στιγμές στο δημόσιο βίο μιας χώρας.», «Το στοίχημα της συναντίληψης και της συνεργασίας στα μεγάλα θέματα δεν χάθηκε», «Αλλά τώρα το ρόδι έσπασε. Υπάρχει ένα στοιχείο αναφοράς. Ένα υπόδειγμα που θα δείχνει το δρόμο για τα μείζονα και τα σπουδαία.», «Τομή στα πολιτικά μας πράγματα», «Ιστορικής διάστασης ευρεία κοινοβουλευτική συναίνεση». Η Καθημερινή σε κύριο άρθρο της την επόμενη αναφέρει: «Οι δυνάμεις ευθύνης αυτού του τόπου, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ, Δημοκρατική Συμμαχία) ενώθηκαν και αψήφησαν, επιτέλους, τις απειλές και τους εκβιασμούς μιας αντιδραστικής μειοψηφίας, που δεν θέλει να αλλάξει τίποτα και απειλεί συνεχώς ότι "θα τα κάνει μπάχαλο"». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο ξεχασμένος κ. Στ. Μάνος δήλωσε πως ««Αξίζει συγχαρητηρίων η κ. Διαμαντοπούλου που, χωρίς συμβιβασμούς σε ζητήματα αρχής, κατάφερε να οδηγήσει τη συζήτηση σε έναν επωφελή συμβιβασμό μεταξύ των μη αριστερών κομμάτων της Βουλής».
Τι συμβαίνει εδώ; Έχουμε μια εκδήλωση αναθέρμανσης ιδεών και σχεδίων συνδιαχείρισης και συναινετικής πορείας ευρύτατων αστικών δυνάμεων ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση. Έχουμε πρόβες εφαρμογής μιας συνταγής που θέλουν και προωθούν ισχυροί κύκλοι για μια «οικουμενική πανεθνική» διαχείριση-διακυβέρνηση αφού κανένα κόμμα δεν μπορεί από μόνο του να εφαρμόσει και ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος βουλιάζει σε πελάγη ανυποληψίας.
Μπορεί να ισχυρίζεται η Καθημερινή (σαν αστική αντεργατική ναυαρχίδα) πως «οι δυνάμεις ευθύνης αυτού του τόπου, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ, Δημοκρατική Συμμαχία) ενώθηκαν και αψήφησαν...» αλλά γνωρίζει καλά ότι αυτό, ούτε συντελεσμένο είναι, ούτε εύκολα μπορεί να περπατήσει. Αποτελεί μιαν ευχή ή μια ύστατη λύση ανάγκης που για να προχωρήσει θα χρειαστεί να θυσιαστούν πολλές πλευρές της υπαρκτής πολιτικής ζωής. Σαν ευχή, εκφράζει την επιθυμία εξοστρακισμού των «αντιδραστικών δυνάμεων». Εδώ η αστική παράταξη τα τσουβαλιάζει όλα: Όσα δημιούργησε σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο μια προηγούμενη φάση η ίδια (π.χ. πελατειακό κράτος, κλειστά επαγγέλματα, κομματοκρατία, υποταγμένος συνδικαλισμός κ.λπ.) και κυρίως τις αντιδράσεις, τους αγώνες, την πολιτικοποίηση του κόσμου, τις πλατείες, τις διαδηλώσεις.
Αυτές οι λιγοστές «ευτυχισμένες στιγμές» της πολιτικής ζωής επιχειρούν να ξαναστήσουν την κλονισμένη αστική ηγεμονία, να την ξαναεμφανίσουν ως ικανή να «λειτουργήσει το μαγαζί» και να περιθωριοποιήσει την Αριστερά και κάθε φωνή αντίστασης. Αυτή την «ευτυχία» ψάχνει η αστική τάξη.
Σε μια πορεία –σχεδόν προγραμματισμένης– χρεοκοπίας, σε μια πορεία πτώχευσης του λαού και με ενεργούσες όλες τις «κοινωνικές ρευστοποιήσεις» που προκαλούν τα Μνημόνια και όλα τα μέτρα που παίρνονται, δεν θα υπάρξουν εύκολες «ευτυχισμένες στιγμές» για τον αστικό κόσμο. Είναι όμως δεδομένο ότι θα ενώνονται, –ενώ σπαράσσονται από αντιθέσεις– για να επιβληθούν στο λαό και στους αγώνες του.

Ορισμένες επισημάνσεις

Αν και δεν έχει σταθεροποιηθεί η συνολική εικόνα, μπορούν να γίνουν οι ακόλουθες επισημάνσεις:
Πρώτη, το πολιτικό σκηνικό και το πολιτικό παιχνίδι τροποποιούνται συνολικά. α) Η διαδικασία δίνει πρόσκαιρα κέρδη στον Παπανδρέου που έχει ελπίσει και έχει επενδύσει στη γραμμή αυτή. β) Ματαίωση ενός εναλλακτικού ρόλου για τον Σαμαρά αφού μεταπίπτει σε ρόλο διαχειριστή του συντηρητικού πολιτικού κόσμου. Γεγονός που θα περιλάβει αντιφάσεις και δυσκολίες στην πορεία του. γ) Κατ' ουσίαν επιχειρείται η διαμόρφωση ενός συντηρητικού μετώπου πάνω στις ράγες μιας άλλης εποχής. Ένα συνασπισμένο μέτωπο της αντεπανάστασης αν θέλαμε να μιλήσουμε με παλιούς πολιτικούς όρους. Πράγμα που πιστοποιείται και από την πολύ σημαντική άρνηση της Δημοκρατικής Αριστεράς του κ. Κουβέλη να πάρει μέρος σε αυτό. Τέρμα οι ευρύτερες συνεργασίες, ο λόγος τώρα στο αστικό μέτωπο, στις αστικές δυνάμεις...
Δεύτερη, η ουσία του μετώπου αυτού θα έχει στρατηγικού τύπου δυσκολίες. Οι μεταξύ τους διαφορές –που δεν θα είναι προσωπικές αλλά πολιτικές– θα χρωματίσουν την πορεία. Δεν θα λύσει τα προβλήματα ένα τέτοιο μέτωπο γιατί δεν διαθέτει ουσιαστικούς υλικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς όρους και δεν θα μπορέσει να στεριώσει μια μεταβατική ενδιάμεση χρονικά λύση. Σύντομα η αγανάκτηση θα βρεθεί απέναντί της.
Τρίτη, αφήνει το δρόμο ανοικτό στην αριστερή αντιπολίτευση. Παρόλο που δεν αποτελεί την αναγκαία εναλλακτική, πλην όμως δεν σημαίνει πως δεν θα κερδίσει έδαφος σαν μόνη υπαρκτή αντιπολίτευση στη χώρα. Από την άποψη αυτή η όποια αντιμνημονιακή στάση του Σαμαρά βοήθησε μέχρι τώρα ώστε να διατηρηθούν ισορροπίες και να μην ξεφύγει, σε δύσκολες στιγμές, η αγανάκτηση και ο λαϊκός θυμός από ορισμένα πλαίσια.
Τέταρτη, η προώθηση αυτού του μετώπου θα οδηγήσει σε πολωτικές λύσεις που με τη σειρά τους θα δώσουν έδαφος σε απλοποιήσεις και ψευδαισθήσεις που θα αναπαράγουν δυσκολίες καθώς απομακρύνουν τις συνθετότερες λύσεις που είναι εντελώς απαραίτητες. Οι υπαρκτές καθυστερήσεις της Αριστεράς σε επίπεδο προγράμματος και εναλλακτικής συνολικής πρότασης θα δώσουν έδαφος σε λογής λογής υποκατάστατα «αντιμνημονιακής» πολιτικής, που άλλωστε ήδη δραστηριοποιούνται.
Επομένως χρειάζεται άμεσα –χτες– ουσιαστική σύγκλιση για το περιεχόμενο και τους στόχους μια αριστερής προοπτικής! Στον αντίποδα του αντιδραστικού μετώπου να δημιουργηθεί ένα άλλο μέτωπο προοδευτικό, λαϊκό, επιβίωσης, διεξόδου του λαού και της χώρας.

2011-05-22T05:08:00.000-07:00

2011-05-16T14:07:00.000-07:00

2011-05-11T11:33:00.000-07:00

2011-05-07T09:45:00.000-07:00

2011-05-03T08:29:00.000-07:00

Η παρισινη Κομμούνα 1871 ένα έργο του Mehdi Lalaoui

2011-04-16T06:57:00.000-07:00

Η παρισινη Κομμούνα 1871 "Ένα έργο του Mehdi Lalaoui" from avanti on Vimeo.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

2011-04-07T10:24:00.000-07:00

Την Παρασκευή 8 Απριλίου στις 7μμ στην «Αντίπερα Όχθη» (Βενιζέλου και Ιουστινιανού 11, 2ος όροφος) θα παρουσιαστεί το βιβλίο «Επιστροφή στο χωριό -10 ιστορίες που ξεχώρισαν»

Το βιβλίο περιλαμβάνει 10 βραβευμένα διηγήματα -10 διαφορετικές ματιές σε ένα θέμα…

Η Συλλογή Διηγημάτων Επιστροφή στο χωριό – Δέκα ιστορίες που ξεχώρισαν, κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες από τις εκδόσεις Α/Συνέχεια.

Στη συλλογή δημοσιεύονται τα δέκα καλύτερ...α διηγήματα του Α΄ Διαγωνισμού Διηγήματος Στέλιος Ξεφλούδας που οργάνωσε και υλοποίησε ο Προοδευτικός Σύλλογος Τα Καστέλλια. Έργα νέων και μεγαλύτερων σε ηλικία συγγραφέων, γνωστότερων αλλά και πρωτοεμφανιζόμενων, που ξεχώρισαν ανάμεσα σε 94 διηγήματα που μετείχαν στο διαγωνισμό!

Ιστορίες για το χωριό και τη σχέση μας με αυτό, για το παρελθόν αλλά και το παρόν, για τις επιστροφές στους ίδιους τόπους του βιώματος και της μνήμης. Οι πολύ διαφορετικές ματιές, αλλά και οι διαφορετικοί τρόποι γραφής κάνουν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα την ανάγνωση των διηγημάτων.

Το βιβλίο παρουσιάζει διπλό Θεσσαλονικιώτικο ενδιαφέρον:

-Ο Καστελλιώτης Στέλιος Ξεφλούδας έζησε στην πόλη και εργάστηκε ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση, είναι ένας από τους ιδρυτές της Σχολής της Θεσσαλονίκης, και παράλληλα μετείχε στην έκδοση του πολύ σημαντικού περιοδικού "Μακεδόνικες ημέρες".

-Δυο από τους βραβευμένους συγγραφείς που μετέχουν με διηγήματά τους στο βιβλίο ζουν στην πόλη της Θεσσαλονίκης: Ο Άνθιμος Νοταρίδης και ο Παναγιώτης Κεχαγιόγλου

Το βιβλίο θα το παρουσιάσει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Στοφόρος

DEBTOCRACY 2011

2011-04-07T10:14:00.000-07:00

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το Debtocracy αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

2011-02-09T09:21:00.000-08:00

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 12/02, ΩΡΑ 19:00 ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΑΝΤΙΠΕΡΑ ΟΧΘΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΖΩΓΡΑΦΟ ΝΙΚΟ ΓΚΑΜΑΛΕΤΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΝΤΙΠΕΡΑ-ΟΧΘΗ

O Χρυσοθήρας (1925) του Τσάρλι Τσάπλιν

2011-01-01T04:04:00.000-08:00

Ο Τσάρλι Τσάπλιν στον «Χρυσοθήρα», την αριστουργηματική ταινία του για την οποία ήθελε να τον θυμούνται.

Η ταινία συγκαταλέγεται στις καλύτερες όλων των εποχών. Γυρίστηκε το 1925, κόστισε 650.000 δολάρια και απέφερε περισσότερα από 5.000.000. Ο Τσάπλιν ξεκίνησε τα γυρίσματα με πρωταγωνίστρια την ανήλικη ηθοποίο Λολίτα ΜακΜάρεϊ όμως τελικά την αντικατέστησε με τηνΤζόρτζια Χέιλ παρότι αναγκάστηκε να ξαναγυρίσει μεγάλο μέρος από τις σκηνές της ταινίας.

Προχώρησε σε επανέκδοσή της το 1942 αλλάζοντας αρκετά σημεία, προσθέτοντας μουσική επένδυση για την οποία κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ.

Στο «Χρυσοθήρα» ο Σαρλό βρίσκεται στην Αλάσκα για να βρει χρυσό. Μια τρομερή καταιγίδα τον υποχρεώνει να καταφύγει σε μια καλύβα, μαζί με τον Μπλακ Λάρσον, έναν επικίνδυνο ληστή, και το χρυσοθήρα Μπιγκ Τζιμ. Για κακή τους τύχη, η κακοκαιρία δεν υποχωρεί και οι τρεις τυχοδιώκτες πεινάνε. Ο Σαρλό έχει μια απίθανη ιδέα για να τους βγάλει από τη δύσκολη θέση...

Όταν επιστρέφει στην πόλη, συναντάει μια τραγουδίστρια, την Τζόρτζια. Την ερωτεύεται, μα εκείνη δεν του δίνει σημασία. Παραμονή πρωτοχρονιάς βρίσκεται κοντά στο να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Θα καταφέρει άραγε να κερδίσει την καρδιά της;

Πρόκειται για την ταινία του Τσάπλιν για την οποία, όπως είχε δηλώσει αρκετές φορές, θα ήθελε να τον θυμούνται. Συνυπάρχουν το τραγικό με το κωμικό στοιχείο, ο σουρεαλισμός με την περιπέτεια, οι επιδέξιες γκάφες με την κοινωνική σάτιρα.

Σκηνοθεσία: Τσάρλι Τσάπλιν
Παίζουν: Τσάρλι Τσάπλιν, Μακ Σουέιν, Τζόρτζια Χέιλ

ΠΗΓΗ WWW.TVXS.GR

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 9/12/2010, 20:00 μμ

2010-12-08T12:07:00.000-08:00

" Νέοι δημιουργοί ταινιών και το νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο "

Ομιλητές: Α. Παπαδόπουλος, διευθυντής φεστιβάλ ταινιών Δράμας, σκηνοθέτης

Β. Κεχαγιάς, κριτικός κινηματογράφου

Ν.Πουλάκος, κριτικός κινηματογράφου

Ακολουθούν προβολές βραβευμένων ταινιών μηκρού μήκους του Φεστιβάλ Δράμας 2010

(Oι ταινίες που θα πεχτούν έχουν πάρει άδεια απο το φεστιβάλ )

" Casus Belli " του Γιώργου Ζώη (1ο Βραβείο Μυθοπλασίας)
" 13 1/2 " του Χάρη Βαφειάδη (2ο Βραβείο Μυθοπλασίας)
"Στην Εξορία " της Καλλιόπης Λεγάκη (1ο Βραβείο καλύτερης ψηφιακής ταινίας)

πολιτική-πολιτιστική λέσχη

Αντίπερα Όχθη

ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ...

2010-11-03T05:36:00.000-07:00

2010-10-07T12:45:00.001-07:00

ο Αγώνας 1975 του θόδωρου Μαραγκού

2010-09-17T05:08:00.000-07:00

Ντοκυμαντέρ μεγάλου μήκους της ομάδας των έξι το οποίο γυρίστηκε
απο το 1972 έως το 1975.Περιλαμβάνει τους αγώνες που έδωσε ο Ελληνικός λαός
για δημοκρατία ελευθερία και για καλύτερες συνθήκες ζωής κατά την διάρκεια της
χούντας και στον πρώτο χρόνο της μεταπολίτευσης.

Ο Αγώνας, αποτελεί ένα πραγματικά σπάνιο ιστορικό ντοκουμέντο των αγώνων της εργατικής τάξης εκείνης της περιόδου και είναι εξαιρετικά επίκαιρο στην εποχή μας.

το ντοκυμαντέρ πήρε δεύτερο βραβείο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1975

To χρήμα ως χρέος ΙΙ του Paul Grignon

2010-09-15T02:40:00.000-07:00

Το Ντοκιμαντέρ Money as Debt - Το χρήμα ως χρέος έγινε ευρέως γνωστό στο ίντερνετ με χιλιάδες αναδημοσιεύσεις σε sites και blogs γιατί εξηγεί πολύ αναλυτικά και με απλά λόγια τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος.Κυρίως κάνει κατανοητό στο κοινό τον όρο κλασματικό Αποθεματικό Σύστημα και πως τα περισσότερα χρήματα που υπάρχουν βασίζονται στο χρέος.

Το 2009 ο Paul Grignon (ο συντάκτης του Money as Debt 1) κυκλοφορήσε ένα δεύτερο ντοκιμαντέρ που ονομάζεται Money as Debt II – Promises Unleashed διάρκειας 77 λεπτών, επικαιροποιημένο και για την καπιταλιστική κρίση.. Δυστυχώς δεν έχει ακόμη γίνει ιδιαίτερα γνωστό.

Σε αυτό το δεύτερο βίντεο, που επεκτείνεται επί του πρώτου, δείχνει πως τα δάνεια των τραπεζών και των ανθρώπων χτιζονται σε υποσχέσεις και στην πραγματικότητα, ακόμη και τα χρήματα σας που έχετε ως "κατάθεση" στην τράπεζα δεν είναι πλέον δικά σας, αλλά απλώς βασίζεστε σε μια υπόσχεση της τράπεζας ότι θα σας τα επιστρέψει. Και αυτό με τη σειρά του παρουσιάζει με πολύ απλό και κατανοητό τρόπο (με καρτούν) βασικές έννοιες σχετικά -κυρίως- με το τραπεζικό σύστημα.

Προς το τέλος του βίντεο δίνει ορισμένα παραδείγματα των <<διαφορετικών λύσεων>> που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την κατάρρευση ολόκληρου του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος

Παρακολουθήστε το ντοκιμαντέρ "Money as Debt 2 – Promises Unleashed" (Το Χρήμα ως χρέος, Μέρος 2ο) στο οποίο αναλύεται με σαφή και απλό τρόπο η οικονομική σκλαβιά την οποία βιώνουμε!

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑ (2009) ΤΟΥ ΜΑΙΚΛ ΜΟΥΡ

2010-08-23T10:27:00.000-07:00

Που ... πήγαν τα λεφτά;

Είναι γνωστό πως οι Αμερικάνικες Τράπεζες ενισχύθηκαν (οικονομικά) από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, όμως οι ίδιες δε δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, για το που και πως επένδυσαν τα λεφτά . Που πήγαν τα ... λεφτά ρωτάει ο Μάικλ Μουρ ωσάν το alter ego του Γιωργάκη...

Από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ, που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια . Ο Μάικλ Μουρ τα λέει "έξω από τα δόντια" για τον "καπιταλισμό εν τη γενέσει του", την ενηλικίωσή του και το "τέλος" του (;) στις ΗΠΑ. Βεβαίως, η ανάλυσή του περνάει μέσα από το μικροσκόπιο της εργατικής, μικροαστικής και μεσοαστικής τάξης της Αμερικάνικης κοινωνίας, του τελευταίου αιώνα, με ελάχιστες συγκρίσεις και παραδείγματα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο δημιουργός, παραλείπει να αναφερθεί στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ του Μαρξ, ως αξιόπιστη θεωρία για την υπεραξία της εργασίας και της συγκέντρωσης πλούτου, σκόπιμα - για να μην τρομάξει τον μέσο Αμερικανό - και επιλέγει ως "ιδανικό" τον μετριοπαθή Ρούσβελτ και το ουτοπικό (;) όραμά του . Επίσης δεν αναφέρεται στον "αναπτυσσόμενο καπιταλισμό" της Κίνας και της Ρωσίας. Ακολουθεί βέβαια ως προστάτης των αδύναμων και κατετρεγμένων (ως filmmaker "Ρομπέν των Δασών") τη φόρμουλα του ριάλιτι, των συναισθηματικών ευκολιών και της συγκινησιακής φόρτισης , παρουσιάζοντας κλασικά παραδείγματα κοινωνικής ανισότητας και συνεντεύξεις με πραγματικά θύματα της οικονομικής κρίσης (κυρίως όσους έχασαν σπίτια, από Τράπεζες κλπ.).

Προκαλεί στερεοτυπικό θυμό κι οργή, γιατί όλα αυτά που καταγγέλονται στο ντοκιμαντέρ του, από την πράγματι ενδελεχή έρευνα (με πλούσιο αρχειακό υλικό), συνοψίζονται στις διαφορές δύο κοσμοθεωριών: του καπιταλισμού και της δημοκρατίας - όπου δημοκρατία για τους περισσότερους Αμερικανούς σημαίνει ...σοσιαλισμός!

Πραξικόπημα, οικονομικό πραξικόπημα, η ...ενίσχυση των Τραπεζών!

Το συμπέρασμα του Μάικλ Μουρ, και των οικονομολόγων συμβούλων που παρουσιάζει στο φιλμ, είναι πως ο Καπιταλισμός καταρρέει ενώ βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας επανάστασης: των μη εχόντων απέναντι στους πλούσιους. Το 1% αποχαυνώνει το 99% με τη θεωρία του "αμερικάνικου όνειρου" που έσκασε σαν φούσκα. Αιτία του κακού, το χρηματοπιστωτικό σύστημα (Τράπεζες) και η Wall Street . Το άκρων άωτον του καπιταλισμού της Δύσης, το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, παραλληλίζεται με καζίνο. Η προσπάθειά του να φτάσει όσο πιο ψηλά γίνεται - και πιο "βαθιά " - μέσα στις εταιρείες που ευθύνονται για την παγκόσμια οικονομική κρίση - που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ - είναι αξιοπρόσεκτη και αποκαλυπτική. Όμως ο καπιταλισμός δεν είναι μόνο αυτές. Η νοοτροπία θα υπάρχει πάντα ακόμα κι αν το λίκνο του καταρεύσει ολοκληρωτικά! Το "αμερικάνικο όνειρο" δε θα σβήσει ποτέ. Άλλωστε επισημαίνεται μέσα στο φιλμ. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως - θέλοντας να στηρίξει τα επιχειρήματά του - δεν παραλείπει να παρουσιάσει το δικό του βιογραφικό αλλά και του πατέρα του που "έδωσε" τη ζωή του για την GM, στην μικρή κωμόπολη που μεγάλωσε.

Αν μη τι άλλο δείτε την γιατί παρουσιάζει τεράστιο επίκαιρο ενδιαφέρον και βγάλτε μόνοι σας συμπεράσματα. Σίγουρα, θα σας προβληματίσει, σίγουρα παίρνει θέση (υπέρ ...Ομπάμα) και σίγουρα τον πληγώνει η Αμερική αλλά δεν την εγκαταλείπει επ' ουδενί!

Ενσωματωμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι

http://rapidshare.com/files/360813411/capitalism_a_love_story.part1.rar

http://rapidshare.com/files/360827651/capitalism_a_love_story.part2.rar

http://rapidshare.com/files/360840206/capitalism_a_love_story.part3.rar

http://rapidshare.com/files/360854402/capitalism_a_love_story.part4.rar

http://rapidshare.com/files/360866511/capitalism_a_love_story.part5.rar

http://rapidshare.com/files/360878251/capitalism_a_love_story.part6.rar

http://rapidshare.com/files/360890264/capitalism_a_love_story.part7.rar

http://rapidshare.com/files/360891453/capitalism_a_love_story.part8.rar

2010-06-17T13:20:00.000-07:00

Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου (2010) του Στέλιου Κούλογλου

2010-06-02T11:09:00.000-07:00

Βασισμένο σε σπάνιο προπαγανδιστικό υλικό, με δραματοποιημένες στυλ φιλμ- νουάρ σκηνές, κι αποκλειστικές εξομολογήσεις του best seller συγγραφέα Τζον Πέρκινς, αυτό το συναρπαστικό ντοκιμαντέρ, ρίχνει φως στους άγνωστους μηχανισμούς που χρησιμοποιούν αυτοί που κυβερνούν σήμερα τον κόσμο μας, στις ρίζες της ισλαμικής τρομοκρατίας, και τους λόγους που ένα τόσο μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού ζει στα όρια της ανέχειας.

Το δεύτερο βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ κέρδισε η ταινία του Στέλιου Κούλογλου "Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου" στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Σεούλ. Η βράβευση μεταδόθηκε ζωντανά από την κορεατική τηλεόραση, ενώ την προβολή της ταινίας παρακολούθησαν περίπου 2,5 εκατ. τηλεθεατές.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Σεούλ θεωρείται από τα σημαντικότερα της Ασίας.

Υποψηφιότητα για τα βραβεία είχαν φέτος υποβάλλει 320 ταινίες από τις οποίες βραβεύθηκαν 3, με την λήξη του Φεστιβάλ το Σαββατοκύριακο.Το πρώτο βραβείο κέρδισε η ταινία του Ισραηλινού σκηνοθέτη Nati Baratz "Unmistaken Child" που περιγράφει την ιστορία ενός παιδιού το οποίο στο Νεπάλ θεωρείται μετεμψύχωση του Δαλάι Λάμα. Την τρίτη θέση κατέλαβε το "Gaza-Sderot, Pre-War chronicles", μια παραγωγή του γαλλογερμανικού τηλεοπτικού σταθμού ARTE με παράλληλες ιστορίες Ισραηλινών- Παλαιστινίων λίγο πριν ξεσπάσει ο πρόσφατος πόλεμος στην Γάζα.

Ενσωματωμένοι Ελληνικοί Υπότιτλοι.

http://rapidshare.com/files/376088956/eksomo.oikon.dolof_by_crazy_ant.part4.rar
http://rapidshare.com/files/376084879/eksomo.oikon.dolof_by_crazy_ant.part5.rar
http://rapidshare.com/files/376084880/eksomo.oikon.dolof_by_crazy_ant.part3.rar
http://rapidshare.com/files/376067305/eksomo.oikon.dolof_by_crazy_ant.part2.rar
http://rapidshare.com/files/376067307/eksomo.oikon.dolof_by_crazy_ant.part1.rar

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΑΛΙΒΑΝ (1941) του Πρέστον Στάρτζες

2010-06-01T14:08:00.000-07:00

Μπουχτισμένος από τις δημοφιλείς κωμωδίες που σκηνοθετεί, ο Σάλιβαν (Τζόελ ΜακΚρέι) μεταμφιέζεται σε ζητιάνο, αφήνει το Χόλιγουντ και παίρνει τους δρόμους για να μαζέψει υλικό από τη ζωή του απλού κοσμάκη, προκειμένου να δημιουργήσει ένα «αληθινό» έργο τέχνης. Την περιπλάνησή του στην Αμερική του Μεγάλου Κραχ ο Στάρτζες τη μετατρέπει σε μια συγκινητική δήλωση για τη δύναμη του κινηματογράφου, αποκαλύπτοντας ότι η πιο ευεργετική δράση της 7ης Τέχνης βρίσκεται στις αποδράσεις που απλόχερα μας προσφέρει από τα δεινά της καθημερινότητας.

H ταινία ακολουθώντας τα βήματα ενός νεαρού σκηνοθέτη που θέλει να ανταλλάξει τα ρηχά, ανούσια θεάματα στα οποία έχει ειδικευτεί με μια ταινία που το μήνυμά της θα «αντανακλά τον ανθρώπινο πόνο». Ο Τζόελ ΜακΚρέι επωμίζεται το προσφιλές στον Στάρτζες μοντέλο του αδαούς ήρωα που, από μια κατάσταση πλήρους αθωότητας, θα χρειαστεί να ξυπνήσει απότομα στην πραγματικότητα μιας σκληρής και αντίξοης Αμερικής. Ακολουθώντας τη γεμάτη απρόοπτα μυητική διαδρομή του, η ταινία γίνεται ένα εξαίρετο ερωτικό γράμμα στη ζωογόνο δύναμη του χιούμορ, αντιλαμβανόμενη έναν κόσμο όπου το φαιδρό και το σοβαρό συνυπάρχουν, αντιμάχονται και επιβεβαιώνουν τελικά το ένα την ανάγκη του άλλου. Μια ταινία που θέτει σε διαρκή αμφισβήτηση κάθε αντίληψή μας γύρω από το τι είναι αστείο και τι όχι.

Subtitles (English )

http://rapidshare.com/files/304010699/Sul_trav_subs_sample.rar

Subtitles (English )

http://rapidshare.com/files/304010699/Sul_trav_subs_sample.rar

Louise Michel (2008) των Gustave de Kervern, Benoît Delépine

2010-06-01T13:24:00.000-07:00

Το κόνσεπτ αυτής της άγνωστης γαλλικής πικρής κωμωδίας του 2008 είναι άκρως ιντριγκαδόρικο…

Μετά το κλείσιμο του εργοστάσιου, μαζεύονται οι εργάτριες σε ένα καφέ και προσπαθούν να βρουν μια κοινή λύση. Αντί να φάνε τα λεφτά αποζημίωσης αναμένοντας μια επόμενη δουλειά, μήπως να συνεταιρίζονταν; Να άνοιγαν μια πιτσαρία όλες μαζί; Όμως όχι!

Ακολουθούν την πρόταση της Louise και τα λεφτά δίνονται στον Michel, έναν επαγγελματία δολοφόνο να φάει το αφεντικό τους… Είναι τόσο αποτυχημένος, που παζαρεύει 5 ευρώ για την εξόντωση ενός φασαριόζικου σκυλιού.

Η ταινία αποτελεί την κοινή διαδρομή της Louise και του Michel προς αναζήτηση του πραγματικού αφεντικού του εργοστάσιου. Ακολουθούνται ίχνη ανάμεσα σε δεξιώσεις και μετοχές… Ανώνυμες ταχυδρομικές θυρίδες και δικηγορικά γραφεία… Η κάθε εταιρεία αποτελείται από ποσοστά άλλων… Γυρνάνε όλη τη Γαλλία και καταλήγουν σε φορολογικούς παράδεισους της Μάγχης.

Οι «ήρωες» μας δεν είναι επ` ουδενί ήρωες… Και οι δυο τους μοιάζουν με άσχημους, αμόρφωτους αγροίκους. Κυνηγάνε περιστέρια να καλύψουν τη πείνα τους και χορεύουν ατσούμπαλα με άναρθρες κραυγές. Είναι φασαριόζοι και πιθανά βρωμάνε. Δεν είναι «πολιτισμένοι», αλλά δεν είναι και οι «σκληροί» ιδεολόγοι. Τα συναισθήματα υπάρχουν αλλά είναι πρωτόλεια και ακατέργαστα…. Όπως και η σεξουαλικότητα τους… μπερδεμένη, ίσως «ανώμαλη» αλλά γήινη.

Οι εργατικές πολυκατοικίες κατεδαφίζονται, οι γνωστοί και οι φίλοι αργοπεθαίνουν, ακόμα και η μουσική της ταινίας φαντάζει ξεκούρδιστη. Ακόμα και ο γερο-αριστερός έχει κηδευτεί στην αρχή της ταινίας μαζί με τη Διεθνή.

Όλοι είναι αναλώσιμοι και αυτό τους κάνει πρόθυμους για θυσία.

Η καταδίωξη του Πραγματικού Αφεντικού συνεχίζεται και μετά τους τίτλους τέλους… Όπως λένε οι εργάτριες σε νεώτερη συνέλευση:

«Αφού όλοι οι επαγγελματίες δολοφόνοι είναι άχρηστοι, γιατί να μην τον “φάμε” μόνες μας;»

Η ταινία έχει αφιερωθεί στην αναρχικιά, φεμινίστρια εργάτρια Louise Michel που ήταν παρούσα και στις δύο γαλλικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα. Πέθανε το 1905 σε ηλικία 75 χρονών, έχοντας φυλακιστεί και εξοριστεί για τη δράση της.

Δείτε το trailer της ταινίας

Ελληνικοί υπότιτλοι

http://www.subs4free.com/download-1078082.html

CODE

hotfile.com
http://hotfile.com/dl/8098486/873ca66/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part1.rar
http://hotfile.com/dl/8098559/384635a/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part2.rar
http://hotfile.com/dl/8098590/8fa2a29/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part3.rar
http://hotfile.com/dl/8098659/1a7b1af/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part4.rar

netload.in
http://netload.in/datei11CDV3FdhE/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part1.rar.htm
http://netload.in/datei0rfwRa9Lwg/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part2.rar.htm
http://netload.in/dateiX4PHsnmGti/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part3.rar.htm
http://netload.in/dateiLhvTNzW99x/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part4.rar.htm

rapidshare.com
http://rapidshare.com/files/252760947/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part1.rar
http://rapidshare.com/files/252761000/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part2.rar
http://rapidshare.com/files/252758980/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part3.rar
http://rapidshare.com/files/252758571/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part4.rar

storage.to
http://www.storage.to/get/yMCcZM2w/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part1.rar
http://www.storage.to/get/ozVbdQXk/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part2.rar
http://www.storage.to/get/ddofUCJD/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part3.rar
http://www.storage.to/get/wmuIcrFd/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part4.rar

file-rack.com
http://www.file-rack.com/files/LFLyutVO5MCn/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part1.rar
http://www.file-rack.com/files/yXUTnDcxAr41/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part2.rar
http://www.file-rack.com/files/4w6JaMWbx2W4/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part3.rar
http://www.file-rack.com/files/zrqzYp2pM8xw/louise.michel.fr.dvdrip-zanbic.part4.rar

ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ - ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ 27-5-2-10

2010-05-28T01:56:00.000-07:00

To γήπεδο ήταν γεμάτο .. μερικοί και στον αγωνιστικό χώρο.. επίσης πολλοί ΠΑΣΟΚτζήδες παρόντες..

Έκλυση σε όλους που αντιπαλέυουν την σημερινή πολιτικη, την πολιτική της ΕΕ και προσβλέπουν σε μια Σοσιαλιστική κοινωνία .. από τους γνήσιους αγωνιστές στο ΠΑΣΟΚ μέχρι τον Αναρχικό χώρο, έκανε χθες ο ΑΛΑΒΑΝΟΣ για συστράτευση σε ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.

Χρήστος Κατσούλας - ΚΟΕ

Ομιλία ΑΛΑΒΑΝΟΥ

Η Wall Street και άλλες δικτατορίες

2010-05-11T12:28:00.000-07:00

Πώς στήθηκε το κερδοσκοπικό παιχνίδι εναντίον της Ελλάδας και ποιοί κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τους “οικονομικούς τρομοκράτες”. Ακόμη, ιστορίες για τρείς προδομένους φίλους από τα παλιά και ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα στο κέντρο της Αθήνας.

Ακούστε την ραδιοφωνική εκπομπή του Άρη Χατζηστεφάνου ''Infowar'' στις 9/5/2010,για το πώς στήθηκε το κερδοσκοπικό παιχνίδι εναντίον της Ελλάδας.Πάρα πολύ καλή εκπομπή.

http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=113021

2010-04-23T00:27:00.001-07:00

Αυτό το Σάββατο, 17/4, μη χάσετε το "Δρόμο"

2010-04-15T08:03:00.000-07:00

Ο Αλέκος Αλαβάνος σε μια εκ βαθέων συνέντευξη που θα συζητηθεί, μιλά για όλους και για όλα. Αναφέρεται στην κρίση και τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, μιλά για τον ΣΥΡΙΖΑ και διατυπώνει την πρότασή του για την αριστερά που θα εμπνεύσει και θα πρωταγωνιστήσει.

Επίσης διαβάστε:

Η δημοκρατία και η παιδεία επόμενοι στόχοι. Ποιοι και γιατί στήνουν το επικίνδυνο σκηνικό του τρόμου.
Φουντώνουν τα σενάρια για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας
Οι πανεπιστημιακοί Κώστας Δουζίνας και Σπύρος Μαρκέτος γράφουν για την κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Και όπως κάθε Σάββατο, αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τον πολιτισμό.

Δρόμος, η εβδομαδιαία εφημερίδα της αριστεράς

Αναζητήστε την κάθε Σάββατο στα περίπτερα

Μια εξαιρετική παρουσίαση της ιστορίας του ελληνικού χρέους από τον Θωμά Παπακωνσταντίνου

2010-04-14T10:17:00.000-07:00

Αργεντινή 2001 Ελλάδα 2010

2010-04-13T13:51:00.000-07:00

Δείτε ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ του Αυγερόπουλου για τον “EΞΑΝΤΑ” γυρισμένο το 2002 που περιγράφει τα γεγονότα της Αργεντινής. Δείτε τα “κατορθώματα” του ΔΝΤ και των συνταγών του και πώς κατάντησε μία χώρα που ήταν η 5η οικονομία στον κόσμο! Δείτε πώς γίνονται οι κομπίνες εις βάρος των λαών! Και φυσικά τα πράγματα στην Αργεντινή άλλαξαν όταν ο λαός πήρε τα πράγματα στα χέρια του και αντέδρασε δυναμικά…

Αργενινή 2001 Ελλάδα 2010

2010-04-09T04:19:00.000-07:00

Η Αργεντινή ήταν μια μεγάλη και πλούσια σε πόρους χώρα. Αλλά οι κακοί και δόλιοι χειρισμοί των διεφθαρμένων κυβερνήσεών της, σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έσπρωξαν την πλειοψηφία του λαού της στην εξαθλίωση.

Εδώ μπορείτε να δείτε ένα συγκλονιστικό video με ελληνικούς υπότιτλους, που περιγράφει τα γεγονότα που έφεραν την Αργεντινή σε κατάσταση χρεωκοπίας.

Διαβάστε στο «Δρόμο» που κυκλοφορεί το Σάββατο 10 Απριλίου

2010-04-08T14:00:00.000-07:00

Το θέμα της βδομάδας

ΔΝΤ: Διεθνείς τοκογλύφοι, παγκόσμιοι μαυραγορίτες

Πολιτική

Η μεγάλη φούσκα της κυβέρνησης: Από τους πανηγυρισμούς στην απογείωση των spread.

Αριστερά

• Νίκος Χουντής: Τι προσφέρει στην Ελλάδα η παραμονή στην Ευρωζώνη, Συνέντευξη του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στο Δρόμο

• Το συνέδριο του ΣΥΝ και το κείμενο των «τεσσάρων»

Εργασία

Αποκλειστικό ρεπορτάζ: «Πειραματικός σωλήνας» μεσαιωνικών εργασιακών σχέσεων το «Ελευθέριος Βενιζέλος»

Κοινωνία

Αποκάλυψη: Δεν μπορούν οι άνθρωποι να ζουν χειρότερα από τα γουρούνια. Καταστροφή του περιβάλλοντος από την CRETA FARM καταγγέλλουν οι κάτοικοι του Ρεθύμνου.

Διεθνή

• Αρουντάτι Ρόι: Πόλεμος γενοκτονίας η «Επιχείρηση Πράσινο Κυνήγι» στην Ινδία, συνέντευξη στην Άμι Γκούντμαν.

• Πολιτικές λαϊκές εξεγέρσεις σε Ταϊλάνδη και Κιργιστάν

• Από τους Τσετσένους ιδεολόγους στο «εμιράτο» της τυφλής βίας, γράφει ο Θανάσης Αυγερινός

Πολιτισμός

• «Κυπραίες»: Μια ταινία-ντοκουμέντο από την Βασιλική Κατριβάνου

• Ο Νίκος Καββαδίας στον ποταμό Yara Yara, του Λάμπρου Πολύζου

Περίπτερο Ιδεών

Ρόμπερτ Φισκ: «Πρέπει να δίνουμε μάχες για την ελευθερία»

Στο «Δρόμο» του Σαββάτου 27 Μαρτίου, μεταξύ άλλων, διαβάστε:

2010-03-26T04:01:00.000-07:00

Η Σύνοδος κορυφής και η πραγματική χρεοκοπία.
Οι Γιάννης Δραγασάκης, Δημήτρης Καζάκης, Σπύρος Μαρκέτος και Κώστας Μελάς γράφουν για τη θηλιά του δημόσιου χρέους.
Αποκαλυπτική συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα για την κρίση, την Ευρώπη, την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο επικεφαλής του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος της Γαλλίας, Ολιβιέ Μπεζανσενό, σε αποκλειστική συνέντευξη, μιλά για την κατάσταση και τις προοπτικές της Αριστεράς σε Γαλλία και Ευρώπη.
Μια ακόμα επικοινωνιακή απάτη της κυβέρνησης: Ποιους ωφελεί και ποιους στραγγαλίζει το νέο φορολογικό.

Δυο ρεπορτάζ αποκάλυψη:

Η κυβέρνηση «σκοτώνει» τη δημόσια υγεία, της Κατερίνας Παγουλάτου
Το πόρισμα βγήκε, τα Τέμπη παραμένουν κλειστά, αλλά η κοινοπραξία «σφυρίζει αδιάφορα», συνεχίζοντας τις μπίζνες με τα διόδια, του Μάριου Διονέλλη

Ακόμα:

Ο Στέλιος Ελληνιάδης παρουσιάζει τον Ισραηλινό δημοσιογράφο Γκιντεόν Λεβί.

Επίσης, μεταξύ άλλων, γράφουν οι Κώστας Βεργόπουλος, Γιάννης Μηλιός, ο Γιώργος Χελάκης, ο Γιώργος Κάργας, ο Χρήστος Πιλάλης, ο Δημήτρης Πετρόπουλος, ο Φειδίας Παϊρίδης, ο Στρατής Πλωμαρίτης, η Μαρίνα Βήχου, ο Δημήτρης Μάτζαρης κ.ά.

Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!»

2010-03-24T05:34:00.000-07:00

Η κωμωδία του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» μας μιλά για την επανάσταση των απλών ανθρώπων, των εργατών, όταν η ακρίβεια έχει φτάσει στο απροχώρητο, όταν μαζικές απολύσεις ή μειώσεις ωραρίου και αμοιβών έχουν γίνει καθημερινές και η ζωή έχει γίνει δυσκολότερη από ποτέ.

Ό ένας μετά τον άλλο οι ήρωες του έργου υψώνουν το ανάστημα και τη φωνή τους: «Ακριβαίνετε εσείς τα πράγματα; Ε, κι εμείς λοιπόν, δεν τα πληρώνουμε, τα “απαλλοτριώνουμε”.

Μας κάνετε τη ζωή μας δυσβάσταχτη;

Σας κάνουμε την δική σας δύσκολη».

“Και όταν μια μέρα πεθάνεις, δε θα πεθάνεις σα γέρος, πεταμένος σα στιμένη λεμονόκουπα, αλλά σαν άνθρωπος που έζησε ελεύθερος κι ευχαριστημένος μαζί με τους άλλους ανθρώπους…”

Γράφτηκε από τον Ιταλό, αριστερό-ανατρεπτικό συγγραφέα Ντάριο Φο,το 1974 μέσα την πετρελαική κρίση που έβαζε φωτιά στις τιμές και τον πληθωρισμό.(Ο Ντάριο Φο παρά το κυνήγι που δέχτηκε, τελικά το 1997 πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας)

Το “Δεν πληρώνω δεν πληρώνω”, είναι σήμερα πιο επίκαιρο ακόμη κι απο την εποχή του!

Κατεβάστε το κείμενο απο εδώ

2010-03-24T04:48:00.000-07:00

Πρόσκληση σε ρεμπέτικο γλέντι

Τη ερχόμενη Πέμπτη 25 μαρτίου ώρα 14:00 στο χώρο της λέσχης <<Αντίπερα Όχθη>>,
σας προσκαλούμε σε μεσημεριανό τραπέζι με ζωντανή ρεμπέτικη μουσική ,
συνοδεία φαγητού και κρασιού.

τιμή οικονομικής ενίσχυσης 10 ευρώ

Πολιτική Πολιτιστική λέσχη Αντίπερα Όχθη

Νταρίο Φο- Κλέψε λιγότερο

2010-03-24T02:20:00.000-07:00

Η Εννέα είναι ένας κάθε άλλο παρά συνηθισμένος άνθρωπος. Το επάγγελμα της είναι νεκροθάφτισα. Επίσης είναι αλκοολική, ευκολόπιστη και αντικείμενο πειράγματος από τους συναδέλφους της. Οι τοίχοι του νεκροταφείου είναι το μόνο σπίτι της, μέχρι που ο έξω κόσμος της χτυπάει την πόρτα. Η συνάντηση αυτή είναι ένα σοκ για την κοπέλα που αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι η πραγματική ζωή απαιτεί να αφήσει την αθωότητά της και να αντιμετωπίσει τους ανθρώπους γύρω της. Με τη βοήθεια ενός πρώην πεθαμένου λωποδύτη αρχίζει να παίρνει μέρος σε κομπίνες, μόνο για να διαπιστώσει ότι δεν είναι τόσο εύκολο να διακρίνεις τους πραγματικούς απατεώνες.
Ο Ντάριο Φο έγραψε το έργο για να καυτηριάσει την Ιταλική κοινωνία. Οι χαρακτήρες που περιστοιχίζουν την ηρωίδα μπορεί να είναι εμφανώς διεφθαρμένοι και τρελοί, αλλά αποδεικνύονται πιο αξιόλογοι από τους φαινομενικά καλούς και αξιοσέβαστους πολίτες. Εκβιαζόμενοι, δικαστές, εξοχώτατοι, καλόγριες και τρελοί κάθε είδους παρελαύνουν μπρος από την Εννέα η οποία διαπιστώνει ότι η κοινωνία προστάζει «αφού κλέβουν οι άλλοι κλέψε και εσύ, ίσως λίγο λιγότερο όμως»

Κατεβάστε το κείμενο απο εδώ

ΓΗ ΧΩΡΙΣ ΨΩΜΙ (1932) του Λουί Μπουνιουέλ

2010-03-22T15:22:00.000-07:00

Η ζωή στην ορεινή κι απομωνομένη επαρχία Λας Ούρδεςτης Ισπανίας, που βρίσκεται σε μια ορεινή περιοχή ανάμεσα στη Σαλαμάνκα και τα πορτογαλικά σύνορα., όπου η πείνα και οι αρρώστιες μαστίζουν την περιοχή. Ο εφιαλτικός κόσμος του Βελάσκεθ και του Γκόγια βρίσκει τη φυσική του εκπροσώπηση, σε αυτό το εκπληκτικό έργο του Μπουνιουέλ που, αν και ντοκιμαντέρ, μοιάζει ως μια συνέχεια του σουρεαλιστικού "Ανδαλουσιανού σκύλου".

"Κινηματογραφικό ανθρωπογεωγραφικό δοκίμιο". Το συνεργείο κάνει μια πρώτη στάση στο χωριό Αλβέρκα, το τελευταίο πριν μπούμε στη Λας Oύρδες, όπου παρακολουθούμε τη βάρβαρη τελετή του αποκεφαλισμού των πετεινών από νιόπαντρους καβαλάρηδες.

.Δεν υπάρχει όμως κανένα περιθώριο για φολκλόρ μόλις προσεγγίζουμε τη Λας Oύρδες: υποσιτισμός, απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, αρρώστιες (ελονοσία, βρογχοκήλη, κρετινισμός, πρόωρη γήρανση), φυσικοί κίνδυνοι (οχιές), ο θάνατος ως καθημερινή παρουσία. Και καθώς οι άντρες φεύγουν για άλλες περιοχές, κυρίως για να ζητιανέψουν, όσοι μένουν, προσπαθούν να καλλιεργήσουν μιαν άγονη γη, κάνοντας πρωτόγονα αρδευτικά έργα, ενώ τα ξυπόλητα και κουρελιασμένα παιδιά διδάσκονται στο σχολείο πράγματα ολότελα ξένα με τη γύρω πραγματικότητά τους. Το συνεργείο παρακολουθεί μεταξύ άλλων ένα γάιδαρο που γίνεται βορά ενός σμήνους μελισσών, την κηδεία ενός μωρού που το πτώμα του μεταφέρεται μέσω του ποταμού, μια γριά να διασχίζει το βράδυ τους δρόμους, φωνάζοντας ότι όλοι οι άνθρωποι είναι θνητοί.

Δείτε της ταινία με Αγγλικούς υπότιτλους εδώ

κατεβάστε της ταινία με Αγγλικούς υπότιτλους

http://rapidshare.com/files/315077897/Luis_Bunuel-Las_Hurdes__1932_.part1.rar

http://rapidshare.com/files/314901819/Luis_Bunuel-Las_Hurdes__1932_.part2.rar

Σήμερα η ΚΟΕ έδωσε συνέντευξη τύπου στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ και εξέδωσε το παρακάτω δελτίο τύπου:

2010-03-18T15:13:00.001-07:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

18/3/2010

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η ΚΟΕ αναφέρονται τα παρακάτω:

1. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την υπόθεση του επεισοδίου με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλο στο συλλαλητήριο της 5ης Μάρτη αποδεικνύεται οριστικά αυτό που από την πρώτη στιγμή ήταν φανερό και που επισημάναμε από την ίδια κιόλας μέρα σε σχετική μας ανακοίνωση. Ότι δηλαδή εκτυλίχθηκε μια μεθοδευμένη προσπάθεια στοχοποίησης της ΚΟΕ, και κατ’ επέκταση του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να φιμωθεί κάθε φωνή που ξεφεύγει από τα όρια της συναίνεσης στην κυβερνητική πολιτική ειδικά στις συνθήκες της σημερινής πρωτοφανούς επίθεσης στους εργαζόμενους. Η προσπάθεια στοχοποίησης ξεκίνησε από τη βουλή με τις ομιλίες του γνωστού Α. Γεωργιάδη και του Χ. Παπουτσή στα πλαίσια της ιδιότυπης συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΛΑΟΣ και αναπαράχθηκε με την απαράδεκτη ανακοίνωση της ΓΣΕΕ που θύμισε τις πιο μαύρες σελίδες του μετεμφυλιακού κυβερνητικού συνδικαλισμού. Καλούμε την ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ να ζητήσει άμεσα συγγνώμη μετά την κατάρρευση της σκευωρίας. Καλούμε τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που αναπαρήγαγαν τα περί οργανωμένης επίθεσης της ΚΟΕ, να αποκαταστήσουν έστω και τώρα την αλήθεια.

2. Σχετικά με το επικείμενο συνέδριο της ΓΣΕΕ επαναλαμβάνουμε ότι η διεξαγωγή του σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο της Χαλκιδικής πίσω από τις πλάτες των εργαζομένων και με χαιρετισμούς από τον πρωθυπουργό και τους προέδρους της ΝΔ και του ΛΑΟΣ αποτελεί πρόκληση στις σημερινές συνθήκες και διατυπώνουμε την πρότασή μας:

Να γίνει το συνέδριο της ΓΣΕΕ σε μεγάλο χώρο στην Αθήνα και να είναι ανοιχτό σε κάθε εργαζόμενο.
Να δοθεί ο λόγος σε όλους τους αγωνιζόμενους χώρους και κλάδους, τους απεργούς, τους εκπροσώπους των πρωτοβάθμιων σωματείων, τους άνεργους.
Το συνέδριο να μετατραπεί σε βήμα διαλόγου και συντονισμού των αγώνων ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης και το σύμφωνο σταθερότητας.

3. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και το λαό στη συνέχιση του αγώνα ενάντια στην επίθεση κυβέρνησης και Βρυξελλών. Ο αγώνας αυτός θα είναι μακροχρόνιος, θα κλιμακώνεται, θα διευρύνεται μέχρι την τελική απόσυρση των μέτρων και του κυβερνητικού προγράμματος σταθερότητας. Υποστηρίζουμε ενεργά την προσπάθεια συγκρότησης ενωτικών επιτροπών αγώνα σε όλη τη χώρα και τον πανελλαδικό συντονισμό όλων των αγωνιζόμενων σωματείων, επιτροπών, κοινωνικών και πολιτικών οργανώσεων.

Σε συνέντευξη τύπου που δόθηκε σήμερα στη 1μμ στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, το μέλος της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της γραμματείας της ΚΟΕ, Νίκος Γαλάνης, δήλωσε τα παρακάτω:

«Θέλουμε να μιλήσουμε για την ΓΣΕΕ και για άλλα δύο θέματα. Το ένα ζήτημα είναι τα γεγονότα με βάση τον Παναγόπουλο και τα όσα ακολούθησαν, και το άλλο ζήτημα είναι το συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Με βάση τη χθεσινή αστυνομική ανακοίνωση, ότι ασκήθηκε δίωξη σε τρία συγκεκριμένα άτομα για τα επεισόδια με τον Παναγόπουλο στις 5/3 στο Σύνταγμα, αποδεικνύεται αυτό που από την αρχή είχαμε πει: Ότι η αυθαίρετη και γκεμπελίστικη χρέωση του επεισοδίου στην ΚΟΕ και κατ’ επέκταση στον ΣΥΡΙΖΑ και η στοχοποίηση της οργάνωσής μας και κατ’ επέκταση του ΣΥΡΙΖΑ, έχει να κάνει με το ότι βλέπουν την ΚΟΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, δυνάμεις επικίνδυνες για τα αντιλαϊκά τους σχέδια και μέτρα. Θα θέλαμε σ’ αυτό το σημείο να κάνουμε ορισμένες αναφορές.

Οι αναφορές αυτές αφορούν τη ΓΣΕΕ, τον Παπουτσή, τα ΜΜΕ, τον Πάγκαλο και τον Γεωργιάδη. Όλοι αυτοί –ΓΣΣΕ, Παπουτσής, ΜΜΕ (και συγκεκριμένα μιλάμε για τον Καψή και τον Πρετεντέρη)- λειτούργησαν σαν προβοκάτορες σε διατεταγμένη υπηρεσία. Ο κ. Παπουτσής, μέσα στη Βουλή, κατηγόρησε ευθέως τον ΣΥΡΙΖΑ μετά το γεγονός της αντιπαράθεσής του με τον υφυπουργό του και στοχοποίησε την ΚΟΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ σαν τις δυνάμεις που λειτουργούνε προβοκατόρικα και εγκληματικά. Θέλουμε ακόμα να κάνουμε και δύο αναφορές. Η μία είναι για τον κ. Πάγκαλο. Είμαστε μπερδεμένοι με τον κ. Πάγκαλο. Γνωστός χρόνια, βουλιμικός και στο ζήτημα της εργασίας ακόμα, αλλάζει πολλές δουλειές. Πριν από λίγα χρόνια ήτανε κλητήρας της CIA, στην περίπτωση με τον Οτσαλάν. Μετά από λίγο καιρό μεταμορφώθηκε σε υπάλληλος των Γερμανών, όταν του τρίξαν τα δόντια. Τώρα συνεχίζει να ‘ναι υπάλληλος των Γερμανών και του Όλι Ρεν. Τελευταία βέβαια μεταμορφώθηκε και σε υπουργό προπαγάνδας του Χίτλερ. Και πάει χέρι-χέρι, όχι με τον Καρατζαφέρη, αλλά με τον Άδωνη Γεωργιάδη, αυτόν το Χατζηαβάτη της ελληνικής βουλής, στα όρια του φασισμού, ο οποίος έχει χρεωμένο στα μέτρα του και στα σταθμά του να χτυπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και οτιδήποτε αριστερό, προοδευτικό κινείται στην ελληνική κοινωνία.

Θέλουμε να πούμε σ’ αυτούς τους ανθρώπους να σταματήσουνε τη λάσπη απέναντι στην Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας και το ΣΥΡΙΖΑ. Θέλουμε επίσης να πούμε στην παράνομη κυβέρνηση που έχει ο ελληνικός λαός, και λέμε παράνομη γιατί ψηφίστηκε με πρόγραμμα άλλο και εφαρμόζει άλλο πρόγραμμα, να σταματήσει να διώκει και να απεργάζεται σχέδια απέναντι και στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στους εργαζόμενους της Ελλάδας. Και, τέλος, θέλουμε να καταγγείλουμε αυτή την κυβέρνηση για τη χρήση καμερών και δημοσιογραφικού τηλεοπτικού υλικού, για το φακέλωμα και την ποινικοποίηση των διαδηλώσεων και των διαδηλωτών. Γιατί τα τρία συγκεκριμένα άτομα που κατηγορούνται από την αστυνομική διεύθυνση, κατηγορούνται με βάση αυτό το τηλεοπτικό και δημοσιογραφικό υλικό. Η ποινικοποίηση των διαδηλώσεων και των διαδηλωτών συνεχίζεται, την ίδια στιγμή που έχει γεμίσει η Αθήνα με δακρυγόνα και με χημικά, είτε ληγμένα είτε φρέσκα, τα οποία δηλητηριάζουνε την υγεία και τη ζωή των ανθρώπων που θέλουνε μία διαφορετική πορεία για τους εργαζόμενους και την Ελλάδα.

Το θέμα δεν είναι η ΓΣΕΕ του κ. Παναγόπουλου. Το θέμα είναι οι εργαζόμενοι. Και πάνω σ’ αυτό ο κ. Παναγόπουλος μαζί με την ηγεσία, τους λίγους της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, αντί να κάνει ένα συνέδριο ανοιχτό που να είναι βήμα των εργαζόμενων, αντί να κάνει ένα συνέδριο εντός της Αθήνας που να απαντάει στα ζητήματα της κυβερνητικής επίθεσης και της ΕΕ, προτιμάει να πάει σ’ ένα πολυτελέστατο ξενοδοχείο στην Χαλκιδική και να συζητήσει μαζί με τους υπόλοιπους, σ’ ένα συνέδριο το οποίο έχει κατηγορηθεί για νοθεία μεγάλου βαθμού πανελλαδικά, ειδικά για την παράταξή του, ένα συνέδριο στο οποίο οι απαντήσεις δεν θα ‘ναι εντός συνεδρίου. Οι απαντήσεις θα δοθούνε ξανά στους δρόμους, στις απεργίες, διαδηλώσεις, στις καταλήψεις, στην αντίσταση των εργαζομένων, του λαού. Και θέλουμε να καλέσουμε τη ΓΣΕΕ, αυτούς που εξέδωσαν την πρώτη ανακοίνωση, να βγάλει ανακοίνωση και να καταγράψει αυτά τα οποία κατήγγειλε, από την ανάποδη, στην Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας και του ΣΥΡΙΖΑ. Απαιτούμε από τη ΓΣΕΕ, όπως απαιτούμε από τον κ. Καψή, από τον κ. Πρετεντέρη και από τις εκπομπές τις διάφορες από τις οποίες καταγγέλθηκε η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας και το ΣΥΡΙΖΑ –π.χ. στην εκπομπή του κ. Πολίτη- να πούνε την αλήθεια, να δώσουνε τον ίδιο χρόνο που δώσανε σ’ όλους αυτούς τους «αλητήριους» –εντός ή εκτός εισαγωγικών, ας διαλέξουν αυτοί τι είναι- σε σχέση με την επίθεση που κάνανε απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και την ΚΟΕ.»

Στην ερώτηση για το αν θα «επανεξετάσετε το ενδεχόμενο να κάνετε μήνυση ή αγωγή εναντίον ανθρώπων που είπαν όσα είπαν για την οργάνωσή σας», απάντησε:

«Εμείς είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζουμε πολιτικά τα ζητήματα. Δεν θέλουμε και δεν μπλέκουμε σε διαδικασίες οι οποίες λύνουνε τις πολιτικές διαφορές στα αστικά δικαστήρια. Αυτή είναι μία αρχή μας. Από ‘κει και πέρα δεν θα παραιτηθούμε από το δικαίωμά μας να λέμε την αλήθεια με τις ανακοινώσεις μας και να ‘χουμε χρόνο, εκεί όπου θιγόμαστε, εκεί όπου λέγονται ψέματα, τον ίδιο ακριβώς χρόνο μ’ αυτόν που ειπώθηκε το ψέμα, είτε στην τηλεόραση, είτα στα υπόλοιπα ΜΜΕ. Αυτό θα το ζητήσουμε και με ένδικα μέσα, δηλαδή με τα ασφαλιστικά μέτρα.»

Αυτό το Σάββατο, 20/3, διαβάστε στο «Δρόμο»

2010-03-18T14:45:00.000-07:00

Η κυβέρνηση βάζει χειροπέδες στην κοινωνία που αγωνίζεται. Ο Μάριος Ζ. μιλά αποκλειστικά στο «Δρόμο» μέσα από τις φυλακές Κορυδαλλού και αποκαλύπτει πώς στήθηκε η σκευωρία της αστυνομίας.
Μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ κυβέρνησης και βάσης του ΠΑΣΟΚ. Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης και τρεις κορυφαίοι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ μιλούν στο «Δρόμο» και αναδεικνύουν την αντίθεση.
Ιερουσαλήμ: Οι νέοι βγήκαν στους δρόμους.
Και δύο ρεπορτάζ - αποκάλυψη για τα δημοτικά ιατρεία της Αθήνας και για το νοσοκομείου του Κιλκίς.
Ακόμα γράφουν στο «Δρόμο»: η Ελένη Πορτάλιου, ο Μάκης Καβουριάρης, ο Βασίλης Μουλόπουλος, ο Νίκος Κουνενής και ο Μανώλης Ρασούλης.

«Δρόμος»

Η βδομαδιάτικη εφημερίδα της αριστεράς

Αναζητήστε την κάθε Σάββατο στα περίπτερα

Οργισμένο Είδωλο (1980) του Μάρτιν Σκορτσέζε

2010-03-18T03:48:00.000-07:00

Την εποχή που ο Robert De Niro ενθουσιάζεται με την αυτοβιογραφία του πρωταθλητή μεσαίου βάρους στην πυγμαχία Jake LaMotta , ο Scorsese αγωνίζεται να ξεφύγει από τον εφιάλτη των ναρκωτικών. Όταν ο De Niro πετάει την αυτοβιογραφία του La Motta στο κρεβάτι του νοσοκομείου όπου και νοσηλεύεται ο Scorsese , λέγοντάς του ότι αυτός πρέπει να είναι ο επόμενος κινηματογραφικός τους στόχος, δεν γνωρίζει ότι αυτή είναι η κουβέντα που θα αφυπνίσει τον μεγάλο σκηνοθέτη και θα τον αναγκάσει να επιστρέψει στα πλατό προκειμένου να γυρίσει την καλύτερή του ταινία.

Η ιστορία: Ο σκοπός του LaMotta είναι να διεκδικήσει το πρωτάθλημα… Το ταλέντο του μεγάλο αλλά η προσπάθεια του δύσκολη… Πρέπει να υπερνικήσει την μαφία που δυναστεύει το χώρο του μποξ με τους στημένους αγώνες (που όμως μπορεί να του εξασφαλίσει μια ευκαιρία για τον αγώνα του τίτλου) και την προσωπική του ζωή με τη γυναίκα του Vickie.

Ο μόνος ουσιαστικά φίλος του σ’ αυτή την προσπάθεια του είναι ο αδελφός του Joey, που πέρα από χρέη μάνατζερ είναι αυτός που τον συντροφεύει σε όλες τις στιγμές. Παράλληλα με την συνεχώς ακμάζουσα καριέρα του, ο LaMotta παρηκμάζει προσωπικά καθώς υποπτεύεται τη γυναίκα του ότι τον απατά, βιαιοπραγεί εναντίον της και πάσχει από μια αρρωστημένη ζήλια που φέρνει τους οικείους του αντιμέτωπους με ακραίες καταστάσεις ανεξέλεγκτης βίας και οργή.

Ο LaMotta στην καριέρα του γίνεται παγκόσμιος πρωταθλητής στα μεσαία βάρη αλλά ο ίδιος γίνεται όλο και πιο παρανοϊκός με το περιβάλλον του και βάλλει κατά της γυναίκας του και του αδερφού του που γίνονται έρμαια της οργής του. Τελικά φαίνεται ότι μπορεί να επικοινωνήσει μόνο στο ρινγκ. Όταν η καριέρα του λήγει, η κάμερα δεν τον αφήνει, αλλά τον ακολουθεί στα επόμενα χρόνια της προσωπικής του παρακμής που τον φέρνει να διασκεδάζει κόσμο σε μπαρ κάνοντας σκετσάκια και ανοίγοντας εν τέλει το δικό του μπαρ όπου οι καταχρήσεις δίνουν και παίρνουν με τη Vickie εν τέλει να βρίσκει το θάρρος να τον αφήσει και εκείνον να καταλήγει στη φυλακή…

Η ταινία με πολύ απλά λόγια είναι ένα αριστούργημα. Το ότι πήρε μόνο 2 oscar (Α ανδρικού ρόλου και μοντάζ) σαφώς την αδικεί.

Είναι ασπρόμαυρη γιατί κατά τον Scorsese, έτσι αντιλαμβάνεται τον κόσμο ο ήρωας του.

Αναπαριστά καταπληκτικά τη δεκαετία του 40’ απ’ όπου ξεκινά η ταινία και είναι αξιοθαύμαστο σαν πρόθεση και καταπληκτικό σαν αποτέλεσμα το πώς πετυχαίνει να μας κάνει να πιστεύουμε ότι η ταινία έγινε όντως τότε, εκείνη τη δεκαετία!

Δεν είναι αθλητική, δεν είναι ευχάριστη, είναι μια σκληρή ταινία που στην πραγματικότητα σε κάνει να νοιώθει άβολα με την απεικόνιση της ζωής ενός αντιήρωα ουσιαστικά που μάλιστα δεν δικαιώνεται ποτέ.

Ο Scorsese επιλέγει να αφηγηθεί την ιστορία του ανθρώπου που βυθίζεται στο έρεβος των προσωπικών του αδιεξόδων και όχι του πρωταθλητή και της πορείας του προς την καταξίωση.

Ο De Niro δίνει την πιο ολοκληρωμένη ερμηνεία της καριέρας του. Δε νομίζω να μπορούσε άλλος να αποδώσει καλύτερα αυτόν τον ρόλο. Σκληρή και απέριττη, χωρίς ίχνος μελοδραματισμού άκρως ισορροπημένη αν σκεφτεί κανείς ότι υποδύεται ένα πρόσωπο που τελικά δεν ωριμάζει ποτέ. Το εκπληκτικό είναι ότι ζήτησε από τον σκηνοθέτη να διακόψει τα γυρίσματα προκειμένου να πάρει το απαιτούμενο βάρος, για να παίξει τις σκηνές του υπέρβαρου πρωταθλητή.

Το «Οργισμένο Είδωλο» αποτελεί αναμφισβήτητα τη σημαντικότερη στιγμή συνεργασίας του Martin Scorsese με τον Robert De Niro.

Ηταν υποψήφια για 8 Oscar: Καλύτερης σκηνοθεσίας για τον Martin Scorsese, καλύτερης ταινίας για τους Irwin Winkler και Robert Chartoff, καλύτερου μοντάζ για την εκπληκτική Thelma Schoonmaker, καλύτερης ερμηνείας Α ρόλου για τον Robert De Niro και Β ρόλων για τους Joe Pesci και Cathy Moriarty, καλύτερης διεύθυνσης φωτογραφίας για τον Michael Chapman και καλύτερου ήχου για τους Donald Mitchell, Bill Nicholson, Les Lazarowitz και David Kimball για την υπέροχη δουλειά τους στην σκηνές της πυγμαχίας, και σίγουρα άξιζε το καθένα απ’ αυτά. Πολύ, δε, περισσότερο άξιζε το βραβείο σκηνοθεσίας στον Scorsese.

Τελικά, με αγαλματίδια έφυγαν μόνο ο De Niro και η Thelma Schoonmaker. Αβυσσος ο τρόπος κρίσης της «Ακαδημίας» του κινηματογράφου …..

Ελληνικοί υπότιτλοι: ενσωματωμενοι

http://rapidshare.com/files/77621964/Raging_oo_Bull.part01.rar

http://rapidshare.com/files/77634113/Raging_oo_Bull.part02.rar

http://rapidshare.com/files/77647490/Raging_oo_Bull.part03.rar

http://rapidshare.com/files/77722042/Raging_oo_Bull.part04.rar

http://rapidshare.com/files/78007178/Raging_oo_Bull.part05.rar

http://rapidshare.com/files/78014004/Raging_oo_Bull.part06.rar

http://rapidshare.com/files/78020688/Raging_oo_Bull.part07.rar

http://rapidshare.com/files/78027108/Raging_oo_Bull.part08.rar

http://rapidshare.com/files/78034015/Raging_oo_Bull.part09.rar

http://rapidshare.com/files/78041629/Raging_oo_Bull.part10.rar

http://rapidshare.com/files/78050418/Raging_oo_Bull.part11.rar

http://rapidshare.com/files/78060793/Raging_oo_Bull.part12.rar

The U.S. Vs. John Lennon (2006) των Ντέιβιντ Λιφ, Τζον Σάινφελντ

2010-03-18T03:28:00.000-07:00

Η δεκαετία 1966-1976 ήταν μια καυτή δεκαετία για την Αμερική. Ο πόλεμος του Βιετνάμ την είχε εκθέσει ανεπανόρθωτα στα μάτια της ανθρωπότητας, η οποία διαδήλωνε σε βάρος της. Στο εσωτερικό, μεγάλες ομάδες του πληθυσμού, εκατομμύρια άνθρωποι, διαδήλωναν και αυτοί σχεδόν σε καθημερινή βάση. Ολο αυτό το κίνημα, βέβαια, δεν άφησε ασυγκίνητους και τους καλλιτέχνες. Και τον Τζον Λένον, φυσικά.

Ο Τζον Λένον δεν ήταν Αμερικανός (ήταν Βρετανός), ζούσε όμως στην Αμερική. Και είχε ενώσει - και αυτός - τις δυνάμεις με το παγκόσμιο, αλλά και το αμερικανικό φιλειρηνικό κίνημα. Στις μεγάλες διαδηλώσεις της Αμερικής, τόσο αυτός, όσο και η γυναίκα του (Γιόκο Ονο) βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή. Δίπλα στην Αντζελα Ντέιβις, τον Μπόμπι Σιλ κ.ά.

Η αμερικανική κυβέρνηση για να φιμώσει τους Αμερικανούς πολίτες είχε εφαρμόσει τις γνωστές μεθόδους: Μαύρες λίστες, συκοφαντίες, απολύσεις από την εργασία, υποκλοπές συνομιλιών, πλαστές κατηγορίες, ανακρίσεις κλπ. Για τους ξένους, όπως ο Τζον Λένον και η γυναίκα του, εκτός από τα παραπάνω, υπήρχε και η απέλαση!

«Εως τις 15-3-1972, πρέπει να έχετε εγκαταλείψει τις ΗΠΑ», έλεγε η «ειδοποίηση», που ρίχτηκε κάτω από την πόρτα του ζευγαριού. Αυτή η «ειδοποίηση» στάθηκε η αφορμή για την έναρξη του ανοιχτού πολέμου ανάμεσα στην τότε αμερικανική κυβέρνηση (Νίξον) και τον Τζον Λένον. Αυτόν, ακριβώς, τον ανοιχτό πόλεμο μας παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ των Ντέιβιντ Λιφ - Τζον Σάινφελντ. Από τη μια η αμερικανική κυβέρνηση με όλα της τα όργανα, CIA, FBI, Τμήμα Αλλοδαπών, Δικαστήρια κλπ. και από την άλλη ο Τζον Λένον, η Γιόκο Ονο και οι φίλοι τους. Από τη μια υπήρχε η απαίτηση να σιωπήσει ο καλλιτέχνης και από την πλευρά του καλλιτέχνη και των φίλων του να σταματήσει ο πόλεμος στο Βιετνάμ και να γυρίσουν πίσω ζωντανοί οι Αμερικανοί φαντάροι.

Η τελική κατάληξη σε σχέση και με τον Τζον Λένον, όπως και με δεκάδες άλλους αγωνιστές άλλωστε, γνωστή! Στις 8 Δεκέμβρη του 1980 και ενώ ο καλλιτέχνης είχε αποσυρθεί από τη δημοσιότητα και όλα έδειχναν ότι είχαν ησυχάσει, ο Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν εκτέλεσε εν ψυχρώ τον Τζον Λένον έξω από την πόρτα του σπιτιού του!

Ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, επίκαιρο και διδακτικό! Η Αμερική πάλι σήμερα έχει εξοργίσει ολόκληρο τον κόσμο. Πάλι χρησιμοποιεί τις γνωστές, για τους Αμερικανούς, μεθόδους και πάλι τις πρόσθετες μεθόδους για τους ξένους που διαμαρτύρονται. Το σημερινό φιλειρηνικό κίνημα, βέβαια, δε βρίσκεται στην κορύφωση που βρισκόταν στη δεκαετία του 1966-1976. Πολλά, όμως, δείχνουν ότι προς τα εκεί οδεύει! Αυτό δείχνουν, ανάμεσα στα άλλα, οι σπασμωδικές κινήσεις και της σημερινής κυβέρνησης των ΗΠΑ και των οργάνων της (CIA, FBI, Τμήμα Αλλοδαπών, Δικαστήρια κλπ.), που είναι όμοιες με αυτές της τότε κυβέρνησης. Και είναι σίγουρο πως κάποιος καινούριος Τζον Λένον θα ξεχωρίσει και πάλι και κάποιος καινούριος Τσάπμαν θα ξαναπυροβολήσει. Η χώρα αυτή, δυστυχώς, δε διδάσκεται από τα λάθη της.

Ο Τζον Λένον προερχόταν από φτωχή και διαλυμένη οικογένεια. Από το 1957 μέχρι το 1960 συμμετείχε σε διάφορα μικρά συγκροτήματα. Το 1960 δημιουργήθηκαν οι «Μπιτλς», οι οποίοι γνώρισαν παγκόσμια φήμη. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1970, το συγκρότημα διαλύεται. Ο Τζον Λένον συνέχισε μονάχος του. Στο μεταξύ είχε γνωρίσει την Γιόκο Ονο, μια πολιτικοποιημένη καλλιτέχνιδα, η οποία τον βοήθησε να ωριμάσει και πολιτικά. Μαζί της, πια, έγινε ένας ακόμα πιο χρήσιμος άνθρωπος και καλλιτέχνης. Η σφαίρα, λοιπόν, που τον σημάδεψε ήξερε ποιον σκότωνε!

Στην ταινία, πέρα από τις πολιτικές, καλλιτεχνικές και προσωπικές δραστηριότητες του Λένον, ακούγονται και μια σειρά εξαιρετικά τραγούδια. Τραγούδια που υμνούν τον έρωτα, τη φιλία, την ειρήνη!

Δείτε το treiler του ντοκιμαντέρ

Κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους απο εδώ

http://www.megaupload.com/?d=RWXVGLI1

The Conversation (1974) του Φράνσις Φορντ Κόπολα

2010-03-14T07:26:00.000-07:00

Η ταινία ακολούθησε τον απόηχο της επιτυχίας του "Νονού", βραβεύτηκε στις Κάννες του 1974 με το χρυσό βραβείο της καλύτερης ταινίας, είχε μια θερμή υποδοχή από την κριτική, αλλά δεν γνώρισε καθόλου εμπορική επιτυχία. Καταγράφει τις προσπάθειες του ειδικού παρακολούθησης Χάρι Κολ (ιδιοφυής ερμηνεία από τον Τζιν Χάκμαν),να αποκρυπτογραφήσει μια αρχικά άκακη συνομιλία ανάμεσα σε δυο εραστές, για λογαριασμό του αινιγματικού πελάτη του, του Προέδρου (ένας απίστευτος Ρόμπερτ Ντιβάλ). Ενώ στην αρχή ο Χάρι Κολ θεωρεί ότι το ζευγάρι διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο, στη συνέχεια ανακαλύπτει ότι όχι μόνο δεν απειλείται, αλλά απειλεί και αυτόν τον ίδιο!

Μία υπέροχη ταινία πάνω στο θέμα της κοινωνίας των παρακολουθήσεων, τέλεια αντανάκλαση της γενικής κατάπτωσης και απογοήτευσης που επικράτησε στα μέσα της δεκαετίας του '70, ηθελημένα κλειστοφοβική, έντονα υπαρξιστική, ξετυλίγεται σαν ένα καφκικό αριστούργημα. Το συγκλονιστικό φινάλε είναι μία δυνατή γροθιά , καθώς ο Κόλ κάθεται μόνος του στο διαμέρισμα που έχει διαλύσει κυριολεκτικά προσπαθώντας να βρει ένα μικρόφωνο, φυλακισμένος στην τεχνολογία του.

Δείτε το treiler της ταινίας

Ενσωματωμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι

http://rapidshare.com/files/245883868/The_Conv__1974_.part01.rar

http://rapidshare.com/files/245883870/The_Conv__1974_.part02.rar

http://rapidshare.com/files/245877136/The_Conv__1974_.part03.rar

http://rapidshare.com/files/245895918/The_Conv__1974_.part04.rar

http://rapidshare.com/files/245895923/The_Conv__1974_.part05.rar

http://rapidshare.com/files/245896277/The_Conv__1974_.part06.rar

http://rapidshare.com/files/245896280/The_Conv__1974_.part07.rar

http://rapidshare.com/files/245911700/The_Conv__1974_.part08.rar

http://rapidshare.com/files/245911809/The_Conv__1974_.part09.rar

http://rapidshare.com/files/245911640/The_Conv__1974_.part10.rar

ΣΚΕΤΣ ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΤΙΚΩΝ 11/3/2010

2010-03-12T08:23:00.000-08:00

Στη ράχη του διαβόλου (2001) του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο

2010-03-03T14:00:00.000-08:00

Ο πόλεμος και ο θάνατος, με επίκεντρο τη σφαγή των αθώων, είναι στο επίκεντρο της θαυμάσιας αυτής, εφιαλτικής, οπτικά ελκυστικής, ταινίας του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο που συνδυάζει με τρόπο συναρπαστικό τον τρόμο με το πολιτικό σχόλιο.

Η σφαγή των αθώων στη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου είναι το βασικό θέμα της ασυνήθιστης αλλά ευπρόσδεκτης αυτής αντιφασιστικής ταινίας τρόμου που γύρισε στην Ισπανία ο 36χρονος Μεξικανός σκηνοθέτης Γκιγιέρμο ντελ Τόρο.Πρωταγωνιστής, ένα δωδεκάχρονο αγόρι, ο Κάρλος, που ο δάσκαλός του το εγκαταλείπει σ' ένα απομονωμένο οικοτροφείο, έξω από την Καταλονία, λίγο πριν από το τέλος του εμφυλίου πολέμου.

Πρόκειται, όπως ανακαλύπτουμε στη συνέχεια, για οικοτροφείο αρρένων για τα παιδιά νεκρών Ρεπουμπλικάνων. Πίσω από το δυνατό φως ενός στεγνού, χρυσαφένιου τοπίου, που θυμίζει πίνακες του Βαν Γκογκ αλλά και τις γυμνές πεδιάδες των γουέστερν, υπάρχει η σκοτεινή, απειλητική ατμόσφαιρα ενός γεμάτου μυστικά υπογείου, όπου παίρνουν μορφή διάφορες λαϊκές παραδόσεις κι όπου κυκλοφορεί το φάντασμα ενός παιδιού που σκοτώθηκε, όπως πιστεύεται, στη διάρκεια μιας επιδρομής. «Τι είναι ένα φάντασμα;» ρωτά ο αφηγητής στο ξεκίνημα της ταινίας. «Μια τραγωδία καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται συνέχεια». Θα μπορούσε κανείς να προσθέσει, μια επικείμενη τραγωδία, όπως αυτή που θ' ακολουθήσει το τέλος του εμφυλίου, όπως η καρφωμένη στο δάπεδο της αυλής βόμβα που δεν έχει εκραγεί, που τα παιδιά πιστεύουν ότι είναι ακόμη «ζωντανή».

Ο Ντελ Τόρο φτιάχνει ουσιαστικά μια πολιτική αλληγορία, συνδυάζοντας στοιχεία των ταινιών τρόμου με στοιχεία ενός πολιτικού κινηματογράφου, πολιτικού όμως με μια πλατύτερη έννοια: η Κάρμεν και ο Καζάρες, οι δύο ανίκανοι, ηλικιωμένοι αριστεροί διευθυντές του ορφανοτροφείου συμβολίζουν την αδύνατη ισπανική δημοκρατία που οδηγείται στην καταστροφή της, αντίθετα με το μικρό Κάρλος που συμβολίζει ένα καλύτερο μέλλον, ενώ ο έφηβος Γιασίντο, πρώην μαθητής και τώρα επιστάτης, είναι, κατά κάποιο τρόπο, εκπρόσωπος ενός επικίνδυνου, καθημερινού φασισμού.

Οσο για το φάντασμα του μικρού ορφανού, αυτό δεν είναι τόσο ένα φάντασμα που τρομάζει το θεατή όσο ένα θλιμμένο, συμπαθητικό, με συγκεκριμένο σκοπό, φάντασμα.

Ταινία βουτηγμένη σε μια
απειλητική, εφιαλτική ατμόσφαιρα (η ατμοσφαιρική, με πλούσια χρώματα, φωτογραφία είναι του Γκιγιέρμο Ναβάρο), από την οποία δεν λείπουν οι σουρεαλιστικές πινελιές, που θυμίζουν τον κινηματογράφο του Μπουνιουέλ -ιδιαίτερα στο πρόσωπο της δασκάλας (Μαρίζα Παρέντες) με το ψεύτικο πόδι, κατά κάποιο τρόπο μια ηλικιωμένη Τριστάνα παγιδευμένη σε μια πολιτική τραγωδία από την οποία δεν υπάρχει σωτηρία.

Δείτε το trailer της ταινίας

κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους της ταινίας απο εδώ

http://rapidshare.com/files/120899634/El_espinazo_del_diablo_por_torero23.part1.rar
http://rapidshare.com/files/120905433/El_espinazo_del_diablo_por_torero23.part2.rar
http://rapidshare.com/files/120918708/El_espinazo_del_diablo_por_torero23.part3.rar
http://rapidshare.com/files/120926822/El_espinazo_del_diablo_por_torero23.part4.rar
http://rapidshare.com/files/120935727/El_espinazo_del_diablo_por_torero23.part5.rar
http://rapidshare.com/files/120945328/El_espinazo_del_diablo_por_torero23.part6.rar
http://rapidshare.com/files/120954285/El_espinazo_del_diablo_por_torero23.part7.rar
http://rapidshare.com/files/120956564/El_espinazo_del_diablo_por_torero23.part8.rar

http://www.megaupload.com/?d=Z923ZMMC
http://www.megaupload.com/?d=OUBMWUUZ
http://www.megaupload.com/?d=HCAGPCZR
http://www.megaupload.com/?d=J1EORYFJ
http://www.megaupload.com/?d=97KBDZDE
http://www.megaupload.com/?d=0FB8AGME
http://www.megaupload.com/?d=XCM0356O
http://www.megaupload.com/?d=G18J35EG

2010-03-01T13:21:00.001-08:00

ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΥ

2010-02-19T04:12:00.000-08:00

Ευχαριστούμε τη Νίνα Γεωργιάδου για την πολύ καλή δουλειά της

2010-02-19T03:37:00.000-08:00

Η εφημερίδα δρόμος ξεκινά το ταξίδι της

Αναζητήστε τη στα περίπτερα το Σάββατο 20/2 και κάθε Σάββατο

Στο πρώτο φύλλο του δρόμου θα βρείτε:

- Συνέντευξη του Τζορτζ Γκάλογουεϊ, Βρετανού βουλευτή, και επικεφαλής της πρωτοβουλίας Viva Palestina - Μια αδημοσίευτη συνέντευξη του Χάουαρντ Ζιν στο Στέλιο Ελληνιάδη - Συνέντευξη του Τάσου Πορφύρη στον Σταμάτη Μαυροειδή

Διαβάστε ακόμα:

Φως στα σκοτάδια, του Ευτύχη Μπιτσάκη Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; του Γιάννη Κιμπουρόπουλου, Επιστροφή στην Τέταρτη Εξουσία, του Βασίλη Μουλόπουλου Η Ελλάδα στο κέντρο της γης, του Αλέκου Αλαβάνου PIGS PONG, του Νίκου Κουνενή Ο trendy φασισμός, του Λεωνίδα Σακλαμπάνη

Ανταποκρίσεις:

Θολό τοπίο στις διαπραγματεύσεις, της Ανδρούλας Γεωργιάδου από την Κύπρο 8.500 εργάτες στους δρόμους της Άγκυρας, του Οντέρ Ονέρ από την Τουρκία

Κι ακόμα κείμενα γράφουν οι:

Αριάδνη Αλαβάνου, Μάριος Διονέλλης, Γιάννης Θεωνάς, Γιώργος Κατερίνης, Δημήτρης Κοδέλας, Βιβιάννα Μεταλληνού, Βαγγέλης Μπέκας, Μαρία Ξυλούρη, Κατερίνα Παγουλάτου, Σπύρος Παναγιώτου, Ματίνα Παπαχριστούδη, Λάμπρος Πολύζος, Νέστορας Πουλάκος, Ρούντι Ρινάλντι, Μιχάλης Σιάχος, Τασία Σταματοπούλου, Γιώργος Τσίπρας

Σκιτσάρουν

ο Πάνος Μαραγκός, ο Πέτρος Ζερβός και ο Latuff.

http://e-dromos.gr/

Η Δίκη (1962) του Όρσον Ουέλες

2010-02-18T13:30:00.000-08:00

Η Δίκη (1962): το λογοτεχνικό αριστούργημα του. Φραντζ Κάφκα συναντάει στη μεγάλη οθόνη με την κινηματογραφική ιδιοφυΐα του Όρσον Ουέλες. Η δίκη ξεκίνησε να γράφεται το 1914 και δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του, το 1925, από το φίλο του Μαξ Μπροντ, παρά την επιθυμία του Κάφκα να καταστραφούν τα χειρόγραφα του ημιτελούς του έργου.Μια κατάμαυρη, αποκαλυπτική βερσιόν του βιβλίου του Φραντς Κάφκα, βουτηγμένη στην ατμόσφαιρα του φιλμ νουάρ και επηρεασμένη από το γερμανικό εξπρεσιονισμό.Ο Γιόζεφ Κ., τραπεζικός υπάλληλος, κατακεραυνώνεται από μια σειρά γεγονότων που τον αφοπλίζουν σιγά-σιγά, τον ακυρώνουν και του στερούν κάθε βεβαιότητα, εφόσον «τον πιάνουν στον ύπνο», τον συλλαμβάνουν χωρίς να του πουν ποτέ το γιατί. Ανακρίνεται επίμονα, σε διαδικασίες ονειρικά διαστρεβλωμένες, προσπαθώντας του κάκου να ανακαλύψει τις αιτίες της ενοχής του. Ακολούθως οδηγείται σαν μαριονέτα σε μια ακατανόητη διαδικασία «δίκης» που δεν ολοκληρώνεται ποτέ, ενώ καταλήγει να πεθάνει από το μαχαίρι των δύο μαυροντυμένων άγνωστων. Το ουσιαστικό θέμα του φιλμ αφορά την αδυναμία του ατόμου, του «προσώπου» απέναντι στο Νόμο, στη γραφειοκρατία, στην εξουσία.

Τρέιλερ ταινίαs

ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ

http://rapidshare.com/files/270935289/The_Trial__1962.srt

http://rapidshare.com/files/170418722/Trailer.part01.rar

http://rapidshare.com/files/170419967/Trailer.part02.rar

http://rapidshare.com/files/170421356/Trailer.part03.rar

http://rapidshare.com/files/170422566/Trailer.part04.rar

http://rapidshare.com/files/170423819/Trailer.part05.rar

http://rapidshare.com/files/170424950/Trailer.part06.rar

http://rapidshare.com/files/170426417/Trailer.part07.rar

http://rapidshare.com/files/170428001/Trailer.part08.rar

http://rapidshare.com/files/170429282/Trailer.part09.rar

http://rapidshare.com/files/170430602/Trailer.part10.rar

http://rapidshare.com/files/170432018/Trailer.part11.rar

http://rapidshare.com/files/170433994/Trailer.part12.rar

http://rapidshare.com/files/170436124/Trailer.part13.rar

http://rapidshare.com/files/170437472/Trailer.part14.rar

http://rapidshare.com/files/170438779/Trailer.part15.rar

http://rapidshare.com/files/170440019/Trailer.part16.rar

http://rapidshare.com/files/170417505/Trailer.part17.rar

LIVE BOTTOM FINE

2010-02-17T13:21:00.000-08:00

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ

2010-02-05T11:24:00.000-08:00

Σας καλούμε στην πολιτική εκδήλωση

στη μνήμη της Μαριάννας Μπρεκάση

στελέχους της ΚΟΕ και του ΣΥΡΙΖΑ

επικεφαλής της Νομαρχιακής Κίνησης Θεσσαλονίκης Αριστερά!

που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου στις 11:30 πμ

στο πολιτιστικό κέντρο «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1

Οργάνωση Θεσσαλονίκης της ΚΟΕ

Η "Γλυκιά Ζωή" (1960) του Φρεντερίκο Φελίνι

2010-02-04T14:18:00.000-08:00

"La Dolce Vita", η "Γλυκιά Ζωή" είναι η θρυλική ταινία που το 1960, δύο χρόνια μετά την ταινία La Strada, έκανε παγκόσμια γνωστό τον Federico Fellini, αυτόν τον σπουδαίο Ιταλό σκηνοθέτη, η οποία μάλιστα του έφερε και τον χρυσό φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών.

Συμπλήρωσε 50 χρόνια απ' την πρώτη της προβολή και αποτελεί μία απ' τις μεγαλύτερες στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου, παραμένοντας επίκαιρη όσο ποτέ!

Η υπόθεση της ταινίας:

Με κεντρικό ήρωα ένα δημοσιογράφο, υπεύθυνο για τις δημόσιες σχέσεις, ο Φελίνι μας κάνει μια ξενάγηση στον κόσμο του κινηματογράφου και της υψηλής κοινωνίας της Ρώμης, στη δεκαετία του '60. Το χρονικό μιας παρακμής, η πτώση της αξιοπρέπειας, η κάθοδος στην κόλαση, οδηγούν σε ένα σύμπαν, όπου δεν υπάρχουν αξίες εκτός από το αλκοόλ και το σεξ και καμία λύση, εκτός από την αυτοκτονία... Η τοιχογραφία μιας κοινωνίας δοσμένη με κριτικό, ειρωνικό μάτι, μέσα από σκηνές και ερμηνείες που μένουν αξέχαστες. Ταινία που μυθοποιήθηκε και έγινε κοινωνικό φαινόμενο. Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ Καννών και ένα Οσκαρ.

Ο Φεντερίκο Φελίνι, δύο χρόνια μετά το "La Strada" υπογράφει αυτό το αριστούργημα, μία ταινία-σταθμό στην ιστορία του cinema, ένα φιλμ που συχνά συγκαταλέγεται σε διάφορες λίστες ανάμεσα στις σημαντικότερες ταινίες από καταβολής κινηματογράφου!

Κεντρικός ήρωας της ιστορίας ο αξέχαστος Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Ο Μαρτσέλο λοιπόν (τυγχάνει να κρατάει το όνομά του στο ρόλο που υποδύεται) είναι δημοσιογράφος στη Ρώμη στη δεκαετία του '50. Συγκεκριμένα παρακολουθούμε 7 ημέρες απ' τη ζωή του Μαρτσέλο. Ο ρεπόρτερ μας καλύπτει κοινωνικά θέματα, κυνηγώντας κινηματογραφικούς αστέρες και σκάνδαλα. Έχοντας καταξιωθεί ως σημαντικός δημοσιογράφος αλλά και έχοντας αναδειχθεί κοινωνικά, ο Μαρτσέλο ψάχνει στο χρήμα να βρει το νόημα της ζωής. Κάτι, που θα αλλάξει όταν ο οδυνηρός θάνατος του φίλου του θα έρθει για να τον ταρακουνήσει και να του δείξει ότι στη ζωή άλλα "πράγματα" έχουν νόημα και πραγματική αξία.

Το σενάριο και η σκηνοθεσία δια χειρός Φελίνι είναι εκπληκτικά, οι ερμηνείες πολύ δυνατές στο σύνολό τους, από Marcello Mastroianni, Anita Ekberg, Anouk Aimée, Yvonne Furneaux, αλλά και τους υπόλοιπους, η ασπρόμαυρη φωτογραφία πανέμορφη, η μουσική υπέροχη και πολλές σεκάνς κλασικές και αξέχαστες, με κυριότερη εκείνη που η Ανίτα Έκμπεργκ βουτάει στη Φοντάνα ντι Τρέβι!

Οι 7 ημέρες του ρεπόρτερ δεν είναι τυχαίος αριθμός. Πολύ πιθανό ο Φελίνι να μας δίνει μια αλληγορία για τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα. Σε κάποια απ' τα οποία θα υποπέσει ο Μαρτσέλο, ενώ ορισμένα άλλα θα έχουν άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στον ίδιο.

Ο Μαρτσέλο είναι ένας νεαρός πλαίη μπόυ

δημοσιογράφος που περνά την μέρα του, ανάμεσα σε διασημότητες και πλούσιους, ψάχνοντας τις εφήμερες ηδονές σε βαρετά πάρτυ. Κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου «ταξιδιού» του, θα συναντήσει την Μανταλένα και θα περάσει την νύχτα μαζί της, στην κρεβατοκάμαρα μιάς πόρνης. Οταν το πρωί θα επιστρέψει σπίτι του, θα ανακαλύψει ότι η φίλη του Έμμα δηλητηριάστηκε εξαιτίας του...

Από κει και μετά θα ακολουθήσουν κι άλλα χτυπήματα, με κυριότερο το θάνατο του αγαπημένου του φίλου, για να κάνουν τον ήρωά μας να αναθεωρήσει τις σκέψεις και τα πιστεύω του.

Παράλληλα ο μέγας Φελίνι μας παρουσιάζει τις αλλαγές που βιώνει ολόκληρη κοινωνία. 15 χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και η Ρώμη αλλάζει ριζικά, κοινωνικά και ηθικά.

Ένα εντυπωσιακό στοιχείο για το φιλμ:

Η ταινία ξεκινάει με ένα τεράστιο μαρμάρινο άγαλμα του Χριστού, που το μεταφέρει ένα ελικόπτερο πάνω από τα ερείπια ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου για να το πάει στον Πάπα στο Βατικανό.

Ο δημοσιογράφος Μαρτσέλο και ο φωτορεπόρτερ του, ο Παπαράτσο ακολουθούν σε ένα δεύτερο ελικόπτερο.

Το άγαλμα του Χριστού, που μοιάζει σαν να ευλογεί όλη την Ρώμη καθώς πετά από πάνω, αντικαθίσταται σύντομα από το βέβηλο τρόπο ζωής και την νεομοντερνιστική αρχιτεκτονική της «νέας» Ρώμης που χαρακτηρίζεται από το οικον

ομικό θαύμα στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Η παράδοση του αγάλματος είναι η πρώτη πολλών επαναλαμβανόμενων σκηνών. Η καθολική εκκλησία θεώρησε την σκηνή αυτή ως παρωδία της δευτέρας παρουσίας και γι' αυτό στην Ισπανία απαγορεύτηκε το έργο μέχρι το 1975!

Επίσης, απ' την ταινία καθιερώθηκαν δύο όροι: Ο Παπαράτσο, ο φίλος του Μαρτσέλο έδωσε το όνομά του στους απανταχού ρεπόρτερ ή αλλιώς... παπαράτσι και ο τίτλος, "Dolce Vita" μέχρι σήμερα υποδηλώνει την ευχάριστη, γλυκιά, ανέμελη ζωή, ότι δηλαδή έκανε ο ήρωάς μας...

Βραβείο Καλύτερης Ταινίας από την Βρετανική Ακαδημία (BAFTA) 1961. Βραβείο Καλύτερης Ξένης Ταινίας από την Ένωση Κριτικών Νέας Υόρκης 1961. Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Φεστιβάλ των Καννών 1960, Χρυσός Φοίνικας. Βραβείο Όσκαρ 1962, για τα κοστούμια, ενώ ήταν υποψήφια και στις κατηγορίες Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης, Σκηνοθεσίας, Καλύτερου σεναρίου.

Δείτε trailer της ταινίας

κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιλους της ταινίας απο εδώ

http://rapidshare.com/files/30502922/FFellini-Dvita.part01.rar

http://rapidshare.com/files/30506818/FFellini-Dvita.part02.rar

http://rapidshare.com/files/30511198/FFellini-Dvita.part03.rar

http://rapidshare.com/files/30515371/FFellini-Dvita.part04.rar

http://rapidshare.com/files/30519516/FFellini-Dvita.part05.rar

http://rapidshare.com/files/30523802/FFellini-Dvita.part06.rar

http://rapidshare.com/files/30528656/FFellini-Dvita.part07.rar

http://rapidshare.com/files/30533723/FFellini-Dvita.part08.rar

http://rapidshare.com/files/30539186/FFellini-Dvita.part09.rar

http://rapidshare.com/files/30544724/FFellini-Dvita.part10.rar

http://rapidshare.com/files/30550203/FFellini-Dvita.part11.rar

http://rapidshare.com/files/30555891/FFellini-Dvita.part12.rar

http://rapidshare.com/files/30561751/FFellini-Dvita.part13.rar

http://rapidshare.com/files/30567073/FFellini-Dvita.part14.rar

http://rapidshare.com/files/30499089/FFellini-Dvita.part15.rar

(Password-www.AvaxHome.ru)

Το μεροκάματο του τρόμου (1953) του Ανρί-Ζορζ Κλουζό

2010-02-04T13:38:00.000-08:00

Πρόκειται για μία από τις πιο συναρπαστικές περιπέτειες που γυρίστηκαν ποτέ, χωρίς αστεία εφέ φυσικά και η οποία περιγράφει την αγωνία, την ένταση, ολόκληρη την περιπέτεια που ζει μια ομάδα ανδρών που μεταφέρουν ένα φορτίο νιτρογλυκερίνης μέσα από τη ζούγκλα της Κεντρικής Αμερικής, για λογαριασμό Αμερικανικής εταιρίας πετρελαίου, προκειμένου να κερδίσουν το πλουσιοπάροχο μεροκάματό τους. Το μεροκάματο του τρόμου...(H άλλη όψη της Αμερικάνικης ιστορίας).

Και οι τέσσερις που θα αναλάβουν τη δουλειά είναι Ευρωπαίοι. Ο υπεύθυνος της εταιρείας απέφυγε να αναθέσει σε ντόπιους την επικίνδυνη αυτή αποστολή, για να μην αναγκαστεί να πληρώσει αποζημίωση στις οικογένειές τους σε περίπτωση θανάσιμου δυστυχήματος!
Ο Ανρί-Ζορζ Κλουζό οπωσδήποτε συγκαταλέγεται ανάμεσα στους μεγάλους του Γαλλικού σινεμά και στους δασκάλους του κινηματογράφου. Και εδώ αποδεικνύει περίτρανα το γιατί είναι σπουδαίος κινηματογραφιστής.

Απ' την αρχή της ταινίας, ο Κλουζό καταπιάνεται με τους ήρωές του και καταγράφει τις καταστάσεις που βιώνουν οι χαρακτήρες του. Από νωρίς θα μας βαλει στο δρόμο που θα ακολουθήσουν και ο οποίος με φρίκη θα ξεδιπλωθεί μπροστά στα μάτια μας. Ο Γάλλος σκηνοθέτης είναι ειλικρινής εξαρχής απέναντι στον θεατή. Δίχως να δείχνει την παραμικρή συμπάθεια προς τους χαρακτήρες του, τους ξεγυμνώνει μπροστά μας, βγάζοντας επί της οθόνης όλη την μικρότητά τους, την αθλιότητα, τη μιζέρια και τη δειλία που τους κατατρώνε ενώ μας προαναγγέλει ακόμη και τον θάνατό τους!

Πριν κιόλας οι τέσσερις πρωταγωνιστές αναλάβουν

τη δουλειά της μεταφοράς με τα φορτηγά του φορτίου νιτρογλυκερίνης, ο εργοδότης είναι ξεκάθαρος: "Και τα δύο φορτηγά να μην φτάσουν μέχρι το τέλος, έστω το ένα να τα καταφέρει θα είναι σημαντικό". Αναγγέλει λοιπόν ο Κλουζό τον θάνατο και η αγωνία κατακλύζει τον θεατή που περιμένει από πού θα έρθει... το μοιραίο!
Η ένταση της δραματουργίας κλιμακώνεται σταδιακά σε βαθμό που φτάνει να μας καθηλώσει.

Πολύ δύσκολη και απάνθρωπη αποστολή που μόνο κάποιος "τρελός" θα αναλάμβανε. Αλλά για αυτό τον λόγο άλλωστε τα χρήματα που προσφέρονται είναι πάρα πολλά και αποτελούν το διαβατήριο για τους ήρωές μας προκειμένου να ξεφύγουν απ' την κόλαση του Μεξικό και να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Εύφλεκτο λοιπόν το υλικό που κουβαλούν στο φορτηγό, εύφλεκτες και οι σχέσεις μεταξύ των ανδρών. Οι συγκρούσεις μεταξύ τους είναι πάρα πολλές και αναπόφευκτες, απόρροια της έντασης που επικρατεί, της έλλειψης καθαρού μυαλού, αλλά ο στόχος είναι κοινός και για να επιτευχθεί, απαραίτητη είναι η συνεργασία μεταξύ τους. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά και συμβιβάζονται κάθε φορά που μια νέα σύγκρουση έρχεται στο προσκήνιο να διαταράξει τις σχέσεις τους.
Αυτό το ψυχογράφημα των σχέσεων σκηνοθετεί με αγωνιώδη και μοναδικό τρόπο ο Κλουζό.

Για να οδηγηθούμε σε ένα φινάλε μαγικό. Απ' τα λίγα. Λυρικό, ειρωνικό, υπέροχο.

Η ταινία χωρίζεται σε δυο μέρη . Το πρώτο μέρος , παρακολουθούμε για περίπου 45' την έξοχη αναπαράσταση της εποχής. Την φτώχεια, την πείνα, την ανεργία και την εξαθλίωση στο τότε Μεξικό αλλά και γενικότερα στην Κεντρική και Νότια Αμερική. κυρίως την ανάπτυξη των χαρακτήρων, την περιγραφή του χωριού-κόλαση, τη παρεμβατικότητα της πετρελαϊκής εταιρείας η οποία ουσιαστικά ελέγχει το χωριό (η ταινία θεωρήθηκε αντι-αμερικάνικη και μέχρι το ’91 παιζόταν κομμένη κατά 40κάτι λεπτά στις ΗΠΑ), της αποδόμησης του τυχοδιωκτισμού, της απελπισίας, των άθλιων συνθηκών εργασίας, τη -σχεδόν μισογυνικά φτιαγμένη- σχέση του Mario με τη Linda (στο ρόλο η Vera Clouzot, γυναίκα του σκηνοθέτη). Και τελικά το πρώτο μέρος είναι η ιστορία του χαμένου παραδείσου – γιατί κάτι τέτοιο περίμεναν να βρουν κατεβαίνοντας απ’το αεροπλάνο οι πρωταγωνιστές της ιστορίας.

Το 2ο μέρος είναι η κάθοδος. Ανάμεσα στις αμέτρητες σκηνές ανθολογίας που φτιάχνει μαεστρικά ο Κλουζό , έχουμε την απόλυτη μεταστροφή του

Jo (τρομερή ερμηνεία ο Charles Vanel) και κάμποσα στοιχεία υπαρξιακού δράματος ( “what was beyond the fence? –nothing”).

Ο Κλουζό φτιάχνει αγωνία ελλειπτικά. Υπάρχει η μόνιμη απειλή της νιτρογλυκερίνης. Ακόμα και μια μικρή λακούβα στο δρόμο φτάνει για τους εξαϋλώσει. Με τη βοήθεια κυρίως του μοντάζ και δίνοντας σημασία σε δεκάδες (συνήθως) ασήμαντα πραγματάκια, δημιουργεί κολασμένη ατμόσφαιρα (υποβοηθάει σ’αυτή την αίσθηση και η αποπνικτική ζέστη που επικρατεί στην περιοχή).

Αυτό είναι το μεροκάματο του τρόμου, ένα θεϊκό μίγμα αγωνίας, αδρεναλίνης, τεστοστερόνης, νιτρογλυκερίνης, κοινωνικού και πολιτικού σχολιασμού, αποδόμησης και μαυρίλας. Είναι ο ορισμός της δραματικής περιπέτειας. Ίσως δεν απευθύνεται σε πολλούς σήμερα, το είδος έχει αλλάξει και οι θεατές το ίδιο. Όποιος όμως καταφέρει να εγκλιματιστεί, θα βρεθεί μπροστά σε ένα αριστούργημα της 7ης τέχνης.

Βραβευμένη με ΒΑFTA, χρυσό φοίνικα στις Κάννες, χρυσή αρκούδα στο φεστιβάλ του Βερολίνου μεταξύ πολλών άλλων διακρίσεων, το Le Salaire de la Peur αποτελεί μία απ' τις μεγαλύτερες στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου.

Δείτε το trailer της ταινίας

κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους της ταινίας απο εδώ

CD 1
http://rapidshare.com/files/43102809/wages.of.fear.1.1953.part1.rar
http://rapidshare.com/files/43103146/wages.of.fear.1.1953.part2.rar
http://rapidshare.com/files/43103365/wages.of.fear.1.1953.part3.rar
http://rapidshare.com/files/43103641/wages.of.fear.1.1953.part4.rar
http://rapidshare.com/files/43103893/wages.of.fear.1.1953.part5.rar
http://rapidshare.com/files/43104288/wages.of.fear.1.1953.part6.rar
http://rapidshare.com/files/43104631/wages.of.fear.1.1953.part7.rar
http://rapidshare.com/files/43104689/wages.of.fear.1.1953.part8.rar

CD 2
http://rapidshare.com/files/43104957/wages.of.fear.2.1953.part1.rar
http://rapidshare.com/files/43105204/wages.of.fear.2.1953.part2.rar
http://rapidshare.com/files/43105382/wages.of.fear.2.1953.part3.rar
http://rapidshare.com/files/43105642/wages.of.fear.2.1953.part4.rar
http://rapidshare.com/files/43105938/wages.of.fear.2.1953.part5.rar
http://rapidshare.com/files/43106492/wages.of.fear.2.1953.part6.rar
http://rapidshare.com/files/43106739/wages.of.fear.2.1953.part7.rar
http://rapidshare.com/files/43106806/wages.of.fear.2.1953.part8.rar

Rar Pass : www.turkdreams.org

2010-02-04T08:11:00.001-08:00

Ακατόνε (1961) του Πιερ Πάολο Παζολίνι

2010-02-03T14:07:00.000-08:00

Πρόκειται για την πρώτη ταινία του Πιερ Πάολο Παζολίνι, με τίτλο "Ακατόνε". Ο μεγάλος Ιταλός σκηνοθέτης είχε γράψει αρκετά σενάρια για ταινίες άλλων, πριν ξεκινήσει να σκηνοθετεί ο ίδιος ταινίες.

Την αρχή λοιπόν στην πλούσια φιλμογραφία του κάνει με αυτό εδώ το λιτό, υποβλητικό, ασπρόμαυρο αριστούργημα.

Υπόθεση:

Ο ήρωας, Vittorlo Accattone, κοιταγμένος από τη γωνία λήψης του αστισμού, δεν είναι παρά ο τυπικός εκπρόσωπος των εξαχρειωμένων, ένας σωματέμπορος που κάνει το λάθος να ερωτευθεί, να επιχειρήσει ν’ αλλάξει. Θα συναντήσει το θάνατο, έτσι άδοξα όπως κυλούσαν και οι μέρες της ζωής του. Από μιαν άλλη γωνία, όμως, ο ίδιος διεφθαρμένος παραμένει άδολος και «αθώος». Στην πρώτη του ταινία ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης κινηματογραφεί με πρωτόγονα μέσα, όπως «πρωτόγονη και αρπακτική» -σύμφωνα με τον ίδιο- είναι η ψυχή και η συνείδηση του πρωταγωνιστή του. Η ταινία, βασισμένη στο μυθιστόρημά του «Μια βίαιη ζωή», παραμένει ένα ντοκουμέντο πάνω σε μια μερίδα ανθρώπων, όπου η ρεαλιστική περιγραφή του άγονου βίου και της «αμαρτωλής» πολιτείας των λούμπεν, συνδυάζεται έξοχα με μια σπουδή της ψυχολογίας και της συμπεριφοράς τους.

Εκείνη την εποχή που ο Παζολίνι κάνει το "Ακατόνε" ο ρεαλισμός υπάρχει ήδη στον Ιταλικό κινηματογράφο. Ο Παζολίνι όμως προσθέτει στον υπάρχοντα ρεαλισμό τη δική του, υπέροχη ποιητική ματιά, δίνοντας έτσι μια ελεύθερη απόδοση της πραγματικότητας και με την οποία κάνει ακόμη πιο έντονο το ρεαλισμό με τον οποίο κινηματογραφεί τη ζωή του ήρωα του και κατ΄ επέκταση σε κάθε περιθωριακή γωνιά του κουρελοπρολεταριάτου της Ρώμης, σε κάθε εξαθλιωμένη κοινωνική ομάδα της εποχής.

Μια απόλυτη καταγραφή της ιταλικής κοινωνίας.

Η ταινία ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην Ακροδεξιά και καθιέρωσε με το καλημέρα στο χώρο του κινηματογράφου, τον Παζολίνι ως έναν πρωτότυπο και σημαντικό δημιουργό.

κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους της ταινίας απο εδώ

Pasolini - Accattone Part01

Pasolini - Accattone Part02

Pasolini - Accattone Part03

Pasolini - Accattone Part04

Pasolini - Accattone Part05

Pasolini - Accattone Part06

Pasolini - Accattone Part07

Pasolini - Accattone Part08

Pasolini - Accattone Part09

Pasolini - Accattone Part10

Pasolini - Accattone Part11

Pasolini - Accattone Part12

Pasolini - Accattone Part13

Pasolini - Accattone Part14

Pasolini - Accattone Part15

(Password-www.AvaxHome.ru)

Η μουσική της αντίστασης στην Λατινική Αμερική Inti Illimani (Χιλή)

2010-02-02T12:36:00.000-08:00

Οι Inti Illimani είναι ένα χιλιάνικο συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής, ίσως το πλέον σημαντικό παγκοσμίως του κινήματος της Nueva Cancion. Δημιουργήθηκαν το 1967 από φοιτητές του Πολυτεχνείου του Σαντιάγο και έγιναν αμέσως γνωστοί από το τραγούδι τους «Venceremos» (θα νικήσουμε), που χρησιμοποιήθηκε ως προεκλογικός ύμνος της «Λαϊκής Ενότητας» του Σαλβαδόρ Αγέντε. Το όνομά τους σημαίνει ο ήλιος του Ιλιμάνι (βουνό των Βολιβιανών Άνδεων). Το πραξικόπημα του Πινοτσέτ (1973) τους βρήκε στην Ευρώπη όπου έκαναν περιοδεία και τα νέα της σφαγής και του βασανισμού των Χιλιάνων πολιτών, τους ανάγκασαν να παραμείνουν αυτοεξόριστοι στο εξωτερικό (Ιταλία) για πολλά χρόνια.

Σε αυτή την περίοδο των 15 χρόνων, το γκρουπ υιοθέτησε καινούργια μουσικά στοιχεία, κυρίως από την ευρωπαϊκή κλασική παράδοση, δημιουργώντας ένα πολύ ιδιαίτερο ηχόχρωμα. Οι Inti Illimani έχουν περιοδεύσει σε ολόκληρο τον κόσμο μεταφέροντας τους αγώνες των λαών της Λατινικής Αμερικής μέσα από την υπέροχη μουσική τους που συνδυάζει έντονα στοιχεία φολκλόρ και βαθιά πολιτικοποιημένους στίχους. Το 1988 επέστρεψαν στη Χιλή, ενώ το 2001 τρία από τα ιστορικά μέλη αποχώρησαν δημιουργώντας τους Inti Historico. Έχουν κυκλοφορήσει περίπου 50 δίσκους, ενώ έχουν συνεργαστεί με όλους τους εκπροσώπους της Nueva Cancion στη Λατινική Αμερική.

1968 - Por La CUT

http://rapidshare.com/files/204805056/01_-_1968_-_Por_La_CUT.rar

1968 - Voz Para El Camino

http://rapidshare.com/files/204805832/02_-_1968_-_Voz_Para_El_Camino.rar

1969 - A La Revolución Mexicana

http://rapidshare.com/files/204807039/03_-_1969_-_A_La_Revoluci_n_Mexicana.rar

1969 - Si somos americanos

http://rapidshare.com/files/204810143/04_-_1969_-_Si_somos_americanos.rar

1970 - Canto al programa

http://rapidshare.com/files/204811116/05_-_1970_-_Canto_al_programa.rar

1970 - Inti-Illimani

http://rapidshare.com/files/204812644/06_-_1970_-_Inti-Illimani.rar

1971 - Autores Chilenos

http://rapidshare.com/files/204813243/07_-_1971_-_Autores_Chilenos.rar

1971 - Taita Salasaca

http://rapidshare.com/files/204815896/08_-_1971_-_Taita_Salasaca.rar

1972 - Canto Para Una Semilla Con Carmen Bunster

http://rapidshare.com/files/204826994/09_-_1972_-_Canto_Para_Una_Semilla_Con_Carmen_Bunster.rar

1972 - Inti Illimani 2 La Nueva canción Chilena

http://rapidshare.com/files/204832795/10_-_1972_-_Inti_Illimani_2_La_Nueva_canci_n_Chilena.rar

1973 - Canto de los Pueblos Andinos 1

http://rapidshare.com/files/204836168/11_-_1973_-_Canto_de_los_Pueblos_Andinos_1.rar

1973 - Canto de los Pueblos Andinos 5

http://rapidshare.com/files/204840681/12_-_1973_-_Canto_de_los_Pueblos_Andinos_5.rar

1973 - Lamento del Indio

http://rapidshare.com/files/204847666/13_-_1973_-_Lamento_del_Indio.rar

1973 - Primer Festival De La Cancion Popular

http://rapidshare.com/files/204849216/14_-_1973_-_Primer_Festival_De_La_Cancion_Popular.rar

1973 - Viva Chile!

http://rapidshare.com/files/204850192/15_-_1973_-_Viva_Chile_.rar

1974 - Konzert Für Chile

http://rapidshare.com/files/204856546/16_-_1974_-_Konzert_Fuer_Chile.rar

1974 - La nueva canción chilena

http://rapidshare.com/files/205213465/17_-_1974_-_La_nueva_canci_n_chilena.rar

1975 - Canto de los pueblos andinos 3

http://rapidshare.com/files/205214509/18_-_1975_-_Canto_de_los_pueblos_andinos_3.rar

1975 - Hacia la libertad

http://rapidshare.com/files/205215317/19_-_1975_-_Hacia_la_libertad.rar

1976 - Canto de pueblos andinos vol. II

http://rapidshare.com/files/205217625/20_-_1976_-_Canto_de_pueblos_andinos_vol._II.rar

1976 - Edmonton En Vivo

http://rapidshare.com/files/205218525/21_-_1976_-_Edmonton_En_Vivo.rar

1977 - Chile resistencia

http://rapidshare.com/files/205219271/22_-_1977_-_Chile_resistencia.rar

1977 - Hart Voor Chili

http://rapidshare.com/files/205220007/23_-_1977_-_Hart_Voor_Chili.rar

1978 - A Concert For Chile In Memory Of Victor Jara

http://rapidshare.com/files/205221575/24_-_1978_-_A_Concert_For_Chile_In_Memory_Of_Victor_Jara.rar

1978 - Canto Per Un Seme

http://rapidshare.com/files/205222545/25_-_1978_-_Canto_Per_Un_Seme.rar

1978 - Desde Chile Resistimos

http://rapidshare.com/files/205223127/26_-_1978_-_Desde_Chile_Resistimos.rar

1979 - Canción para matar una culebra - INTI ILLIMANI 8

http://rapidshare.com/files/205224085/27_-_1979_-_Canci_n_para_matar_una_culebra.rar

1980 - Canto para una semilla con Edmonda Aldini

http://rapidshare.com/files/205225779/28_-_1980_-_Canto_para_una_semilla_con_Edmonda_Aldini.rar

1980 - En directo - Grabacion realizada en gira por Italia 1980

http://rapidshare.com/files/205226523/29_-_1980_-_En_directo_-_Grabacion_realizada_en_gira_por_Italia_1980.rar

1980 - Gracias A La Vida

http://rapidshare.com/files/205227686/30_-_1980_-_Gracias_A_La_Vida.rar

1981 - Canto Para una Semilla (Homenaje a Violeta Parra)

http://rapidshare.com/files/205228458/31_-_1981_-_Canto_Para_una_Semilla__Homenaje_a_Violeta_Parra_.rar

1981 - Palimpsesto

http://rapidshare.com/files/205230251/32_-_1981_-_Palimpsesto.rar

1982 - Con La Razón Y La Fuerza Con Patricio Manns

http://rapidshare.com/files/205231064/33_-_1982_-_Con_La_Raz_n_Y_La_Fuerza_Con_Patricio_Manns.rar

1982 - Flight Of The Condor

http://rapidshare.com/files/205232261/34_-_1982_-_Flight_Of_The_Condor.rar

1984 - Imaginación

http://rapidshare.com/files/205233694/35_-_1984_-_Imaginaci_n.rar

1984 - Inti-Illimani En Berlin

http://rapidshare.com/files/205237357/36_-_1984_-_Inti-Illimani_En_Berlin.rar

1984 - Inti-Illimani En San Francisco Con Holly Near

http://rapidshare.com/files/205237874/37_-_1984_-_Inti-Illimani_En_San_Francisco_Con_Holly_Near.rar

1984 - Return Of The Condor

http://rapidshare.com/files/205238912/38_-_1984_-_Return_Of_The_Condor.rar

1984 - Sing To Me The Dream Con Holly Near

http://rapidshare.com/files/205240360/39_-_1984_-_Sing_To_Me_The_Dream_Con_Holly_Near.rar

1986 - De canto y baile

http://rapidshare.com/files/205241787/40_-_1986_-_De_canto_y_baile.rar

1986 - Inti-Illimani En Mendoza

http://rapidshare.com/files/205243644/41_-_1986_-_Inti-Illimani_En_Mendoza_-_cd_1.rar
http://rapidshare.com/files/205245052/42_-_1986_-_Inti-Illimani_En_Mendoza_-_cd_2.rar

1986 - La Muerte No Va Conmigo

http://rapidshare.com/files/205247274/43_-_1986_-_La_Muerte_No_Va_Conmigo.rar

1987 - Fragments of a dream

http://rapidshare.com/files/205249273/44_-_1987_-_Fragments_of_a_dream.rar

1989 - Inti Illimani Fortin Prat Valparaíso

http://rapidshare.com/files/205252802/45_-_1989_-_Inti_Illimani_Fortin_Prat_Valpara_so.rar

1990 - Leyenda

http://rapidshare.com/files/205254479/46_-_1990_-_Leyenda.rar

1992 - Conciertos Italia '92

http://rapidshare.com/files/205256386/47_-_1992_-_Conciertos_Italia__92.rar

1993 - Andadas

http://rapidshare.com/files/205257262/48_-_1993_-_Andadas.rar

1994 - Concierto Inti-Illimani Y Otras Historias

http://rapidshare.com/files/205259838/49_-_1994_-_Concierto_Inti-Illimani_Y_Otras_Historias.rar

1994 - En Vivo Con Patricio Manns

http://rapidshare.com/files/205262822/50_-_1994_-_En_Vivo_Con_Patricio_Manns.rar

1994 - The best of Inti-Illimani

http://rapidshare.com/files/205264877/51_-_1994_-_The_best_of_Inti-Illimani.rar

1995 - Cotopaxi

http://rapidshare.com/files/205266266/52_-_1995_-_Cotopaxi.rar

1996 - Arriesgaré la piel

http://rapidshare.com/files/205267408/53_-_1996_-_Arriesgar__la_piel.rar

1997 - En El Monumetal

http://rapidshare.com/files/205269570/54_-_1997_-_En_El_Monumetal.rar

1997 - Grandes Exitos

http://rapidshare.com/files/205271359/55_-_1997_-_Grandes_Exitos.rar

1998 - Amar de nuevo

http://rapidshare.com/files/205272798/56_-_1998_-_Amar_de_nuevo.rar

1998 - Lejanía

http://rapidshare.com/files/205274314/57_-_1998_-_Lejan_a.rar

1999 - Interpreta A Victor Jara

http://rapidshare.com/files/205275660/58_-_1999_-_Interpreta_A_Victor_Jara.rar

1999 - La rosa de los vientos

http://rapidshare.com/files/205277117/59_-_1999_-_La_rosa_de_los_vientos.rar

1999 - Sinfónico

http://rapidshare.com/files/205282796/60_-_1999_-_Sinf_nico.rar

2000 - Antologia 1, 1973-1978

http://rapidshare.com/files/205641109/61_-_2000_-_Antologia_1__1973-1978.rar

2000 - Antologia 2, 1979-1988

http://rapidshare.com/files/205655820/62_-_2000_-_Antologia_2__1979-1988.rar

2000 - Antologia 3, 1989-1998

http://rapidshare.com/files/205657246/63_-_2000_-_Antologia_3__1989-1998.rar

2000 - Antologia 4, 1999-2007

http://rapidshare.com/files/205658595/64_-_2000_-_Antologia_4__1999-.rar

2000 - The best of Inti-Illimani (Warner)

http://rapidshare.com/files/205659996/65_-_2000_-_The_best_of_Inti-Illimani__Warner_.rar

2000 - The best of Inti-Illimani (Xenophile)

http://rapidshare.com/files/205661500/66_-_2000_-_The_best_of_Inti-Illimani__Xenophile_.rar

2001 - Antologia en Vivo

http://rapidshare.com/files/205662851/68_-_2001_-_Antologia_en_Vivo_Vol_1.rar
http://rapidshare.com/files/205665683/69_-_2001_-_Antologia_en_Vivo_Vol_2.rar

2001 - Coro Infantil Octubre 2001

http://rapidshare.com/files/205666781/70_-_2001_-_Coro_Infantil_Octubre_2001.rar

2001 - En Vivo Puerto Aysén

http://rapidshare.com/files/205668762/71_-_2001_-_En_Vivo_Puerto_Ays_n.rar

2001 - En Vivo Santiago con Paco Peña y John Williams

http://rapidshare.com/files/205670660/72_-_2001_-_En_Vivo_Santiago_con_Paco_Pe_a_y_John_Williams.rar

2002 - En vivo Court Central

http://rapidshare.com/files/205672092/73_-_2002_-_En_vivo_Court_Central.rar

2002 - Lugares comunes

http://rapidshare.com/files/205672930/74_-_2002_-_Lugares_Comunes_-_cd_1.rar
http://rapidshare.com/files/205674458/75_-_2002_-_Lugares_Comunes_-_cd_2.rar

2003 - Viva Italia

http://rapidshare.com/files/205676284/76_-_2003_-_Viva_Italia.rar

2004 - Instrumental

http://rapidshare.com/files/205678338/77_-_2004_-_Instrumental.rar

2005 - Históricos

http://rapidshare.com/files/205680691/78_-_2005_-_Hist_ricos.rar

2005 - Música En La Memoria INTI - QUILIA

http://rapidshare.com/files/205682471/79_-_2005_-_M_sica_En_La_Memoria.rar

2006 - Antología en vivo (Inti-Illimani Histórico)

http://rapidshare.com/files/205683405/80_-_2006_-_Antolog_a_en_vivo__Inti-Illimani_Hist_rico_.rar

2006 - Esencial

http://rapidshare.com/files/205684330/81_-_2006_-_Esencial.rar

2006 - Festival Del Huaso De Olmué 2006

http://rapidshare.com/files/205685051/82_-_2006_-_Festival_Del_Huaso_De_Olmu__2006.rar

2006 - Pequeño Mundo

http://rapidshare.com/files/205686090/83_-_2006_-_Peque_o_Mundo.rar

2006 - The Best Of Live

http://rapidshare.com/files/205688235/84_-_2006_-_The_Best_Of_Live_-_cd_1.rar
http://rapidshare.com/files/205689811/85_-_2006_-_The_Best_Of_Live_-_cd_2.rar

2007 - Recolipación Exitos de Oro

http://rapidshare.com/files/205691321/86_-_2007_-_Recolipaci_n_Exitos_de_Oro.rar

password latinos

Ραντεβού στον αέρα (2009) του Τζέισον Ράιτμαν

2010-02-01T14:21:00.000-08:00

O Ryan Bingham - Τζορτζ Κλούνεϊ είναι ένα μεγαλοαστέλεχος σε μια εταιρία συμβούλων και δουλειά του είναι να γυρίζει την Αμερική και να προσπαθεί να κάνει προβληματικές εταιρίες να ορθοποδήσουν. Οι μέθοδοί του κλασσικές: απολύσεις περικοπές εξόδων κλπ. Έτσι γυρίζει την Αμερική απολύοντας κόσμο,θα πρέπει να κάνει πάνω από 1 εκατομμύριο χιλιόμετρα για να προλάβει την δουλειά του αλλιώς θα χάσει την δουλειά του, ενώ την ίδια ώρα η επικοινωνία του γίνεται κατα κόρον με e-mail και τηλέφωνα.

Ο Ράιαν ζει σε δωμάτια ξενοδοχείων, κινείται διαρκώς με μια βαλίτσα από πόλη σε πόλη, ζει μια ουσιαστικά κενή ζωή και πιστεύει ότι κάνει καλό, μιλώντας στους ανθρώπους που χάνουν τη δουλειά τους με μια ψεύτικη, επαγγελματική συμπόνια, την οποία ο ίδιος θεωρεί πραγματική. Μια νέα συνάδελφος θα κλονίσει το σύστημα με το οποίο ο Ράιαν χειρίζεται τη δουλειά του, καθώς θα αναπτύξει μια μέθοδο απολύσεων με τηλεδιάσκεψη, κάτι που εκείνος θεωρεί απαράδεκτο και απάνθρωπο. Και θα την προκαλέσει να ταξιδέψουν μαζί για να της αποδείξει ποια είναι η πιο ευαίσθητη μέθοδος να απολύεις.

Στον πυρήνα της ταινίας βρίσκονται οι σκηνές των απολύσεων, σκληρές, με σπαρακτικές αντιδράσεις από τους απολυμένους. Η αμεσότητα αυτών των σκηνών δεν είναι τυχαία. Πέρα από κάποιους επαγγελματίες ηθοποιούς, ο Ράιτμαν αναζήτησε απλούς ανθρώπους που είχαν χάσει τη δουλειά τους πρόσφατα. Η ομάδα παραγωγής έβαλε αγγελίες σε εφημερίδες του Σεντ Λούις και του Ντιτρόιτ, λέγοντας ότι γυρίζουν ένα ντοκιμαντέρ για τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Ζήτησαν, λοιπόν, από τους ανθρώπους που επέλεξαν να κοιτάξουν την κάμερα σαν να είναι ο άνθρωπος που τους απέλυσε και να πουν όλα εκείνα που δεν είχαν πει εκείνη την ώρα.

Το «Ραντεβού στον αέρα» έχει κερδίσει μέχρι τώρα βραβεία από τους κριτικούς της Ουάσιγκτον της νοτιοανατολικής ένωσης, της Νέας Υόρκης, του Λος Αντζελες, του Οστιν, του National Board of Review, έχει συμπεριληφθεί στις δέκα καλύτερες ταινίες της χρονιάς από το American Film Institute, ενώ διεκδικεί έξι Χρυσές Σφαίρες και είναι από τα φαβορί για τη φετινή απονομή των Οσκαρ, κυρίως για το σενάριο, αλλά και για τις ερμηνείες του Τζορτζ Κλούνεϊ, της Βέρας Φαρμίγκα και της Αννας Κέντρικ, δύο ηθοποιών όχι ιδιαίτερα γνωστών, που έχουν αναδειχθεί με τους ρόλους τους σε αυτήν την ταινία.

Δείτε το trailer της ταινίας

Eνσωματωμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι

http://rapidshare.part01.rar

http://rapidshare.part02.rar

http://rapidshare.part03.rar

http://rapidshare.part04.rar

http://rapidshare.part05.rar

http://rapidshare.part06.rar

http://rapidshare.part07.rar

http://rapidshare.part08.rar

http://rapidshare.part09.rar

400 ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ (1959) του Φρανσουά Τρυφό

2010-01-28T11:54:00.000-08:00

Ο 12χρονος Αντουάν Ντουανέλ νιώθει να ασφυκτιά ανάμεσα στην αυταρχικότητα του σχολείου και την αδιαφορία των γονέων του. Κάνει κοπάνες για να πάει σινεμά ή να εκδράμει μέχρι τη θάλασσα, όμως η κλοπή μιας γραφομηχανής θα τον οδηγήσει στο αναμορφωτήριο. Ταινία-σταθμός της Νουβέλ Βαγκ, που έκανε αστέρες τον Τρυφό, αλλά και τον τότε έφηβο Ζαν-Πιερ Λεό. Μια ταινία που, 43 χρόνια μετά το γύρισμά της, δεν έχασε τη δύναμη, τη φρεσκάδα και την ομορφιά της.

Η ιστορία αυτή του 12χρονου Αντουάν Ντανιέλ (πρώτη μιας σειράς ταινιών που, στα επόμενα χρόνια, θα γυρίσει ο Τρυφό γύρω από τη ζωή του κινηματογραφικού του ήρωα με πρωταγωνιστή πάντα τον Ζαν-Πιερ Λεό) που μεγαλώνει στο Παρίσι, οδηγούμενος, εξαιτίας του ατίθασου χαρακτήρα του και μιας όχι ιδιαίτερα ευχάριστης οικογενειακής ζωής, προς μια εγκληματική ζωή, είναι μέχρι σ' ένα μεγάλο βαθμό βασισμένη στην προσωπική ζωή του ίδιου του Τρυφό - σύμφωνα με τον ίδιο, ο κινηματογράφος τον έσωσε από μια εγκληματική ζωή, όταν ο κριτικός κινηματογράφου των περιβόητων «Καγιέ ντι σινεμά», Αντρέ Μπαζέν, τον ενθάρρυνε να γίνει κριτικός και να γυρίσει την πρώτη του ταινία, σε νεαρή ακόμη ηλικία.

Ολοι στην ταινία θεωρούν τον Αντουάν άχρηστο και ανεπρόκοπο: από τη μητέρα και τον πατριό του, που βλέπουν μόνο τους βαθμούς του στους σχολικούς ελέγχους, μέχρι το δάσκαλό του. Μέχρι που, τιμωρημένος από το δάσκαλο, κάνει σκασιαρχείο, ενώ αργότερα, για να καλύψει την απουσία του λέει ότι η μητέρα του πέθανε. Ωσπου εκείνη εμφανίζεται στο σχολείο για να τον διαψεύσει μπροστά σ' όλους. Κι όμως, πίσω από τον ατίθασο φαινομενικά μικρό ταραξία κρύβεται ένα αγόρι με ευαισθησία. Σε μια από τις πιο ωραίες σκηνές της ταινίας, παρασυρμένο από την αγάπη του για τα έργα του Μπαλζάκ, τον βλέπουμε ν' ανάβει κερί στο συγγραφέα, σ' ένα χάρτινο «εικονοστάσιο» στο δωμάτιό του, το οποίο όμως πιάνει φωτιά. Ενώ, αργότερα, η έκθεσή του για το θάνατο του παππού του, σ' ένα είδος φόρου τιμής στον Μπαλζάκ, παρεξηγείται από το δάσκαλο για λογοκλοπή και γίνεται στόχος κοροϊδίας.

Δείτε το trailer της ταινίας

Κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους της ταινίας απο εδώ

http://rapidshare.com/files/135864619/Les.400.coups.1959.DVDRip.part1.rar

http://rapidshare.com/files/135870229/Les.400.coups.1959.DVDRip.part2.rar

http://rapidshare.com/files/135876127/Les.400.coups.1959.DVDRip.part3.rar

http://rapidshare.com/files/135879958/Les.400.coups.1959.DVDRip.part4.rar

Fahrenheit 451 (1966) του Φρανσουά Τρυφό

2010-01-28T11:10:00.000-08:00

Το Fahrenheit 451 θίγει εξόφθαλμα τον τρόπο δράσης των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Το πυρ των βιβλίων, οι στολές, οι τυποποιημένοι χαιρετισμοί καθώς και διάφορα άλλα σύμβολα αποτελούν άμεσες φασιστικές παραπομπές. Καθρεφτίζοντας έναν χώρο φασιστικής κυριαρχίας. Με την εξουσία να επιθυμεί την απαρέγκλιτη ευθυγράμμιση-ρύθμιση των ανθρώπων σύμφωνα με τις φασιστικές προδιαγραφές.

Εξαλείφοντας έτσι το ανθρώπινο και παράγοντας ουσιαστικά πανομοιότυπα ανδροειδή.

Ανδροειδή που συγγενεύουν με άψυχα μηχανήματα, που όπως χαρακτηριστικά δείχνεται, έχουν απολέσει την ικανότητα επικοινωνίας. Εργαλεία αυτή της διαδικασίας είναι η αυστηρή επιβολή του νόμου, και κυρίως η μόρφωση ενός περιβάλλοντος εθελούσιας συμμόρφωσης.

Ο François Truffaut είναι καλλιτέχνης. Και ως τέτοιος πιστεύει στις διαμορφωτικές ιδιότητες της Τέχνης. Υπό αυτή τη σκοπιά η Τέχνη αποτελεί έναν άσπονδο εχθρό των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Και αν ανατρέξουμε στην ιστορία η παραπάνω πρόταση επαληθεύεται ανατριχιαστικά. Καθώς κατά τη διάρκεια της

κυριαρχίας ολοκληρωτικών καθεστώτων υπήρξε αυστηρή λογοκρισία και αδιάκοπη σφυρηλάτηση της Τέχνης, στον φόβο των εξωτερικών και ανεπιθύμητων διαμορφωτικών ερεθισμάτων που εδύνατο να προσφέρει. Στην αντίπερα όχθη, αν κοιτάξουμε τα σημερινά "μασκαρεμένα" δημοκρατικά καθεστώτα, επιφανειακά θα βρεθούμε αντιμέτωποι με την ακριβώς αντίθετη τάση. Υπάρχει ασίγαστη ελευθερία στην διακίνηση, στην κτήση αλλά και στη δημιουργία της Τέχνης. Θα λέγαμε πως υπάρχει μια αλλόκοτα ξέφρενη υπερπροσφορά πληροφορίας. Με αποτέλεσμα το αδύνατο της αφομοίωσης της πληροφορίας και της Τέχνης. Κάτι που στην ουσία λειτουργεί αναιρετικά για το ίδιο το καλλιτεχνικό κείμενο. Καθώς μέσα σε αυτή την υπέρογκη προσφορά η βαρύτητα του όποιου κειμένου και της όποιας πληροφορίας φθίνει δραματικά. Έτσι βρισκόμαστε κάτω απ' τον φασισμό της υπερπροσφοράς, που αναπνέει κάτω απ' το προσωπείο μιας φαινομενικά απόλυτης ελευθερίας. Η οποία επί της ουσίας ευνουχίζει την δύναμη της Τέχνης άκρως πιο αποτελεσματικά από ότι η βίαιη διαδικασία της λογοκρισίας και της απαγόρευσης.

Μιλήσαμε όμως για τις διαμορφωτικές ιδιότητες της Τέχνης. Η Τέχνη, σε αντίθεση με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που διαλαλούν την κατοχή μιας απόλυτης αλήθειας, δε διαμορφώνει σύμφωνα με συγκεκριμένες προδιαγραφές. Η Τέχνη δε δημιουργεί προορισμούς. Θέτει μόνο τα ερωτήματα που εκκινούν το ταξίδι. Ο προορισματικός τόπος της Τέχνης είναι ένας διαρκώς επαναπροσδιορίσιμος "έστω τόπος". Που προκύπτει ως το γινόμενο των εξωτερικών παρατηρήσεων και των μύχιων ενδοσκοπήσεων αυτών που την αφουγκράζονται. Ας δούμε όμως πως αντανακλώνται αυτές οι διαμορφωτικές ιδιότητες στην ταινία του Francois Truffaut. Αρκεί να παρατηρήσουμε τον Montag. Ο οποίος απ' τη στιγμή που διαβάζει το πρώτο του βιβλίο, μεταμορφώνεται εξελικτικά από ένα στεγνό εκτελεστικό όργανο σ' έναν επαναστάτη που πασχίζει να ρίξει το σύστημα που υπηρετεί εκ των έσω. Σε μια εξαιρετικά προχωρημένη ιδέα, αυτή της αυτοκαταστροφής. Δίνοντας έτσι μια ουσιαστικότερη, ενδοσκοπική χροιά στην έννοια της επανάστασης. Άλλο ένα ζήτημα που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ταινία, είναι η παρουσίαση του τρόπου αντιμετώπισης της Τέχνης από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Ο Γάλλος σκηνοθέτης αναπαριστά με παράπονο και γλαφυρότητα τη νέα κατάσταση που παγιώνεται στην τέχνη της εικόνας, η οποία προκύπτει από την αντικατάσταση του κινηματογράφου(Τέχνη) με την οικιακή τηλεόραση. Μια οικιακή τηλεόραση που κυριαρχεί μονοπωλιακά, και χρησιμοποιείται εργαλειακά για την επιβολή της reality σκουπιδολογίας. Ενώ στο έτερο πεδίο έκφρασης, το λόγο, η έννομη και ανελέητη καύση των βιβλίων υπογραμμίζει μια πράξη κραυγαλέας χυδαιότητας και εξόντωσης της Τέχνης.

Το Fahrenheit 451 αποτελεί ένα παγκόσμιο αριστούργημα. Στο οποίο ο François Truffaut έχει καταφέρει να συνταιριάξει τόσο στοιχεία από τη nouvelle vague, όσο και απ' το κλασσικό hollywood. Κάπως έτσι οδηγούμαστε σ' ένα πομπώδη, μα και αριστοτεχνικό φινάλε. Ένα φινάλε μιας εκκωφαντικής δισημίας. Όπου ο σκηνοθέτης ξεκοκαλίζει το περιεχόμενο της Τέχνης απ' το χαρτί, και το μεταθέτει στο εσωτερικό του ατόμου. Εκεί που δύναται να λάβει πραγματική υπόσταση. Γιατί τι άλλο είναι ένα βιβλίο εκτός από έναν τάφο; Ή καλύτερα ένα βαλσαμωμένο θηρίο που περιμένει στωικά τη δική σου αναστάσιμη ματιά για να ξαναγεννηθεί; Έτσι ώστε να γίνεις εσύ ο τόπος του. Ο φορέας όλων των ιών του. Και με τη ζωή σου να το κοινωνήσεις-νοσσήσεις στις επόμενες γενιές. Στη δεύτερη σημασία του φινάλε, παρατηρούμε την Τέχνη ως (αναπόφευκτα) έναν τόπο που αναπνέει στο παρασκήνιο, ή στο περιθώριο της κοινωνίας. Ο κόσμος της σκέψης, της διανόησης ως ο αποστάτης του χάρτινου περιβλήματος που διαφυλάγει την "συμφωνημένη" λειτουργία της κοινωνίας. Και οι ακόλουθοι της Τέχνης είναι αναγκασμένοι να δεχτούν τη βία του (κοινωνικού) περιθωρίου, αλλά και να γευτούν τη μελαγχολική αίσθηση αλήθειας που πηγάζει απ' το αυθεντικό και το σπαρακτικό της θέσης τους.

Δέιτε trailer της ταινίας

κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους της ταινίας απο εδώ

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ (2008) του Κάο Χαμπούργκερ

2010-01-27T12:49:00.000-08:00

Τρυφερή, δραματική κομεντί, με φόντο την υπό στρατιωτικό καθεστώς Βραζιλία, στην περίοδο των αγώνων για το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου του 1970 και με πρωταγωνιστή ένα 12χρονο αγόρι που, ενώ οι αριστεροί γονείς του «φεύγουν για διακοπές», αναγκάζεται να ζήσει με έναν μοναχικό Εβραίο στην εβραϊκή συνοικία του Σάο Πάολο.

Μια άλλη εικόνα του δικτατορικού καθεστώτος της Βραζιλίας στη δεκαετία του '70 μέσα από την καθημερινή ζωή ενός 12χρονου αγοριού που οι αριστερών πεποιθήσεων γονείς του αναγκάζονται να κρυφτούν («φεύγουν για διακοπές», όπως λένε στον μικρό), μας δίνει στην ταινία του αυτή ο Βραζιλιάνος σκηνοθέτης Κάο Χάμπουργκερ. Φεύγοντας βιαστικά από το Σάο Πάολο, οι γονείς του μικρού Μάουρο (Μισέλ Χοέλσας) τον αφήνουν στην πόρτα του παππού του, χωρίς να ξέρουν πως ο παππούς πέθανε από συγκοπή καρδιάς λίγες ώρες πιο πριν. Αποτέλεσμα: Οι Εβραίοι γείτονες να πείσουν τον ηλικιωμένο Σλόμο (Χερμάνο Χάιουτ), υπεύθυνο για τη συνοικιακή συναγωγή, να αναλάβει τη φροντίδα του μικρού Μάουρο, μανιακού με το ποδόσφαιρο, σε μια περίοδο που η Εθνική Βραζιλίας, μ' επικεφαλής τον Πελέ, αγωνίζεται να κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Ο Χάμπουργκερ εστιάζει το ενδιαφέρον του τόσο στη σχέση ανάμεσα στον Μάουρο και τον Σλόμο, με τον Μάουρο να αντιδρά αρχικά εχθρικά αλλά σταδιακά να ενδίδει στη φροντίδα του συμπαθητικού γερο-Εβραίου, όσο και στη σχέση του Μάουρο με τη Χάνα, ένα ξύπνιο κοριτσάκι που βγάζει λεφτά προσφέροντας στα αγόρια της γειτονιάς την ευκαιρία να κρυφοκοιτάζουν τις γυναίκες ενώ δοκιμάζουν φορέματα στο κατάστημα της μητέρας της. Ο σκηνοθέτης προσεγγίζει το θέμα της δικτατορίας έμμεσα, αφήνοντας να διαφανούν η σκληρότητα και η απανθρωπιά του καθεστώτος μέσα από μικρές, καθημερινές σκηνές, διανθίζοντας το μεγαλύτερο μέρος με χιούμορ (και με τη Χάνα) και αποσπώντας πολύ καλές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές του, ιδιαίτερα το δίδυμο Χοέλσας-Χάιουτ.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Το 1970 η Βραζιλία στέφεται για τρίτη φορά Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, με την ομάδα των θαυμάτων, τη μαγική ομάδα των Πελέ - Κάρλος Αλμπέρτο – Τοστάο – Γκέρσον – Ριβελίνο, να κερδίζει 6 στους 6 αγώνες. Κι ενώ όλοι οι Βραζιλιάνοι παρακολουθούν ενωμένοι την εθνική τους ομάδα να σηκώνει το Κύπελλο Ζιλ Ριμέ, η δικτατορία ελέγχει απόλυτα και την παραμικρή κίνηση μέσα στη χώρα. Ήταν τα χειρότερα χρόνια της Βραζιλίας όσον αφορά στην ελευθερία έκφρασης και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η δικτατορία, που ξεκίνησε με ένα πραξικόπημα το Μάρτιο του 1964, σημάδεψε τις ζωές των Βραζιλιάνων για περισσότερο από μια εικοσαετία, μέχρι το 1985. Πολλοί φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν και εξορίστηκαν στα πλαίσια των κατασταλτικών τακτικών του καθεστώτος ενάντια σε όσους φαίνονταν να αντιστέκονται ή να διαφωνούν. Μέσα από στρατηγικές πολιτικής προπαγάνδας για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και με έκτακτα διατάγματα που νομιμοποιούσαν την αντιδημοκρατική πολιτική δράση, το στρατιωτικό καθεστώς ουσιαστικά ακύρωσε το σύνταγμα της χώρας.

Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΜΠΟΜ ΡΕΤΙΡΟ

Τη δεκαετία του 70 το Μπομ Ρετίρο συγκέντρωνε πολλές εθνικές μειονότητες και κουλτούρες, ένα τυπικό παράδειγμα γειτονιάς του Σάο Πάολο. Εκτός από την πολυπληθή κοινότητα των Εβραίων, υπήρχαν ακόμα Ιταλοί, Έλληνες και Άραβες μετανάστες αλλά ακόμα και Βραζιλιάνοι, που όλοι μαζί συμβίωναν ειρηνικά. Σήμερα στην περιοχή βρίσκονται κυρίως Κορεάτες επιχειρηματίες και μετανάστες από τη Βολιβία, αλλά τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του Μπομ Ρετίρο διατηρούνται ακόμα, αφού συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Βραζιλίας.

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΤΟΥ ΜΟΥΝΤΙΑΛ 1970

Στον τελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου το 1970, όταν η Βραζιλία νίκησε την Ιταλία με 4-1, το στάδιο Αζτέκα του Μεξικού κατακλύστηκε από φιλάθλους. Σε μια πανηγυρική τελετή, οι διοργανωτές ανακήρυξαν τον Πελέ «παράδειγμα προς μίμηση για τους νέους όλου του κόσμου». Η Εθνική Βραζιλίας καθιερώθηκε ως η καλύτερη ομάδα ποδοσφαίρου όλων των εποχών. Ο προπονητής της ομάδας, Μάριο Ζαγκάλο έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στα χρονικά που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο τόσο ως αθλητής (1958, 1962) όσο και ως προπονητής. Ο Πελέ έγινε επίσης ο πρώτος παίκτης στην ιστορία που συμμετείχε σε τρεις νίκες του Μουντιάλ.

Δείτε το trailer της ταινίας

Κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους της ταινίας απο εδώ

http://rapidshare.com/files/51048107/O.Ano.em.que.Meus.Pais.Sairam.de.Ferias.DVDRip.XviD-pedr1nho.part1.rar

http://rapidshare.com/files/51062345/O.Ano.em.que.Meus.Pais.Sairam.de.Ferias.DVDRip.XviD-pedr1nho.part2.rar

http://rapidshare.com/files/51098882/O.Ano.em.que.Meus.Pais.Sairam.de.Ferias.DVDRip.XviD-pedr1nho.part3.rar

http://rapidshare.com/files/51109065/O.Ano.em.que.Meus.Pais.Sairam.de.Ferias.DVDRip.XviD-pedr1nho.part4.rar

http://rapidshare.com/files/51120221/O.Ano.em.que.Meus.Pais.Sairam.de.Ferias.DVDRip.XviD-pedr1nho.part5.rar

http://rapidshare.com/files/51129670/O.Ano.em.que.Meus.Pais.Sairam.de.Ferias.DVDRip.XviD-pedr1nho.part6.rar

http://rapidshare.com/files/51138152/O.Ano.em.que.Meus.Pais.Sairam.de.Ferias.DVDRip.XviD-pedr1nho.part7.rar

Λέοντες αντί Αμνών (2007) του Ρόμπερτ Ρέντφορντ

2010-01-26T06:09:00.000-08:00

Η ταινία του Ρέντφορντ «Λέοντες Αντί Αμνών», είναι, σίγουρα, μια ιδιαίτερα στρατευμένη ταινία! Στρατευμένη με έναν τρόπο ο οποίος αξίζει της προσοχής μας! Ο γνωστός για τις δημοκρατικές αντιλήψεις του Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης, έχοντας υπόψη του το κοινό στο οποίο θέλει να απευθυνθεί και να ευαισθητοποιήσει, και έχοντας μπροστά του «πέντε τρόπους» με τους οποίους, σύμφωνα με τον Μπρεχτ, «μπορούσε να πει την αλήθεια», σε βάρος του θεάματος και του ταμείου, αυτός διάλεξε το σωστότερο τρόπο, τον πιο αποτελεσματικό! Απογύμνωσε την ταινία του από περιττά στοιχεία και επικέντρωσε το ενδιαφέρον του στο κύριο. Στην επιθυμία του να «πονηρέψει» ένα καθυστερημένο πολιτικά κοινό, να το ευαισθητοποιήσει, να το κινητοποιήσει!

Πράγματι, ο «μέσος Αμερικανός», αυτό το παράξενο είδος ανθρώπου, το οποίο ενώ ζει μέσα στην πλήρη τεχνολογική και επιστημονική ανάπτυξη, ενώ δεν προλαβαίνει να θάβει τους νεκρούς του από τα διάφορα πολεμικά μέτωπα που ανοίγουν οι κυβερνήσεις του, ενώ είναι θύμα της πιο στεγνής εκμετάλλευσης, ενεργεί σαν χαμηλής στάθμης μειράκιο. Χάβει ό,τι του σερβίρουν. Εγκρίνει με τη στάση του, ακόμα και με τη σιωπή του, το μεγάλο έγκλημα που διαπράττει η χώρα του σε βάρος ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Ο Ρέντφορντ, έχοντας πλήρη επίγνωση αυτού του καθυστερημένου κοινού, του απολιτικού «μέσου Αμερικανού», επιχειρεί μερικά εύκολα μαθήματα πολιτικής. Και με πολύ άμεσο τρόπο θέτει ένα ερώτημα. Ενα ερώτημα που αφορά τον καθένα! Ρωτάει: εσύ αν ήσουν στη θέση αυτού, τι θα έκανες! Και για να γίνει πιο σαφής, δείχνει και τρία απλά παραδείγματα!

Το πρώτο παράδειγμα αφορά μια δημοσιογράφο, στην ουσία αφορά στα ΜΜΕ. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι και γενικό, αλλά και προσωπικό. Ενας επίδοξος ακόμα και για την προεδρία γερουσιαστής (Τομ Κρουζ) καλεί στο γραφείο του μια εξαιρετική δημοσιογράφο (Μέριλ Στριπ) και της ζητάει, με πλάγιο αλλά και με άμεσο, ακόμα και με κυνικό τρόπο, να στηρίξει την ακόμα πιο επιθετική πολιτική που σχεδιάζει να εξαπολύσει η αμερικανική κυβέρνηση. Περισσότερους πολέμους, περισσότερο στρατό έξω από την πατρίδα, περισσότερες βόμβες...Οι κουβέντες του γερουσιαστή, δεν αφήνουν περιθώρια. Της ζητάει, μια ακόμα φορά, να παρέμβει με το μέσον που διαθέτει (τον γραπτό και ηλεκτρονικό λόγο), όπως έκανε και στο παρελθόν, και να διαμορφώσει, για μια ακόμα φορά, την «κοινή γνώμη». Να πείσει, την «κοινή γνώμη», να μείνει, τουλάχιστον, απαθής. Της ζητάει να μετατρέψει την ανήσυχη «κοινή γνώμη», την αγανακτισμένη «κοινή γνώμη», αυτή που αρχίζει να βγαίνει στους δρόμους, στα μέτρα του γνωστού σημερινού «μέσου Αμερικανού». Να κάνει την «κοινή γνώμη» πολιτικό φυτό. Η δημοσιογράφος, τελικά, αρνείται. Και, βέβαια, διώχνεται από τη δουλιά της!

Ο Ρέντφορντ, αφού πρώτα δώσει πολλές και σαφείς πληροφορίες, για τα ψέματα στα οποία ο γερουσιαστής ζητάει τη συναίνεση της δημοσιογράφου και εκείνη αρνείται, με αποτέλεσμα να χάσει τη δουλιά της, αλλά να κρατήσει την προσωπική και επαγγελματική της αξιοπρέπεια, ρωτάει τον θεατή: εσύ αν ήσουν στη θέση της δημοσιογράφου, αν ήξερες σε ποιο έγκλημα ζητάγανε τη συμμετοχή σου, τι θα έκανες; Σου ζητάει, δηλαδή, να πάρεις θέση!

Αυτό το ερώτημα, καθώς καταλαβαίνετε, αφορά τον κάθε πολίτη, αλλά και τον κάθε δημοσιογράφο ιδιαίτερα.

Το δεύτερο ερώτημα, που βάζει η ταινία, αφορά στην Παιδεία! Ενας καθηγητής (Ρόμπερτ Ρέντφορντ) απογοητευμένος βαθιά από το αμερικανικό εκπαιδευτικό σύστημα, από την απολιτική και αδιάφορη αμερικανική φοιτητική νεολαία, μόλις έρθει σε επαφή με έναν φοιτητή που ξεχωρίζει (Αντριου Γκάαρφιλντ), πέφτει επάνω του να τον βοηθήσει! Εκείνος, όμως, ζητάει έναν «ικανό λόγο» για να προσπαθήσει. Καθηγητής και φοιτητής «μονομαχούν». Ο καθένας «προσφέρει» τα επιχειρήματά του. Ο καθηγητής θεωρεί πως η μόρφωση είναι εργαλείο και δύναμη για την ανάπτυξη της δημοκρατίας. Και αυτός ο λόγος είναι ικανός για να ζητήσει από το φοιτητή του να στρέφει όλη τη δυναμική του προς τα εκεί. Προς τη γνώση και τη μόρφωση. Που είναι προϋπόθεση.

Το τρίτο ερώτημα της ταινίας αφορά σε δυο φαντάρους του αμερικανικού στρατού που πολεμάνε τους Ταλιμπάν (Ντέρεκ Λιούκ, Μάικλ Πένια). Δυο φαντάρους που προέρχονται από λαϊκά και μεταναστευτικά στρώματα. Από φτωχές οικογένειες. Δυο φαντάροι, που, παρ' όλες τις προσωπικές δυσκολίες, κατάφεραν, τελικά, να πάρουν πανεπιστημιακή μόρφωση. Και τώρα να παλεύουν για τη ζωή τους κάπου στο ορεινό Πακιστάν!

Στην ιστορία των δύο φαντάρων ο Ρέντφορντ βάζει για συζήτηση τα ζητήματα της αξιοπρέπειας, της αφοσίωσης, της φιλίας και της τιμής. Και ζητάει από τον καθέναν να τοποθετηθεί.

Πιστεύω να σας έπεισα πως έχουμε να κάνουμε με έναν πραγματικά στρατευμένο κινηματογράφο. Εναν κινηματογράφο που φέρνει στη μεγάλη οθόνη, μεγάλα ηθικά και πολιτικά ζητήματα. Το «μειονέκτημα» της ταινίας, το οποίο όμως, τελικά, είναι η αρετή της, είναι πως είναι «στατική». Ο θεατής δε βλέπει δράση, πιστολίδια, περιπέτεια. Κυρίαρχο στοιχείο της είναι ο διάλογος.

Παίζουν: Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Τομ Κρουζ, Μέριλ Στριπ, Αντριου Γκάαρφιλντ, Ντέρεκ Λιούκ, Μάικλ Πένια.

Δείτε το trailer της ταινίας

Κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους της ταινίας απο εδώ

Η Ομίχλη του Πολέμου (2004) του Ρόμπερτ Μακ Ναμάρα

2010-01-21T13:03:00.000-08:00

Ντοκιμαντέρ, βραβευμένο με Όσκαρ 2004 και με μία πληθώρα επαίνων και διακρίσεων σημαντικών φεστιβάλ και κριτικών ενώσεων! Ο πρώην Υπουργός Άμυνας, υπό τους Προέδρους Κένεντι και Τζόνσον, Ρόμπερτ Σ. Μακ Ναμάρα, είναι μία από τις πιο αμφιλεγόμενες και ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες του εικοστού αιώνα. Το ντοκυμαντέρ αποκαλύπτει , συναρπαστικές πτυχές σχετικά με τον βομβαρδισμό του Τόκιο, την κρίση των πυραύλων της Κούβας και τις συνέπειες του πολέμου του Βιετνάμ, ορισμένες από τις πλέον οριακές στιγμές της σύγχρονης αμερικάνικης ιστορίας...

Το ντοκιμαντέρ εξερευνεί τις σκοτεινές πτυχές τις σύγχρονης ιστορίας των ΗΠΑ. Μια γροθιά στο μαλακό υπογάστριο της Αμερικής, με απίστευτο υλικό αληθινών μαρτυριών από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της περιόδου με βαρυσήμαντη ιστορική εγκυρότητα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που χαρακτηρίστηκε από περισσότερους από 100 κριτικούς ως `μία από τις καλύτερες ταινίες του 2004 !

Δείτε το trailer του Ντοκιμαντερ

κατεβάστε τους Ελληνικούς υπότιτλους απο εδώ

http://rapidshare.com/files/160404078/fog.of.war.2003.limited.dvdrip.xvid-alliance.part1.rar

http://rapidshare.com/files/160405677/fog.of.war.2003.limited.dvdrip.xvid-alliance.part2.rar

http://rapidshare.com/files/160393094/fog.of.war.2003.limited.dvdrip.xvid-alliance.part3.rar

http://rapidshare.com/files/160395871/fog.of.war.2003.limited.dvdrip.xvid-alliance.part4.rar

http://rapidshare.com/files/160397637/fog.of.war.2003.limited.dvdrip.xvid-alliance.part5.rar

http://rapidshare.com/files/160399540/fog.of.war.2003.limited.dvdrip.xvid-alliance.part6.rar

http://rapidshare.com/files/160401203/fog.of.war.2003.limited.dvdrip.xvid-alliance.part7.rar

http://rapidshare.com/files/160402364/fog.of.war.2003.limited.dvdrip.xvid-alliance.part8.rar